ชีวิตชาวนา

            ชาวเอย  ชาวนา  หน้ารันทด                  อยากกำหนด ราคา ค่าข้าวสาร 

แต่สังคม  คนกรุง มิสำราญ                                เพราะข้าวสาร  อาหารหลัก ผองชนเอย

            ชาวนาเป็นกระดูกสันหลังของชาติ  เป็นผู้ผลิตอาหารแก่ชนเผ่า  เป็นผู้มีความพอเพียง  เป็นผู้มีกระแสเสียงที่แผ่วเบา  เป็นผู้มีธรรมะที่เรียกว่า  สันตุฏฐี  เป็นคนดีของชาติปฏิบัติตามกฏหมายอย่างซื่อสัตย์  เป็นผู้มีความยุติธรรมในชนเผ่า  เป็นคนเก่าของสังคมไทย 

             แต่เขาเหล่านี้  เคยยากจนอย่างไร  ก็ยังจนอย่างนั้น  เคยโง่อย่างไรก็ยังโง่อย่างนั้น (เพราะความซื่อสัตย์ เป็นอุปสรรค์กระมัง ) เคยมีคำพูดว่า ไม่เป็นไร ก็ยังเป็นย่างนั้น  .......นี้คืออะไร

             ประเทศชาติพัฒนาไปมากตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน  จากคนต่างชาติ.........มาอาศัย.......เขาไม่มีอะไร.....แต่เขาก็อยู่ดีกินดีกว่า คนไทย.......เขาขยันกว่าใช่หรือ  เขามีวินัยการดำเนินชีวิตใช่หรือไม่ .............เขามีอาชีพที่ดีกว่าใช่หรือไม่ ...........แต่ถ้าชาวนาไม่ทำนา....จะมีอาหารหรือไม่...........

             สรุป น้อยเอยน้อยใจ  เพราะกรรมใช่ไหม  เพราะชีวิตเลือกไม่ได้ใช่ไหม  ในทางพระพุทธศาสนา กล่าวว่า "กมฺมุนา  วตติ  โลโก.  สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม " สาธุ