หลังจากที่ได้มีโอกาสฝึกฝนเรียนรู้ในการใช้ฐานใจและฐานความคิดจนพิชิตเป้าหมายที่กำหนดไว้จนสำเร็จไปได้ แม้จะใช้เวลาเกือบ3ปีแต่ก็นับว่ามันเป็นการเรียนรู้ที่คุ้มค่ากับความเหนื่อยยากมากเลยทีเดียว ครั้งหนึ่งเคยไฝ่ฝันว่าอยากเป็นนักเขียน อยากเป็นนักประพันธ์ก็ได้เขียนเรื่องเล่าในงานเยียวยา ได้มาเขียนบล็อคเเลกเปลี่ยนเรียนรู้ใน GTK อยากเป็นอะไรก็แค่ลงมือทำสักวันความฝันนั้นมันจะเป็นของเรา เคยมองภาพหลายๆคนได้มีโอกาสได้ขึ้นไปยืนบน stage มีรางวัลเป็นเครื่องการันตีความพยายามและมีความภูมิใจเป็นสิ่งตอบแทนความสำเร็จบอกกับตัวเองว่า สักวันโอกาสคงเป็นของเราบ้าง แล้ววันนึงมันก็มาถึงจริงๆ

ฉันแค่คนช่างฝันและฉันก็ชอบล่าฝัน ฉันเป็นแค่คนมีเป้าหมายและฉันก็แค่คนเดินไปหาเป็าหมายนั้น แม้ว่ามันจะต้องล้มลุกคลุกคลาน ผ่านร้อนผ่านหนาวผ่านอุปสรรคขวากหนามมากมายแต่ก็ไม่เป็นไรชีวิตจะผิดพลาดบ้าง เจออุปสรรค หรือทางตันมันก็แค่การเรียนรู้ ทำให้ชีวิตมีความหมายขึ้นเยอะ วันนี้ที่อยากเป็น Coachเรียกว่าพี่เลี้ยงดีกว่านะ (Coach มันเจ๋งเกินไปไม่เหมาะกับเรา) เอาเป็นว่าพี่เลี้ยงน่ะฉันได้ลองทำแล้วนะแม้จะไม่รู้ว่าผลมันจะออกมาเป็นเช่นไรก็แค่ได้มีโอกาสทำเมื่อก่อนมีมือหลายมือช่วยฉุดประคอง อุ้มชูให้เรามีวันนี้ ลองดูว่านะว่าจะทำหน้าที่พี่เลี้ยงในงานคุณภาพได้ไหม Self trancendence กับ you are me ..Bye Bye

ลืมบอกไปว่ามันแต่นึกถึงฐานใจ และฐานความคิด จนละเลยฐานกายกว่าจะกลับมามองตัวเองได้ น้ำหนักก็ขึ้นไปเกือบ5กิโลแล้ว..กรรม !