มีคนว่าให้เราว่า...

" ได้แต่พูดขอโทษ ๆ อยู่นั้นแหละ เมื่อไหร่จะเลิกพูดสักที "

ฉันก็เลยมานั่งคิดได้ว่า...

 

" ขอโทษ " ถ้าพูดบ่อย ๆ จะทำให้คำนี้ด้อยคุณค่าหรือไงนะ
เหมือนกับว่าถ้าทำอะไรผิดพลาดแล้วมาขอโทษทีหลัง ก็จบ
ไม่ปรับปรุงตัวเองงั้นหรือ

 

" ขอบคุณ " พูดบ่อย ๆ ก็ยิ่งทำให้คำนี้มีคุณค่ายิ่งขึ้นสินะ
เหมือนกับว่า ไม่ว่าจะเป็นผู้ให้หรือผู้รับ ต่างก็ต้องพูดคำนี้ ฟังแล้วชื่นใจจัง
ขอบคุณที่รับของจากเรา ขอบคุณที่ให้อะไร ๆ แก่เรา แบบนี้ใช่ไหม

 

แต่ทั้งสองคำนี้...

สำหรับเราแล้ว เราคิดว่ามันมีค่าเท่ากันนะ
เวลาพูดอาจจะมองเห็นได้ไม่ชัดเจน
แต่ถ้าไม่พูดนี่สิ คุณค่าของมันเลวร้ายพอ ๆ กัน ว่าไหมคะ

" รับของแล้วไม่ขอบคุณ
ทำผิดแล้วไม่ขอโทษ "

คำไหนเลวร้ายกว่ากัน เสียดแทงความรู้สึกมากกว่ากัน
เราตัดสินมันได้ยังไง ถ้าฉันเป็น " ขอโทษ " ฉันคงจะเสียใจน่าดู

 

 

ขอบคุณขอโทษคำไหนดี
สองคำนี้เอาอะไรมาตัดสิน
คุณรูู้สึกแบบไหนเมื่อได้ยิน
รู้สึกชินฉุนเฉียวหรือสุขใจ

 

ขอโทษบ่อยคุณก็บอกว่าไร้ค่า
ทำผิดมาหาปรับตัวให้ดีไม่
ถ้าไม่พูดคุณว่าฉันเลวปานใด
แล้วยังไงที่คุณอยากให้เป็น

 

ขอบคุณมากก็สุขใจทั้งเราเขา
ที่ตัวเราได้รับได้รู้เห็น
อันตัวเขารับของไปใจร่มเย็น
ของคุณเป็นความสุขทางใจเรา

 

คำขอบคุณบอกได้ว่าเราดี
ป็นอย่างนี้หรือการตัดสินเขา
พูดขอบคุณไร้ขอโทษก็ดังเงา
คือตัวเราไม่ได้เป็นคนดีจริง

 

พูดขอโทษบ่อย ๆ ใช่หาเรื่อง
ใช่ว่าเปลืองน้ำลายให้ทุกสิ่ง
พูดบ่อยดีกว่าไม่พูดต้องอายอิง
ยิ่งพูดยิ่งแสดงถึงความอ่อนโยน

 

คำสองคำมีคุณค่าในตัวเอง
คำไหนเก่งดีกว่าไม่ควรสน
ควรวัดความสำคัญจากกลุ่มชน
ผู้เป็นคนกำหนดคุณค่ามัน...

 

ขอบคุณที่ขอโทษ กับขอโทษที่ขอบคุณ