ในความชั่ว หรือความเลวร้ายของบุคคลนั้น
โดยธรรมดาของโลกเราตัดสินด้วยหลักของกฎหมาย
แต่โดยธรรมเราตัดสินที่ความประพฤติโดยมีศีลเป็นตัวกำหนด
จึงเป็นธรรมดาอยู่เองที่ความถูกต้องเหมาะสมต้องอยู่ด้วยหลัก
มิใช่ใช้ความพึงพอใจหรือความเกลียดชังเป็นตัวตัดสิน
การละเมิดศีล 5 (ศีลปกติธรรมดา) หากละเมิดบ่อยก็เกิดความชาชิน
แต่ถ้าหมั่นเพียรระวัง รักษาแบบค่อยเป็นค่อยไปก็จะกระทำได้อย่างสบาย
ความอยุติธรรมเกิดขึ้นด้วยอคติ 4 อย่าง ได้แก่ 1) ฉันทาคติ หมายถึง ความลำเอียงเพราะรัก เพราะชอบเป็นพิเศษ 2) โทสาคติ หมายถึง ความลำเอียงเพราะชัง เพราะความเกลียดชัง ความไม่ชอบ 3) ภยาคติ หมายถึง ความลำเอียงเพราะกลัวหรือเกรงใจ และ 4) โมหาคติ หมายถึง ความลำเอียงเพราะไม่รู้
ฉะนั้น ในการตัดสินใจอะไรให้ถูกต้อง เที่ยงธรรม ก็ต้องอาศัยการระลึกรู้หน้าที่ที่ตนปฏิบัติ นำหลักธรรมหนึ่งในพรหมวิหาร 4 มาใช้ คือ อุเบกขา มาเป็นตัวกำหนด วางใจให้นิ่งเป็นกลาง ทุกสิ่งก็จะดำเนินไปตามครรลองที่ดีงาม
เฒ่าดอกไผ่
มนัสการ พระคุณเจ้า
สาธุ ครับ
ขอบใจเจริญพรคุณโยม