ความสุขของเราที่แสวงหา มันอยู่ที่ว่าเราจะมองว่าเป็นความสุขแบบไหน ความสุขที่เราคิดว่าเป็นความสุข มันอาจถูกเราสร้างมันขึ้นมาด้วยเองหรืออาจถูกคนอื่นปรุงแต่งให้สวยงามแต่ไม่จริงใจเราอาจเข้าใจว่ามันคือความสุข

แต่ความสุขที่มันถูกปรุงแต่งไม่ต้องอาศัยความสวยงาม และสวยหรูแต่แฝงด้วยความจริงใจ ที่มีให้เรามาตลอดโดยไม่เคยหวังผลตอบแทนจากที่ไหนๆ ครอบครัวเป็นผู้ที่คนให้ความรัก ความห่วงใย และให้กำลังใจมาโดยตลอด ไม่คิดร้าย ไม่อิจฉา ไม่หวังตอบแทน

ถึงแม้ว่าครอบครัวเราอาจจะไม่ได้ร่ำรวย แต่ก็พอมีพอกิน สามารถส่งลูกร่ำเรียนได้จนถึงปริญญาตรี นั่นคือความสุขที่ไม่ต้องแสวงหาแต่ครอบครัวก็ช่วยสร้างความสุขให้กับเราทุกวัน ถึงแม้อาจจะเป็นความสุขเพื่อเล็กน้อยแต่ก็จริงใจกับเราเสมอ

ความสุขที่เราแสวงหามันสุดท้ายแล้วมันก็อยู่ข้าง ๆ เราเสมอ เพียงแต่เราอาจจะมองข้ามมันไปหรืออาจจะลืมนึกถึงสิ่งทีมีค่าที่สุดในชีวิต เพราะฉะนั้นความสุขของฉันไม่ได้มาจากที่ไหนแต่มาจากครอบครัว ครอบครัวจึงเป็นสิ่งที่ให้ความสุขและมีกำลังใจทำสิ่งต่าง ๆ อย่างมีความหวังตลอดไป