แปดสิบปีกว่ากว่าประชาธิปไตย

เถียงกันข้างในสภานั่น

ชักชวนประชาออกมาพลัน

ทะเลาะกันเสียจนมีคนตาย


การเมืองมาตายเราไม่ว่า

อย่าให้ประชามาล้มหาย

การเมืองอย่ามาพาวอดวาย

นำคนมาตายตลอดมา


ยุแยงแบ่งไทยให้แตกแยก

เปลี่ยนแปลกปลอมปนเหมือนคนป่า

ใจบาปหยาบคายในวาจา

ใครหนาทำไทยให้แตกคอ


การเมืองวันนี้กลับที่เก่า

เห็นเงางมงายใครเล่าก่อ

มวลเมฆทะมึนขึ้นหม่นมอ

บาปนักถักทอหนอการเมือง


รอก่อนประชาธิปไตย

แบ่งแยกแตกไทยให้มีเรื่อง

พอทีเถิดหนาอย่าขัดเคือง

เปล่าเปลืองต่อไปไม่เคยดี


เงาดำคล้ำหมองครองประเทศ

คงพังสังเวชทุกถิ่นที่

ไทยแตกแยกรักสามัคคี

เพราะมีใครหนาเขาพาไป