เรื่องสั้นขนาดยาวเรื่องนี้เขียนมาตั้งแต่ พ.ศ. 2524 หรือล่วงเลยมา 30 กว่าปี

 

แต่ด้วยฝีมือการเขียนของคุณอัศศิริ  ธรรมโชติ...นักเขียนรางวัลซีไรต์ ปี 2524 และศิลปินห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ปี 2553

ทำให้เรื่องนี้ยังน่าชวนอ่าน ยังทันสมัย ไม่ดูเร่อร่าล้าหลัง...

 

เบื้องหลังการเขียนเรื่องสั้นเรื่องนี้...เพราะผู้เขียนเกิดและเติบโตที่บ้านชาวทะเลมาตลอด และพ่อ แม่ ครอบครัว เครือญาติ ล้วนทำมาหากินอบู่กับทะเล...



เรื่องราวเล่าถึงความฝันถึงหนุ่มและสาวคู่หนึ่ง...ทีมีความรัก...ความฝัน...กับทะเล จนได้ร่วมกันเป็นคู่ชีวิต และมีลูกชายคนหนึ่ง...

ความใฝ่ฝันที่ต้องการเป็นชาวประมงพื้นบ้าน...ด้วยเครื่องมือหาปลาแบบบ้านๆ...ไม่ต้องการเป็นลูกจ้างที่หาปลาด้วยเครื่องมือหาปลาที่ทันสมัย

 

ทะเลเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ...ปัญหาของทะเลปัจจุบันก็เปลี่ยนแปลงไปจากปัญหาครอบครัวไปสู่ปัญหาระดับประเทศ

ครอบครัวชาวประมงเล็กๆ นี้ จะต้านทานระบบกระแสทุนนิยมได้อย่างไร ? บทสรุปของชีวิตจะดำเนินไปอย่างไร?

 

ครอบครัวที่เสมือนจุดเล็กๆ บนแผ่นน้ำกว้างใหญ่สุดขอบฟ้ามหาสมุทร...

“คืบก็ทะเล....ศอกก็ทะเล....อย่าไว้ใจทะเลทุกเวลา.....”           

 

...อยากให้ทุกท่านได้อ่านจังครับ...สุขสันต์กับการอ่านยามบ่ายวันอาทิตย์นะครับ....

......................................

 

ขอบฟ้าทะเลกว้าง

ผู้เขียน : อัศศิริ  ธรรมโชติ

สำนักพิมพ์ : อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด

พิมพ์ครั้งที่ 6  ปีที่พิมพ์ : 2553 จำนวน 75 หน้า