เสียงเพรียกของความคาดหวัง
-เมียงมอง-
คุยกับเธอ
เรื่อง ความหวัง
มนุษย์คนหนึ่ง ๆ มีความหวัง และคาดหวังจากตัวเองและคนอื่น
หวังจึงเป็นทั้งแรงใจ แรงขับ แรงส่ง และพลัง ในการให้ได้มาซึ่ง “สิ่งหวัง”
หวังในตัวเองว่าฉันทำได้ เป็นได้ แสวงหาได้
ด้วยตัวเอง
ฉันจึงอยากเป็น ฉันเป็น
ฉันจึงอยากทำ ลงมือทำ
ฉันอยากได้ ฉันแสวงหา
ฉันอยากมี จึงดิ้นรนเพื่อให้มี
ฉันหวังในตัวคุณ....เธอ-เขา-เรา-คุณ-ผม..ฯลฯ
และอีกสารพัดในความหวัง
ที่เรียกว่า “สิ่งหวัง”
ด้วยใจปรารถนา
ความหวังจากตัวเอง
ความหวังจากคนอื่นและคนรอบข้าง
หลายคนสมหวัง เพราะทำหวังให้เป็นจริงเท่าที่แรงจะมี
หลายคนผิดหวัง เพราะสิ่งหวังไม่ใช่ความจริง
หลายคนทำให้ตัวเองผิดหวัง แต่คนหวัง ได้สมหวัง
บางคนสมหวัง แต่หลายคนที่หวัง ผิดหวัง
ในเมื่อใคร ๆ ก็หวัง แล้วเราจะยังหวังสิ่งใดอีก
ในเมื่อหวัง สมหวัง ผิดหวัง เป็นเรื่องปกติ ที่เกิดขึ้น คนแล้วคนเล่า
ครั้งแล้วครั้งเล่า
แล้วจะหวังสิ่งใดกันอีกหนอ
เพราะเมื่อถึงที่สุด
มันเป็นเช่นนั้นเอง (ตถตา) เจ้าความหวัง
[TALK TO THONGTHA = TTTT 21/10/2556]
ครับ มันเป็นเช่นนั้นเอง
