รูปทรงที่เคร่งขรึม
แต่แทรกซึมความสดใส
ก้าวย่างทางสายไกล
มอบดอกไม้อุดมการณ์
ไม่รู้อย่าพรอดพร่ำ
มองแล้วจำนำกล่าวขาน
สุดแสนทรมาน
เขาคิดอ่านกันเช่นไร
ลมแรงโล้แรงลม
มิเคยตรมข่มอาลัย
กล้าท้ากล้าฝ่าไป
สุดที่ใครจะทำลาย
หมดลมคือสิ้นสุด
พายุหยุดแสนสบาย
คงไว้แต่ลวดลาย
เป็นเครื่องหมายแห่งศรัทธา
ฝั่งเวียง 17 สิงหาคม 2556
