คุณเคยขับรถลุยน้ำบ้างไหม ไม่ใช่น้ำขังตามถนนนะ แต่เป็นลุยน้ำท่วมสูงขนาดได้ยินเสียงน้ำกระทบท้องรถดังแปะ...แปะ...
moomi เพิ่งเคยพบเหตุการณ์นี้เป็นครั้งแรกเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา เหตุเพราะไปรับน้องสาวที่สนามบินสุวรรณภูมิ และมาส่งเพื่อนของน้องสาวแถวลำลูกกา 
บอกได้คำเดียวว่า...กลัวมากๆ 
กลัวว่า...ขับๆไปแล้วเครื่องยนต์ดับ
กลัวว่า...ขับๆไปแล้วรถตกข้างทางเหมือนรถคันอื่นๆที่ตะแคงจมน้ำอยู่
กลัวอื่นๆอีกมากมายตามจิตที่ปรุงแต่ง
แต่ the show must go on เลย...
- สูดหายใจลึกๆ (4 - 7 - 8 ตามที่เคยทำทุกเช้า)
- ขับตามๆคันข้างหน้าไปเรื่อยๆ โดยทิ้งระยะห่างเล็กน้อย
- ช่วงไหนที่ต้องเปลี่ยนเลนก็มองอย่างระมัดระวัง (บางที่ก็ต้องลดกระจกเพราะรถติดฟิล์มค่อนข้างมืดทำให้มองเห็นไม่ชัด)
วันนั้นกว่าสองศรีพี่น้อง(ตัวกลมๆ)จะถึงบ้านก็เกือบตี1 แต่วิบากกรรมก็ยังไม่จบสิ้น เพราะนำรถขึ้นมาจอดในโรงรถไม่ได้ สาเหตุมาจากพื้นโรงรถเปียก ล้อรถก็เปียก แล้วพื้นโรงรถกับถนนก็ค่อนข้างชัน น้องตาหวาน(ชื่อรถmoomiเอง) เลยหมดแรง ตะกายเอาตัวเองขึ้นมาไม่ได้ ผลก็คือ น้องตาหวานต้องนอนนอกบ้าน(พาลทำให้moomiนอนไม่หลับเพราะห่วงกลัวรถหาย)
เคยเจอน้ำท่วมแล้วอยู่ในรถเหมือนกันแต่โชคดีที่เป็นกลางวัน...ลุ้นมากเพราะกลัวรถดับ(แล้วต้องลุยน้ำเข็นรถ).กลัวอุบัติเหตุ..กลัวรถเสีย..ฯลฯ...แต่พอผ่านเหตุการณ์มาได้ก็ยังรู้สึกโล่งใจที่ไม่มีใครเป็นอะไร
ปล.ส่วนคำตอบที่ว่าใครว่าน้ำท่วมดีกว่าฝนแล้งถ้าถามตอนนี้คงเป็นพ่อค้าขายกระสอบทรายกะเจ้าของรถตักดินจ๊ะ
มีประสบการณ์ในเวลาไล่เรี่ยกันกระมัง วันนั้นไปรับลูกที่โรงเรียน ความรู้สึกเดียวกันคือกลัวรถดับ กลัวตกหลุมตกบ่อ แต่โชคดีกว่า เพราะไปกับสามีซึ่งมีความรู้ทางช่างยนต์อยู่บ้าง เลยอุ่นใจหน่อย เป็นห่วงลูกที่รออยู่ที่โรงเรียนมากกว่า เพราะมืดแล้ว
ป้าว่าไม่ดีทั้งสองอย่างแหละ ไม่อยากให้เกิดเลยจริงๆ