เล่าให้หลานฟัง เมื่อคิดถึงคุณยายและคุณย่า

krutoiting
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

คิดถึงวัยเด็ก คิดถึงแม่ จึงเล่าให้หลานฟัง เมื่อลูกหลาน บอกว่า คิดถึงคุณยายเหมือนกัน

อยากฟังเรื่องราวต่างๆเกี่ยวกับคุณยาย คุณย่า

แต่หลานๆหลายคน ไม่เคยเห็นคุณยาย คุณย่า เพราะจากไปสวรรค์ก่อน หลานเหลน หลายคนจะลืมตาดูโลก

นอกจากรูปถ่ายที่คุณตาถ่ายเก็บไว้ให้ดูในอดีต ให้ลูกหลานได้รู้จักบรรพบุรุษของตัวเอง

จึงเล่าเรื่องคุณยาย คุณย่าชอบปลูกต้นไม้

คุณยายชอบปลูกไม้กระถาง คุณยายเริ่มต้นจากปลูกพริกขี้หนูในกระถางก่อน

เอาใบพริกมาโรยหน้ายำหัวปลี เอาพริกสดมาตำน้ำพริก และถ้าพริกออกดอกมากๆคุณยายจะเก็บใส่กระด้งผึ่งแดด

ผึ่งลมจนแห้งสนิท แล้วเก็บใส่ขวดปากกว้างหรือที่เรียกว่าขวดโหลนั่นเอง 

ปลูกพริกได้สำเร็จคุณยายบอกว่าต่อไปปลูกอะไรๆก็จะง่ายขึ้นหมดทุกต้น

แล้วคุณยายก็ทำให้ดู ปลูกให้ดู ให้ลูกๆเปลี่ยนเวรกันรดนำ

บางวันคุณยายก็ให้ป้าเอาน้ำซาวข้าวผสมน้ำให้ได้ 1 ถัง

ไปรดแปลงผักสะระแหน่ที่ปลูกในกะละมังรั่วใบใหญ่

บางวันคุณยายก็ให้เอาน้ำล้างแก้วที่มีนมผงชงติดก้นแก้ว มาล้างแล้วเติมน้ำอีกครึ่งถัง

ไปรดถั่วฝักยาว เวลามันออกฝักจะยาวสวยและเมื่อฝักโตขึ้นจะเขียวอมขาว รสชาติหวานมัน

เวลาคุณยายตำน้ำพริกเปลือกกระเทียมคุณยายก็ไม่ทิ้งแต่กลับเอามาใส่กระป๋องนมข้น รวมทั้งเปลือกมะนาวหันฝอย

ผักที่ใบแก่เกินไป ก้านพริก และเปลือกไข่รวมๆกันแล้วไปขุดหลุมฝังเอาดินกลบ คุณยายบอกว่าเติมปุ๋ยสดให้ดินบ้าง

เราอาศัยเขาปลูกต้นไม้ไว้กินก็ต้องตอบแทนเขาบ้าง

คุณยายปลูกพืชผักสวนครัวทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นตะไคร้ที่ไม่ได้มีไว้เป็นเครื่องแกงเผ็ด

ต้มยำเท่านั้น หากคุณยายยังทำชาตะไคร้ผสมใบสักและในเตยหอมที่ปลูกไว้ติดรั้วสังกะสีหลังบ้านด้วย

คุณยายบอกว่าดีกว่าให้คุณตาดื่มน้ำหวาน กลับจากสุขศาลาคุณยายก็จะเสริฟ์พร้อมเติมน้ำแข็งทุบใส่ลงไปให้คุณตาดื่ม

คุณตาบอกว่าทำอย่างนี้ดีที่สุดเพราะตะไคร้ไล่ลม ใบสักแห้งถือเป็นยาควบคุมน้ำตาลในเลือด และใบเตยบำรุงหัวใจ

สมัยก่อนไม่มียาฆ่าแมลงใดๆไม่มีใครนิยม และปลูกเองก็ไม่มีสารพิษ ไม่ใช่การพานิชย์ไม่เน้นการหาผลประโยชน์เข้าตัวเอง

แต่ทุกอย่างทำเพื่อหลวง คุณตามักเรียกรัฐบาลว่าหลวง ก็มีหลวงกับราษฏร์ หลวงก็คือข้าหลวง ข้าราชการ ราษฏร์ก็คือราษฏร 

คุณยายยังเอาเสียมแคะดินเป็นร่องระบายน้ำเพื่อให้น้ำไม่ขังไหลลงสู่คูใหญ่ ข้างบ้าน

จากคูใหญ่ก็ไปสู่คลองเล็กๆที่ว่ายสามทีก็ถึงฝั่งแต่น้ำในคลองใสเย็นเพราะเป็นน้ำที่ไหลมาจากข้างบนภูเขาลงมา

มองเห็นลิบๆๆตาข้างหลังบ้าน หลังจากนั้นก็จะไปลงทะเล

คุณยายปลูกต้นกล้วยให้ลูกกิน (อ่านข้อมูลประวัติต้นกล้วยและประโยชน์ของต้นกล้วยเพิ่มเติมที่http://bananath.wordpress.com/category/%E)

ให้ได้รู้จักต้นกล้วย ทำอาหารจากกล้วย ตากกาบกล้วยทำเชือกแล้วมัดช่อเป็นกระเป๋าหูยาวไว้

สำหรับไปจ่ายตลาดใกล้ๆบ้าน ทำขนมจากกล้วยสุก สอนป้าทำกล้วยปิง ที่วิเศษสุด

เพราะเป็นกล้วยน้ำว้าไส้แดงรสหวานเย็น ปิ้งย่างไฟอ่อนๆโดยไม่ปลอกเปลือกออก

เสียบไม้ไผ่เหลาเล็กๆขนาดใกล้เคียงกับตะเกียบ แต่เล็กกว่า

พอเปลือกแห้งก็ให้เอามาวางใส่จานสังกะสีแล้วแกะเปลือกออก ย่างไฟให้ผิวกล้วยแห้ง

อย่าให้ไหม้เด็ดขาด ไม่งั้นถือว่าไม่เก่งเลย คุณยายไม่ให้ทานกล้วยที่ไหม้

หรือย่างแล้วทับโดยหั่นเป็นชิ้นพอคำ กล้วย1 ลูก อาจหั่นเป็น 4-5 ชั้น แล้วนำไปทับทั้งไม้ อังไฟอีกหน่อย

ราดน้ำกระทิหวาน คุณยายยังแล้วสอนให้ทำน้ำราดกล้วยจากกะทิผสมน้ำตาลโตนดด้วยเรียกน้ำกะทิราดกล้วยทับ

(น้ำตาลที่ทำจากต้นตาล)หรือจะใช้น้ำกะทิราดที่ทำจากน้ำตาลมะพร้าวก็อร่อย

 ถ้ากล้วยงอมมากคุณยายจะใส่โหล ใส่น้ำผึ้งแล้วหมักนานเป็นปีเอามาให้ผู้ใหญ่

ดื่มกันคนละจอกเล็กๆใส่น้ำแข็งทุบก้อนเล็กๆแล้วเติมน้ำผึ้งจิบกันไป แต่เด็กๆจะได้ทานกล้วยตาก

เลยเอาวิธีทำแบบเด็กแต่ผู้ใหญ่กินได้ เด็กกินดี ง่ายๆไม่ยากของโรงเรียนสตรีศรีสุริโยทัยมาฝาก

กล้วยสุึกตากแห้งและทับให้แบน สามารถทำแบบคุณยายได้ โดยโรยน้ำผึ้งก่อนห่อใบตองฝิงไฟให้อุ่นๆ

แล้วก็ทานได้เมื่อเริ่มอุ่นๆ  แต่ป้าชอบเอามาจิ้มน้ำผึ้งก็อร่อยไม่ต้องห่อใบตองผิงไฟ

คุณยายยังสอนให้ใช้ใบตองจากต้นกล้วยตานี ซึ่งเป็นกล้วยที่มีเมล็ดเยอะมาก ผลอ่อนๆใช้ทำส้มตำได้อร่อยมาก

และปลีของกล้วยตานี จะเป็นปลีที่อร่อยกว่ากล้วยอื่นๆเรียกว่าอร่อยที่สุดๆเลยทีเดียว

คนสมัยก่อนจะสอนว่าห้ามไปฉี่รดต้นกล้วยตานี เพราะจะทำให้แม่ตานี(ความเชื่อเรื่องผีนางตานี)

ออกมาปรากฏร่างให้เห็นให้กลัว และคุณยายยังสอนการเลือกใบตองที่ดี

ห่อขนมกล้วยนึ่ง ขนมข้าวต้มมัด ที่ต้องจับมุมใบตองให้ตั้งเรียกว่านมสาว ทั้ง 2 นม

ข้าวต้มมัดจัดเป็นอาหารประเภทขนมหวาน คนเป็นเบาหวานทานได้

แต่ต้องรู้จักทานไม่งั้นจะเป็นการเพิ่มน้ำตาลในกระแสเลือดมากเกินไปไม่ดีกับสุขภาพค่ะ

เอาสูตรจากอินเทอร์เน็ตมาให้ทดลองทำก่อน เป็นสูตรข้าวต้มมัดเป็นศิลปะของการทำขนม

ที่ผู้ทำต้องมีความสามารถในการปรุงข้าวเหนียวให้มีรสกลมกล่อม

อีกทั้งยังต้องพิถีพิถันในเรื่องการเลือกถั่วที่จะใช้ รวมทั้งการเลือกกล้วยที่จะมาทำด้วย

ไม่งั้นแล้วอาจเจอข้าวต้มมัดกล้วยฝาดได้เช่นกัน

สอนให้วางใบตองให้ถูกทาง สอนให้เย็บกระทง  4 มุมไว้ใส่ขนมเทียนสอดไส้ และกระทง 2 มุม

ใส่ขนมครก อันนี้ง่ายที่สุดเพราะเพียงแต่ใช้ใบตอง 2 ใบ

วางสลับหัวท้ายแล้วจับจีบเย็บด้วยเข็มกลัดทางมะพร้าว

เท่านั้นเองก็ได้กระทงใส่ขนมครกแล้ว

แต่ที่ยากขึ้นมาอีกนิดคือการเจียด หรือตัดใบตองเป็นรูปวงกลมเพื่อทำกระทง 4 มุม

สารพัดประโยชน์นี้มันยากตรงเจียดใบตองเพราะถ้ามีดไม่คม หรือใบตองสดมากเกินไปก็จะแตก

การวางใบต้องก็นิยมวางประกบกันโดยหันด้านหลังใบตองเข้าหากัน มีวิธีทำมาฝากค่ะ

ปลายใบและโคนใบต้องไม่ไปทางเดียวกัน เพราะจะทำให้ใบตองแตก และเนื้อกระทงไม่สมดุลกัน

เรื่องของการใช้ประโยชน์จากใบตองยังมีอีกเป็น 100 เรื่อง

นอกจากต้นกล้วยจะมีประโยชน์ในด้านการทำอาหาร เป็นภาชนะ และรักษาโรคให้คนแล้ว

ยังสามารถเป็นอาหารเลี้ยงไก่ เลี้ยงหมู ได้อย่างดี

ที่น่ารักมากๆคือยังสามารถใช้เป็นกระถางวิเศษปลูกผักกินใบที่ไม่ต้องรดน้ำไม่ต้องใส่ปุ๋ยได้อีกด้วยเช่น

ปลูกผักชี ผักคะน้า ผักกวางตุ้ง...

นอกจากนี้คุณยายยังปลูกดอกไม้ไว้บูชาพระเองด้วยเช่นมะลิ กุหลาบมอญ ดาวเรือง บานชื่น เยบีร่า

ที่น่าแปลกใจคือคุณยายปลูกต้นดอกอุตพิษด้วย แม้มันจะสวยแต่ก็เหม็นไม่ต่างจากอึเลย

คุณยายเอามันไปไว้ใกล้ๆต้นพุทธรักษา

และบอกว่ามันเป็นยาวิเศษอีกด้วย

พื้นที่เล็กข้างบ้านของคุณยายจึงอุดมไปด้วยพืชสวนครัว จนเพื่อนบ้านไม่ต้องไปซื้อหาในตลาด

เพราะเมื่อมันมากคุณยายก็จะขุด ตัด ทำ ไปฝากเพื่อนบ้าน ทำเลี้ยงถวายพระ

ป้าเองก็ได้สิ่งเหล่านี้จากคุณยายโดยไม่รู้ตัว ที่ไม่รู้ตัวคือแม้เราไม่ชอบแต่ทำบ่อยๆ

เห็นบ่อยๆมนุษย์เราก็จะเรียนรู้โดยจิตวิญญาณภายในตัวตนไปเอง

อยู่ที่เราจะรู้จักนำสิ่งเหล่านั้นมาใช้ให้เกิดประโยชน์หรือไม่ อย่างไร

และเป็นประโยชน์แบบวิถีธรรม วิถีพุทธที่เกิดจากการสะสมหรือเก็บประสบการณ์ไว้

เพื่อนำมาใช้ในชีวิตประจำวันได้อย่างแท้จริง

เรื่องของวิถีธรรม วิถีพุทธในชีวิตประจำวันของคนรุ่นเก่ายังมีอีกมาก

แล้วป้าจะเล่าให้ฟังวันหน้า

ขอบคุณข้อมูลเพิ่มเติมจาก

http://bananath.wordpress.com/category/%E0%B8%9B%E0%B8%A

http://www.m-culture.in.th/album/view/154817/

http://www.suriyothai.ac.th/th/node/1705

http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%82%E0%B9

http://pim.in.th/tip-in-kitchen/138-banana-leaves-vessel-2

http://www.siamanswer.com/%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B

ได้เวลาต้องไปประสานงานกับคนรู้งานตรวจเท้าผู้ป่วยเบาหวาน เพื่อขอรับความรู้เรื่องการตรวจเท้าเพิ่มเติม

ก่อนส่งจิตอาสาใหม่จะเข้าไปช่วยงานเบาหวานตรวจเท้าให้ผู้ป่วยและผู้สูงอายุ

ขอบคุณที่แวะมาอ่านเป็นเพื่อนสว.นะคะ

ขอบคุณค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วันวาน



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ ครูต้อยติ่ง

- เรียงร้อยเรื่องราว ของคุณยาย ควบคู่ความรู้่ ที่ถักทอถ่ายทอด จากคนรุ่นเก่า สู่รุ่นใหม่

   เกี่ยวกับ เรื่องราว พืช ผักสวนครัว ได้อย่างลงตัว....ค่ะ

 

เขียนเมื่อ 

...เป็นบันทึกที่มีคุณค่า...มีความหมายลึกซึ้งนะคะ...ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

เห็นภาพน่ารักมากค่ะ

คนรุ่นเก่าประณีต เรียบง่าย ขยันมาก  ใช้ทุกอย่างให้เกิดประโยชน์  เราจะเห็นแบบนี้น้อยลงนะคะครูต้อย

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณดอกไม้แห่งกำลังใจทุกดอกที่เบ่งบานในใจฉันขอบคุณค่ะ

 เครื่องหมาย ? คำถามเดี่ยว ขอบคุณค่ะที่แวะมาเยี่ยม

 nui

ภาพประสบการณ์ในอดีต จะนำพาให้คนรุ่นหลังได้เห็นการใช้ชีวิตอย่างพอเพียงของบรรพบุรุษของตัวเอง 

และเป็นการจุดประกายให้เกิดการเชื่อมต่อความรู้ในตัวเด็ก องค์ความรู่ที่เกิดขึ้นในปัจจุบันนั้น

มีที่มาที่ไปหลากหลาย ก็เพียงคาดหวังเล็กๆว่า ลูกหลานจะได้รู้จักตัวเองและเลือกสิ่งที่สนใจเป็น

ประโยชน์ต่อตัวเขาเอง อีกทั้งยังเป็นสื่อทางจิตวิญญาณให้ระลึกถึงกันและกัน

ให้ลูกหลานได้เห็นภาพในอดีตได้ชัดเจนขึ้น ขอบคุณค่ะพี่คุณนุ๊ย

 จัตุเศรษฐธรรม ขอบคุณนะคะ วันนี้ช่วงเช้าพี่ทำตัวให้ว่างเพราะหลายวันแล้วไม่เห็นแสงอาทิตย์

วันนี้จึงได้ฤกษ์เอาเครื่องนอนออกอาบแดดบ้าง 

 Joy 

ค่ะน้องอ.JOY ได้มีโอกาสใกล้ชิดหลานๆก็จะมีเรื่องเล่าเรื่องราวในอดีตให้เขาฟัง

ประโยชน์ที่ได้ชัดเจนก็เห็นจะเป็นเรื่องการสร้างสายสัมพันธ์ที่ดีระหว่างวัยค่ะ

เมื่อครั้งที่พี่เป็นเด็กๆคุณอาจะเป็นคนเล่าเรื่องราวต่างๆให้ฟัง เพราะคุณพ่อท่านจะใช้เวลาไปกับงานราชการมาก

เว้นแต่เมื่อไหร่ว่างงานราชการ ซึ่งก็นานทีมีครั้ง ให้ลูกๆทำอาหารร่วมกัน แล้วก็จะเล่าถึงคุณปู่คุณย่า คุณทวด เหล่ากงกง

นานๆได้ฟังทีก็ตื่นเต้นและขอให้ท่านพาไปกราบผู้ใหญ่ ปีหนึ่งก็จะได้ไปกราบกันครั้งหนึ่ง

หรือไม่ก็เวลามีงานใหญ่ ส่วนคุณแม่จะเล่าทุกวันเพราะลูกต้องทำงานบ้านคู่กับคุณแม่

เว้นแต่เวลารับประทานอาหารทุกเย็นคุณพ่อไม่อนุญาตให้คุยกันนอกจากฟังคุณพ่ออบรม 555

 

 บุษยมาศ ขอบคุณค่ะดอกไม้แห่งกำลังใจ เป็นเช้าที่สดใส เพราะมีแสงแดดค่ะ

 ดร. พจนา แย้มนัยนา ขอบคุณค่ะ การได้อยู่ใกล้ชิดเด็กๆก็ทำให้จิตใจเราหวลนึกถึงวัยเด็กได้ดีมากๆเลยค่ะ

ทั้งได้ทบทวนความจำที่มีคุณค่าในอดีต ยิ่งได้มาเขียนบันทึกด้วยแล้วยิ่งทำให้ตัวเองได้ความรู้เพิ่มขึ้นได้เห็นความเหมือ

นและความต่างของโลกปัจจุบันและอดีต เห็นพัฒนาการและที่สำคัญได้ทบทวนบางแง่มุมที่จะสามารถนำมาปรับใช้

ให้เกิดประโยชน์ต่อชุมชนสังคมได้มากขึ้นค่ะ

 ขอบคุณค่ะ อ. ชยันต์ เพชรศรีจันทร์ วันก่อนไปเยี่ยมน้องอีกคนหนึ่งเป็นเพื่อนตั้งแต่สมัยเริ่มรับราชการใหม่

ได้สนทนากันเรื่องสมุนไพรในโรงเรียนที่จะเป็นประโยชน์ต่อโรงครัวของโรงเรียน และนักเรียน น้องเขาน่ารักมาก

เปิดใจแลกเปลี่ยนว่าเราเป็นครู สิ่งที่เราอยากให้เกิดขึ้นนอกจากความรู้ที่จะไปต่อยอดในอนาคตแล้ว ก็ควรจะมีวิชาทักษะชีวิต

เรื่องที่ชีวิตต้องใช้ ต้องอยู่ และต้องมีสุขภาพกายที่ดี ท้ายที่สุดก็จะได้เริ่มปลูกสมุนไพรรอบต้นไม้ใหญ่ในโรงเรียน

เพราะได้ดแนวคิดจากบันทึก ภาพของอ.จึงเห็นว่าจะได้เผยแพร่ไปตามเครือข่ายมิตรภาพทุกรูปแบบค่ะ

 ขอบคุณค่ะ  นิรันตะรา ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยม และมอบดอกไม้แห่งกำลังใจให้นะคะ
 อัญชัญ ครุฑแก้ว ขอบคุณค่ะ อยากบอกว่าพี่ก็มีเพื่อนครูนามสกุลเดียวกับน้องเลย ท่านเป็นพี่ที่ดีที่สุดอีกคนหนึ่งในวงราชการค่ะ
 
 

หมายเลขบันทึก

550475

เขียน

08 Oct 2013 @ 11:14
()

แก้ไข

09 Oct 2013 @ 09:54
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
ดอกไม้: 9, ความเห็น: 4, อ่าน: คลิก