แรงบันดาลใจ

มะตะอ๊อด  ชุมชนร้อยเล่มเกวียน เปลี่ยนชีวิต

 

โชคดีที่ตะอ๊อดอยู่กับคนที่รักการอ่านหนังสือ มีโอกาสได้หยิบจับมาอ่านบ้าง ดูบ้าง เปิดผ่านๆ บ้าง เพราะฉะนั้นตะอ๊อดจะอ่านหนังสือหลากหลายแนว แต่ก็บอกตรงๆ ค่ะว่า อ่านหลายแนวแต่จะเลือกสุขใจกับแนวที่ตัวเองชอบ 

ด้วยความโชคดีบวกเข้ากับความใจดีของพี่ชาย(คนเดิม) ที่มักจะสอนให้ลูกๆ ชอบการอ่านหนังสือ ซึ่งช่วงนั้นตะอ๊อดเองก็ฝึกงานเลยไปอาศัยอยู่กับครอบครัวของพี่เขาตลอด 1 เทอม ช่วงฝึกงานก็จะเป็นช่วงที่ไม่ค่อยได้สนใจอะไร ตั้งใจฝึกงานมาก 55 ตั้งใจจริงๆ ค่ะ เพราะไม่เก่งภาษาอังกฤษ แต่ดั้นจับพลัดจับผลูไปฝึกงานที่หนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษ

เอ๊ะ ชักจะยาวไป มาเข้าเรื่องกันดีกว่า ก็มีอยู่วันหนึ่งพี่เขากลับมาจากงานหนังสือเขาก็มายื่นหนังสือให้เล่มหนึ่ง เล่มเล็กๆ ไม่หนามาก พี่เขาบอกว่า ลองอ่านดู พี่ว่ามันดีนะ...

"A Day Story" คือ หนังสือที่พี่ยื่นให้ และบอกว่ามันดี คืนนั้นเลยจัดไปซะจบเล่ม อ่านแล้วรู้สึกสนุก วาดภาพตามไปทุกช็อต ใครน๊อจะบ้าได้เท่านี้ และใครน๊อจะกล้าร่วมทำอะไรบ้าๆ ได้ถ้าเขาไม่บ้าตามด้วย 555 

คุณโหน่ง "วงศ์ทนง ชัยณรงค์สิงห์" ทำให้เด็กคนหนึ่งที่เมื่ออ่านจบแล้วรู้สึกรักผู้ชายคนนี้ รักในความบ้ามุทะลุที่มีเป้าหมาย ความกล้าที่ไม่ย่อท้อต่อความกลัว แล้วเขาก็ประสบความสำเร็จในปลายทางฝันที่เขาฝันไว้ พร้อมกับเพื่อนๆ ที่ร่วมกอดคอกับเขามาตลอด

"A Day" ได้ก่อกำเนิดขึ้นจากการลงขันของแฟนคลับของคุณโหน่ง หรืออดีตบรรณาธิการTrendy man ที่เขาได้คัดเลือกและส่งจดหมายเชิญชวนลงขันเพื่อทำหนังสือ ซึ่งภายในระยะเวลา 3 เดือน เขาสามารถระดมเงินได้ 1 ล้านบาท จากการลงขันซื้อหุ้น 1,000 หุ้น ราคาหุ้นละ 1,000 บาท  "A Day" จึงกำเนิดขึ้นโดยไม่ต้องง้อนายทุนใหญ่ๆ

ความสวยงามในความเชื่อใจ ไว้ใจในวิถีทางที่คุณโหน่ง ได้แสดงให้ผู้ร่วมลงขันเห็นนั้นไม่ใช่เพียงแค่การผลิตหนังสือออกมาสู่ตลาด หากแต่คือการส่งกลับความมีน้ำใจของทุกๆ คนที่ช่วยให้ฝันของเขาเป็นจริง เพราะหลังจากนั้นสามปีเขาได้ปันผลเงินคืนให้กับผู้ร่วมลงขันทุกคนเท่าักับที่ทุกคนได้ถือหุ้นไว้ และทุกคนจะได้รับปันผลกำไรตราบเท่าที่ A Day ยังคงยืนอยู่

หนังสือเล่มนี้ยังคงสร้างควาามสวยงามและให้แรงบันดาลใจกับผู้คนทุกเพศทุกวัยที่มีโอกาสได้อ่าน หากมีโอกาศจะเอาผลงานในเล่มนนั้นมาให้ทุกคนได้อ่าน

แม้วันนี้ ตะอ๊อด อาจจะไม่ได้ประสบความสำเร็จเหมือนที่คุณโหน่งประสบความสำเร็จ แต่ตะอ๊อดกลับรู้สึกว่าการได้แบ่งปันแรงบันดาลใจที่ได้จากหนังสือเล่มนี้มันคืออีกหนึ่งความสำเร็จที่ตะอ๊อดได้ทำ เพื่อน พี่ น้อง ต่างก็เคยได้ยินตะอ๊อดเอ่ยถึงชื่อหนังสือเล่มนี้ และชักชวนให้ไปหาซื้อมาอ่านบ้าง ให้ยืมไปบ้าง

 

ปล. อย่าถามถึงหนังสือเล่มนี้กับตะอ๊อดนะ เพราะพี่สาว (คนเดิม) ได้ฟังเื่รื่องราวแล้วอยากอ่านบ้าง และด้วยความเกรงใจทำให้หนังสือเล่มนี้หายไปจากมือตะอ๊อดพร้อมๆ กับ คำพิพากษา ที่ทุกวันนี้ตะอ๊อดก็ยังคิดถึงอยู่ และนี่คือสาเหตุที่ตะอ๊อดหวงหนังสือของตัวเอง ไม่ค่อยให้ใครยืมไปอ่าน เพราะกลัวหาย กลัวขาด