จาก...สัญญา (ความจำได้) วันนั้น ถึง... สังขาร (การปรุงแต่ง) วันนี้
จำสายไยเมฆสีขาวพราวกลางฟ้า
คือสัญญา เคยนั่งเคียงจำเรียงฝัน
เ็ป็นเสียงเพลงประทับใจในวันนั้น
ทุกสิ่งสรรพ์จึงสวยใสในวันนี้ฯ

เสียงอุทกตกกระจายเป็นสายเสียง
แจ้วจำเรียงเพียงคีตาลีลาสวรรค์
ถ้าเป็นเสียงเจ้าินิ่มนวลชวนจำนรรจ์
คีตสวรรค์ฤาจะเปรียบเทียบเสียงเธอ
ล
ใจต่อใจเคยนั่งเึคียงจำเรียงรัก
ใจประจักษ์เป็นบทเพลงบรรเลงสวรรค์
ใจซาบซ่านประสานใจในวันนั้น
ทุกสิ่งสรรพ์จึ่งสวยใสในวันนี้

. ..... ร้อยคำโดย พ่อชาวสวน..
...รจนาจาก บูรณาการของ รูป เวทนา สัญญา สังขารและ วิญญาณ...
๒ มิย. ๒๕๕๖
บันทึกไว้ ณ เวลา บ่ายสองโมง บ่ายวันอาทิตย์... ชวนคิด..ขันธ์ ๕...
ลูกชาวสวนธรรม...
..........................
บ่ายนี้เสร็จกิจ ..จากการริงนก ..เตรียมงาน..เตรียมตน..ต้อนรับ.. เปิดเทอม ๑/๒๕๕๖..พรุ่งนี้:-))