วัยเด็ก

  •    แม่เรียกว่าอ้อยเพราะตัวกลมแขน ขา เป็นปล้องเหมือนลำอ้อย...แม่ก็เลยเรียกอ้อย
  •    มีพี่ น้อง  ๔ คน  เป็นลูกสาวคนแรก  เป็นคนที่ ๓ ของครอบครัว

วัยเรียน
<ul>

  •    โตหน่อยก็เข้าเรียนที่โรงเรียนเทศบาล ๓ วัดเสมาเมือง  เรียนจนจบ ป. ๗  จากนั้นก็ไปเรียนที่โรงเรียนกัลยาณีศรีธรรมราช
  •    บอกพ่อว่าหนูอยากเป็นครู  จบ ม. ๓ ก็เลยไปสอบเข้าวิทยาลัยครูนครศรีธรรมราช  ก่อนสอบสมัยนั้นมีเรียนกวดวิชาที่ รร.เบญจมราชูทิศ จำได้ว่า อ. แข อ. ธรรมนูญ สอนพิเศษด้วยละ
  •    เรียนวิทยาลัยครูนครศรีธรรมราช  ๔ ปี ชีวิตแสนจะเรียบง่าย  การได้เรียนคร้ังนี้ต้องขอกราบขอบพระคุณ อ.เสาวภา  ธานีรัตน์  คุณครูประจำหอแววมยุรา ( หอ ๙)  แล้วก็  อ.ฉัตรชัย ศุกระกาญจน์  ที่ท่านทั้งสองกรุณาอย่างมากในการให้ทำงาน ช่วยงาน และทำงานห้องสมุด  ทำให้มีค่าเล่าเรียน.....จนจบปี ๔ เกรดก็ใช้ได้เชียวนะ  ๓ กว่า....จบรุ่น  ปกศ.๑๕...ก็พบกันปีละคร้ัง เวียนจังหวัดเช่นกัน
  •    จากวิทยาลัยครูนครศรีธรรมราช.....กำเงินค่ารถไฟไปสอบเข้าเรียนต่อที่ มศว.บางแสน....ไปกันหลายได้เข้าเรียนคนเดียว........ตอนนี้พวกเราก็ยังรวมกลุ่มกันรุ่น จามรี ๑๙   เลี้ยงรุ่นกันทุกปี  เวียนจังหวัด  จนพ่อบ้านทักว่า " เธอเลี้ยงรุ่นต้ังแต่ประถมยันมหา'ลัยเลยนะ"  ดีนะ ไม่ได้เรียนอนุบาล ถ้าได้เรียนสงสัยมีเพิ่มอีกรุ่นแน่เลย ชาวบางแสนมีทุกภาพ อีสานมากที่สุด.....ภาคใต้เล็กน้อยมาก
  •   ก็หยุดเรียนมาพักใหญ่ๆ  ไปสร้างครอบครัวก่อน มาเรียนอีกคร้ังก็ตอนทำงานเป็นรองผู้อำนวยการโรงเรียน มาเรียนบริหารการศึกษา ที่ ม. ราม รุ่น ๕ นครศรีธรรมราช  นี้ก็เลี้ยงกันทุกปีวันที่ ๕ เดือน ๕  
  •   แล้วก็มา ณ วันวานที่ผ่านมา  ๑๕  มิถุนายน ๒๕๕๖.........นึกไงเนี่ย....เดินเข้ามาเรียนนวตกรรมทางการศึกษา ป. เอก...จะรอดมั๊ยเราพื้นฐานไม่มีเล้ย

    • </ul><div>
    </div><div> วัยทำงาน
    </div>

    • ๒๕๒๐   มาสมัครสอบบรรจุที่วิทยาลัยครูนครศรีธรรมราช ปรากกว่ามาเจอชื่อพี่สุทิน  สุขคง เอกภูมิศาสตร์เหมือนกัน เลยกลับ กทม.   พี่สุทินเห็นน้องอ้อยมาสมัครสอบด้วย พี่เค้าเลยกลับไปสอนที่ วค.เชียงรายต่อ....ต่างฝ่ายต่างไม่รู้กัน...ก็เลยไปตามวิถีชีวิตพี่เค้ากลายเป็นคนเหนือแล้ว
    • ๒๕๒๐  จบจากบางแสน ก็สอบบรรจุ...ที่กทม. เพราะมีคนคอยอยู่....ทำงานครั้งแรกที่โรงเรียนวัดหนองจอก(ปัจจุบันโรงเรียนหนองจอกมัธยม).......ทำงานที่นี้ถึงปี  ๒๕๒๓  ก็ย้ายไปศรีพฤฒา  เพราะตั้งครรภ์ การเดินทางลำบาก มีรถเมล์นายเลิศสายเดียว ๖ โมงเย็นก็หมด.....
    • ๒๕๒๓  ย้ายมาทำงานที่โรงเรียนศรีพฤฒา อยู่กับ ผอ.ดาวเรือง  ก็ทำงานที่นี้ จนถึง ตุลาคม ๒๕๒๘  เดินทางย้ายมานครศรีธรรมราช  พร้อมครอบครัวและลูกชายหญิง....เพราะพ่อแม่ขอร้อง......มาสอนที่โรงเรียนเมืองนครศรีธรรมราช
    • อยู่โรงเรียนเมืองนครศรีธรรมราชสอนมาจนถึงปี ๒๕๓๑  มีบุตรคนที่ ๓  เค้าเปิดสอบผู้ช่วยผู้อำนวยการ  สมัยนั้น ผอ. เสถียร  สุคนธ์ ส่งหัวหน้าหมวดทุกคนเข้าสอบด้วย.....เราก็ได้รับเลือกจากสมาชิกหมวดสังคมศึกษาให้เป็นหัวหน้าหมวด   ก็เลยไปสอบ.....สมัยนายกอานันท์  ปัญยารชุน....ปลอดการเมือง....เราก็เลยสอบได้ที่ ๑ ..เย้...  ได้ลงตำแหน่งคร้ังแรกที่โรงเรียนเมืองนครศรีธรรมราช......ทำวิชาการยาวมาจนถึงปี ๒๕๕๓  ผลงานอย่าเล่าเลยนะ...ยาวนานมาก.....นวัตกรรมเกิดขึ้นมากมายที่นี้  การพัฒนารูปแบบการสอนโครงงาน ปี ๒๕๓๖ /  การประเมินคุณภาพภายในสถานศึกษา ปี ๒๕๔๖  /  การนิเทศภายใน  ๒๕๔๔ / ห้องสมุดมีชีวิตส่งเสริมนิสัยรักการอ่าน / การสอนสองภาษา / ดนตรีไทย / การส่งเสริมการสอนภาษาจีน ได้รับเลือกไปศึกษาดูงานเมืองหูหนานของ สพฐ   / Connecting Classroom ซึ่งโครงการนี้ทำให้มีโอกาสนำนักเรียนไปประชุมนานาชาติที่ไต้หวัน...นวัตกรรมต่างๆที่นี้ทำให้เป็นโรงเรียนแรกที่ครูได้รับการเลือ่นเป็น อาจารย์ ๓ ระดับ ๘  ในปี ๒๕๔๐ ถึง ๑๑ คน นับว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่โรงเรียนอื่นเห็นแนวทาง และ เป็นมีผลงานผ่านเป็นผู้ช่วย ระดับ ๘ คนแรกของจังหวัดและภาคใต้ในปี ๒๕๔๐....
    • กรกฎาคม ๒๕๕๓   วิถีชีวิตพลิกผัน สงสัยอกสร้างนวัตกรรมให้ตนเอง  ก็เลยไปเป็น ผอ. โรงเรียนบ้านบางวัง  ที่นี้ก็ได้สร้างนวัตกรรมการเรียนร่วมของโรงเรียนขนาดเล็ก โดยจัดการเรียนร่วมกับดรงเรียนวัดบางฉนาก....ถ้าสนใจรายละเอียดและความสำเร็จ ค้นหาคำว่าโรงเรียนบ้านบางวังแล้วลองเข้าไปอ่านดูนะคะ
    • ธันวาคม ๒๕๕๕    กลับมามัธยมเหมือนเดิม มาที่โรงเรียนทรายขาววิทยา......ที่นี้ เรากำลังสร้างนวัตกรรมองค์กรแห่งการไว้เนื้อเชื่อใจ  ร่วมใจร่วมพัฒนาจากสถานการณ์ลูกวัวของเรา..เร่ิมพัฒนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ทั้งในตัวผู้เรียน   ครูผู้สอน  พนักงาน ชุมชน  การพัฒนาการของผู้เรียนในทางที่ดี  เป็นพลังใจให้โรงเรียนร่วมใจในการดูแลช่วยเหลือนักเรียนเป็นระบบยิ่งขึ้น......การปฏิบัติงานก็ได้เขียนใน blog  OK Nation  โดยใช้นามแฝง  ยายเองจ๊ะ....   
      •  ผลงานที่ผ่านมาความภาคภูมิใจในฐานะแม่ ก็คือความสำเร็จของลูกทั้ง ๓ คน  นักแปลหนังสือนิยายญี่ปุ่น /นักบัญชีของ SCG  / และนักซอฟแวร์อินเตอร์.....ความสำเร็จในหน้าที่ คือรางวัลเข็มทองคุรุสภา ปี ๒๕๕๔  รางวัลผู้บริหารผู้มีคุณธรรม จริยธรรมดีเด่นเข็มทอง.....และการได้รับพระราชทานสายสพายในปี ๒๕๕๖  เป็นความภาคภูมิใจในชีวิตราชการอย่างยิ่งแล้ว......
      • สิ่งที่จะภาคภูมิใจในโอกาสต่อไปคือ.....การมีโอกาสจบปริญญาเอก........สาขานวัตกรรมการจัดการศึกษา.......ซึ่งจะต้องพยายาม....ต่อไป....