41. บทกวี : ช่างมันเถอะ

...

ที่รัก ...

     เคยผิด เคยพลาด มาใช่ไหม

          ช่างมันเถอะ ขอให้มัน แล้วกันไป

               ชีวิตเธอ ใช่ของใคร ใยต้องแคร์

...

ชยพร  แอคะรัจน์

...

[อัญชัญ ครุฑแก้ว]

ใช่เลย !!!!

 

[เครื่องหมาย ? คำถามเดี่ยว]

ผิดเป็นครู  รู้ไว้  ได้เป็นปราชญ์

เมื่อผิดพลาด คิดทำไหม่  ต้องใจถึง

ชีวิตเรา  อย่าให้ใคร  มาฉุดดึง

อย่าหวังพึ่ง  วาสนา  ข้าสร้างเอง