เช้านี้ตื่นนอนไม่ได้เลย..ปวดเมื่อยเนื้อตัว..กินยาตั้งแต่เมื่อคืนแล้วหลับแต่หัวค่ำ..สงสัยตากฝนเมื่อเสาร์ อาทิตย์ ตอนลงสวน..รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวได้หลายวันแล้ว แต่เพิ่งออกอาการเมื่อวานเย็น..

เช้าลุกไม่ไหว ได้ยินเสียงก๊อกๆแก๊ก..อ้อ..ยายลุกนึ่งข้าว และอุ่นกับข้าว ที่เราทำไว้แต่เมื่อวานเย็น..ยายขึ้นไปเีรียก..ไม่ไปทำงานหรอ..ไหวมั๊ย..

พยายามฝืนตัวลุกขึ้นมา..ต้องไปหาหมอสักน่อยละ..

มองดูตารางการทำงาน..อื้มม..เช้านี้ว่าง..รีบโทรบอกเจ้าหน้าที่ธุรการ..ขอตัว..เข้างานสาย..

นานแล้วที่ไม่ได้รู้สึกว่าร่างกายอ่อนแอ..จนวันนี้..

เพิ่งรู้สึกว่า..การที่่ร่างกายแข็งแรง..ไปไหนมาไหนได้

กินดีอยู่ดี นอนหลับ ..ช่างเป็นชีวิตที่มีความสุข..เสียนิกระไร

นึกถึง..คนที่เขาสุขภาพร่างกายไม่ดี เจ็บป่วยออดๆแอดๆ แล้วนึกสงสาร

ขนาดเราเป็นแค่นี้..เรายังรู้สึกแย่ๆ..

การรักษาสุขภาพร่างการให้เเข็งแรงปลอดภัย..เป็นสิ่งที่สำคัญจริงๆ..แม้ไม่ได้ร่ำรวยเงินทอง แต่สุขภาพดี ก็มีสุข

หากมีเงินทองมากมาย สุขภาพอ่อนแอ ย่ำแย่ จะมีความสุข จริงหรือ ?

ดังนั้นการใส่ใจดูแลร่างกาย และจิตใจให้อยู่ในสภาวะปกติ .กินอิ่ม นอนอุ่น...มีความสุข..มากมายจริงๆนะ..

ถึงว่าสิ..พุทธสุภาษิตที่ว่า...การไม่เป็นโรค..เป็นลาภอันประเสริฐ..

ฉันเริ่มเห็นด้วย..เป็นอย่างยิ่ง..ณ บัดนี้...

ทางที่ดี..หมั่นดูแลร่างกายของเรา ให้แข็งแรงอยู่เสมอ ทานอาหารให้พอดี ใส่ใจเรื่องสุขภาพ นอนให้เพียงพอ ที่สำคัญหาเวลาออกกำลังกาย บ้าง..เพื่อรักษาร่างกายของเรา..ให้แข็งแรง สดใส และไม่เจ็บไข้ได้ป่วย..

การเจ็บป่วย..ทำให้เราเป็นทุกข์...เกิด แก่ เจ็บ ตาย..ทำให้เราเป็นทุกข์...มันคือสัจธรรมจริงๆ..