ผมพบข้อเท็จจริงจากการอ่าน Blog เมื่อได้พูดคุยกับคนที่ผมแนะนำให้รู้จัก Blog gotoknow.org เพิ่มอีกหนึ่งเรื่องจากที่เคยได้นำเสนอไว้ที่ การเริ่มต้นที่แสนยาก คือการเขียนยาว ๆ จะทำให้ไม่อยากอ่าน พาลไม่อ่านไปเลย เมื่อกลับมาทบทวนดูก็พบว่า บันทึกที่ผมเขียนไว้แบบยาว ๆ เช่น เอางานวิจัยมาลงไว้ หรืองานเขียนอื่น เก่า ๆ หน่อย และยาว ๆ เช่น การประเมินผลได้ในรูปคุณภาพชีวิตหรือในรูปอรรถประโยชน์ (Quality of Life Approach) บันทึกเมื่อ 3 กันยายน 2548 มีคนอ่านเพียงประมาณ 29 ครั้ง หรือ แผนแม่บทด้านสิทธิมนุษยชน ประเด็น “คนพิการ” บันทึกเมื่อ 5 ตุลาคม 2548 มีคนอ่านเพียงประมาณ 9 ครั้ง (ไม่มีการแสดงข้อคิดเห็นใด ๆ เหมือนกัน) แต่มาดูที่เขียนสั้น ๆ นะครับเรื่อง บุคลากรในศูนย์สุขภาพชุมชน (PCU) ทั้ง ๆ ที่เขียนเมื่อคืน (18 ตุลาคม2548 เวลา 02:57:58 ) มีคนอ่านไปแล้วประมาณ 10 ครั้ง (ไม่มีการแสดงข้อคิดเห็นใด ๆ เหมือนกัน) เข้าใจว่ามีปัจจัยอื่น ๆ หลายประการที่รบกวนข้อเท็จจริงนี้ แต่ที่แน่ ๆ มีข้อมูลเชิงประจักษ์ (ข้อมูลเชิงคุณภาพ) ว่าอย่างน้อย 5 คนที่ทีมงานฯ เครือข่ายไครภาคีฯ ไม่อ่าน (ไม่คลิ้กเข้าไป) เมือเห็นว่ายาว โดย การอ่าน Blog จากหน้าที่มีเมฆความรู้ ซึ่งอันนี้ทราบแล้วจาก อ.จันทวรรณ และอ.ธวัธชัย ว่าไม่นับ

          ทำให้ผมสงสัยว่า 1.) คนอ่านประมาณ ... ครั้ง เริ่มนับตอนที่เปิดหน้าบันทึกทันที หรือรอสักครู่ (... s) 2.) ถ้านับทันที (โดยไม่รอสักครู่) คนอ่านจะรู้ตอนไหนว่าบันทึกนี้ยาวหรือสั้น กรณีที่ไม่ได้อ่านจากหน้าที่มีเมฆความรู้     

          เป็นความ ความอยากเล็ก ๆ อีกแล้วครับ อาจารย์ ดร.จันทวรรณฯ เรื่องที่ 6 แล้ว ก่อนหน้านี้ก็คือ ความอยากเล็ก ๆ, การอ่าน Blog จากหน้าที่มีเมฆความรู้, การสืบค้นใน gotoknow.org, Blog Offline, การสืบค้นใน gotoknow.org ตอนที่ 2 แล้วมาคำถามนี้ (แต่อันนี้แค่อยากรู้เท่านั้นนะครับ)