จาก...สัญญา  (ความจำได้)  วันนั้น  ถึง... สังขาร (การปรุงแต่ง) วันนี้


จำสายไยเมฆสีขาวพราวกลางฟ้า

คือสัญญา เคยนั่งเคียงจำเรียงฝัน

เ็ป็นเสียงเพลงประทับใจในวันนั้น

ทุกสิ่งสรรพ์จึงสวยใสในวันนี้ฯ





เสียงอุทกตกกระจายเป็นสายเสียง

แจ้วจำเรียงเพียงคีตาลีลาสวรรค์

ถ้าเป็นเสียงเจ้าินิ่มนวลชวนจำนรรจ์

คีตสวรรค์ฤาจะเปรียบเทียบเสียงเธอ





ใจต่อใจเคยนั่งเึคียงจำเรียงรัก

ใจประจักษ์เป็นบทเพลงบรรเลงสวรรค์

ใจซาบซ่านประสานใจในวันนั้น

ทุกสิ่งสรรพ์จึ่งสวยใสในวันนี้


                                                            .                                          ..... ร้อยคำโดย พ่อชาวสวน..

                     ...รจนาจาก บูรณาการของ รูป เวทนา สัญญา สังขารและ วิญญาณ...

๒ มิย. ๒๕๕๖

บันทึกไว้ ณ เวลา บ่ายสองโมง บ่ายวันอาทิตย์... ชวนคิด..ขันธ์ ๕...

ลูกชาวสวนธรรม...

..........................

บ่ายนี้เสร็จกิจ ..จากการริงนก ..เตรียมงาน..เตรียมตน..ต้อนรับ.. เปิดเทอม ๑/๒๕๕๖..พรุ่งนี้:-))