บทกวี : คิดถึงบ้าน


   

                                                                                  บ้านตาเหรียญที่กำแพงเพชร..

                คิดถึงบ้าน

   ครืนครืนฟ้าครวญฟากจากฟ้่าโน้น

เมฆมืดล้นคล้อยเข้าใกล้ให้สลัว

หนึ่งคนคอยคล้ายใจจะหมองมัว

ฝนฟ้่ารั่วหยดหยัดสะบัดสะโบย

   หรือฟ้านั่นคือบ้านเก่าที่เราจาก

ห่างมาหากยังคงคิดจิตหาโหย

เย็นฝนชื่นระรื่นร่ายสายลมโชย

ประดังโดยนกเรียกคู่กู่กลับรัง

   ป่านนี้บ้านคงควันคลุ้งปรุงกับข้าว

แม่คงเข้าครัวดูอยู่ด้านหลัง

รอลูกหลานกลับจากงานตามลำพัง

นั่งยักยันชันเข่างอไม่ท้อทน

   แกงเลียงฟักนั่นน้ำพริกโน้นผักจิ้ม

เรียงน่าลิ้มกลิ่นข้าวกรุ่นลุ้นน่าสน

มาพร้อมหน้าพร้อมตาลูกทุกคน

แม่สุขล้นนั่งยิ้มอิ่มกว่าใคร

   ครืนครืนครางห่างหายมากลายจาก

ลูกลำบากอยู่เมืองแห่งหนไหน

แม่ยังคอยลูกกลับนาลากรุงไกล

มากินไก่แกงข่าตั้งท่ารอ.

............

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตาม และขอให้ทุกท่านมีความสุขสงบ

ในวันที่ฟ้าเปียกฝนคนคิดถึงบ้าน

5 สิงหาคม 2556

พ.แจ่มจำรัส  

 

 

หมายเลขบันทึก: 544731เขียนเมื่อ 5 สิงหาคม 2013 18:11 น. ()แก้ไขเมื่อ 16 กันยายน 2013 11:57 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลงจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (14)

"แกงเลียงฟักนั่นน้ำพริกโน้นผักจิ้ม

เรียงน่ากินข้าวหุงหอมกรุ่นสวยสน"

ขออนุญาตเปลี่ยนจากกินให้คล้องกับจิ้มเป็น

"แกงเลียงฟักนั่นน้ำพริกโน่นผักจิ้ม

เรียงน่าลิ้ม รสข้าวหอมกรุ่นสวยสน"

นะคะพี่!

 

...เป็นบรรยากาศ...ที่ทำให้คิดถึงบ้านนะคะ...มีความสุข...อบอุ่นนะคะ...บ้านที่มีคนรอเราอยู่

ขอบคุณ ที่นำบรรยากาศ แห่งความสุขมาแบ่งปันครับ

มะนาวหวาน

ขอบคุณมากเลยครับ ที่ช่วยแก้ให้ ผมลืมสัมผัสไปถนัดเลยครับ.

มะนาวหวาน

ขอบคุณครับที่ช่วยตรวจทานให้ ผมลืมสัมผัสไปถนัดเลยครับ เปลี่ยนเป็น

"แกงเลียงฟักนั่นน้ำพริกโน่นผักจิ้ม

เรียงน่าลิ้ม กลิ่นข้าวหอมกรุ่นหุงหน"

........คิดถึง...ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ...(บ้าน..ไม่มีคน..).....ยายธี

-สวัสดีครับ..

-คิดถึงบ้าน..เช่นกันครับ..

-สมัยก่อนบ้านผมมีสมาชิกอยู่ในบ้านหลายคนมาก ๆ ครับ..

-มาถึงปัจจุบันนี้"บ้านถูกปิดไว้"ไม่มีคนอยู่...

-คิดถึงบ้าน..

-ขอบคุณครับ

-เก็บภาพ"ดำนา"มาฝากครับ..

สวัสดีค่ะคุณพิชัย

มาทักทายรับความอบอุ่นของบ้าน และความคิดถึงเช่นกันค่ะ

พักผ่อนฝันดีนะคะ ;)

ถึงจะมีสัมผัสหายๆไปบ้างก็ไม่ทำให้เนื้อหาน่าซาบซึ้งน้อยลงนะคะ ได้อารมณ์ดีมาก แต่มาสะดุดหัวเราะกับตอนลงท้ายนี่แหละค่ะ ตรง "ขอบคุณทุกท่านที่ตอดตาม..."

...ปริม ทัดบุปผา...

ขอบคุณดร.ปริม นะครับที่ติดตาม คิดถึงบ้าน...

โอ๋-อโณ

ขอบคุณครับพี่โอ๋..บันทึกนี้ ผมคงคิดถึงบ้านมากจนลืมตรวจทานเลยน่ะครับ..555

         ครืนครืนครางห่างหายมากลายจาก

ลูกลำบากอยู่แห่งหนตำบลใหน

แม่ยังคอยลูกกลับนาลากรุงไกล

มากินไก่แกงข่าแม่ท่ารอ

            ดีมากครับ   ทั้งสัมผัสลื่นไหล  ทั้งเนื้อหาสาระครับ

คิดถึงบ้านทุกครั้งที่ไม่ได้อยู่บ้าน กลายเป็นคนติดบ้านไปแล้วค่ะ

นอกจากท่องเที่ยวไปทั่ว การอยู่บ้านเป้นการพักผ่อนที่ชอบมากค่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี