ชีวิตที่พอเพียง : ๒๐๕๕. ตามเสด็จเชียงราย ๕. บันทึกกินอาหาร(จบ)

มื้อแรกกินบนเครื่องบิน บางกอก แอร์เวย์ส จะไม่เล่า ยกเว้นความประทับใจน้ำใบข้าว ซึ่งมีทั้งชนิดเย็นและชนิดร้อน ผมชอบชนิดเย็นมากกว่า เพราะเป็นน้ำปั่น มี คลอโรฟีลด์เขียวข้น และใส่น้ำตาล ส่วนชนิดร้อนเป็นชาใบข้าวมากกว่า ไม่มีรสและไม่หอม

มื้อที่สองเป็นอาหารเย็นของวันที่ ๒๖ ต.ค. ๕๖ กินที่ครัวตำหนัก โดยพวก IAC ต่างชาติไปร่วมโต๊ะเสวยที่พระตำหนัก ผมหมายมั่นปั้นมือไปกินผักเต็มที่ เพราะจำได้ว่าที่นี่ผักสดและอร่อย แล้วก็ไม่ผิดหวัง เรากินผักสดไปหลายจาน เขาต้องเอามาเพิ่มเรื่อยๆ โดยเฉพาะผักคอส เขาเก็บมาเฉพาะยอด จึงกรอบนุ่มอร่อยมาก กินกับน้ำพริกหนุ่ม และน้ำพริกอ่อง และแคบหมู

ที่จริงอาหารก็พื้นๆ แต่รสดีมาก และคุณภาพดี ที่เราติดใจมากคือยำผักเฮือด ซึ่งเป็นผักพื้นเมือง นอกนั้นมี ปลาดอลลี่ทอดราดซอสมะขาม ต้มยำปลาหนังแม่น้ำโขง แกงจืดหน่อไม้ ปูจ๋า ของหวานเป็นกล้วยเชื่อมและฟักทองเชื่อม

มื้อที่สามเป็นอาหารเที่ยงของวันที่ ๒๗ ต.ค. กินที่ภัตตาคารจันกะผัก (สมเด็จพระเทพรัตน์ตั้งชื่อจากคำผวนของ จักรพันธ์) ในศูนย์พัฒนาพันธุ์พืชจักรพันธ์เพ็ญศิริ ที่ผมเตรียมไปกินผักเต็มที่ แล้วก็ไม่ผิดหวัง ได้กินทั้งส้มตำไก่ย่าง ยำปลานิลจิตรลดา สลัดจันกะผัก แกงเลียง แกงแค ผักเทมปุระ และอื่นๆ รสชาติดีทั้งสิ้น ตามด้วยไอศครีม และกาแฟ

มื้อที่สี่เป็นอาหารเย็นของวันที่ ๒๗ ต.ค. ซึ่งถือเป็นงานเลี้ยงใหญ่ของการเสด็จเชียงรายครั้งนี้ ที่ต้องลี้ภัยฝนจากงานในสวนแม่ฟ้าหลวง มาจัดในร่มที่อาคารเรือนรับรองที่พวกเราพักนั่นเอง เท่ากับงานเลี้ยงเข้ามาหาเรา

สิ่งที่เป็นสุดยอดของอาหารมื้อนี้กลับไม่ใช่ตัวอาหาร แต่เป็นการแสดงของชนเผ่าต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับโครงการพัฒนาดอยตุง ซึ่งแม้ฝนจะตกปรอยๆ เขาก็ยังมาแสดง เป็นที่น่าประทับใจยิ่งนักว่าเขารักสมเด็จพระเทพรัตน์ฯ เพียงใด

หากฝนไม่ตก อาหารมื้อที่สี่นี้จะอลังการอย่างยิ่งด้วยการตกแต่งสถานที่ และการแสดง

อาหารมื้อนี้เป็นอาหารไทย ที่นับว่าธรรมดาๆ สำหรับเรา ซึ่งเมื่อเทียบกับอาหารที่ครัวตำหนักเมื่อคืนก่อน ผมชอบอาหารชุดนั้นมากกว่า เพราะผมชอบกินผัก

วิจารณ์ พานิช

๒๗ ต.ค. ๕๖