สวัสดีค่ะ วันนี้เข้มแข็งมีบทพิสูจน์ความไว้วางใจของลูกมาฝาก  

     ช่วงนี้เปิดเรียนใหม่..ลูกชายหล่าเลื่อนขึ้นชั้น ประถมปีที่ 6


ขณะนั่งรถไปโรงเรียนตอนเช้าวันเปิดเทอม เค้าอยู่โรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด  

ลูกชายหล่า..คอยดูนะหนูจะแสดงความเป็นพี่ให้เต็มที่เลย."

มาม๊า..อือ..แล้วไงลูก

ลูกชายหล่า    ..ก็เป็นพี่ที่สุดของโรงเรียนสั่งน้องๆๆได้...

มาม๊า   ในขณะเดียวกันก็เป็นตัวแบบที่ดีให้น้องได้ด้วยใช่ไม๊...

ลูกชายหล่า  อือ...

หลังเลิกเรียนระหว่างรอดิฉันไปรับ  ประมาณ 16.20  ลูกชายหล่าโทรหาดิฉัน

ลูกชายหล่า    มาม๊า  หนูขอไปร้านเกมส์รอมาม๊าได้ไหม  ไม่เป็นไรหรอกน่า  หนูโตแล้ว

มาม๊า   (ตั้งสติแป๊บนึง) โอ..เกรงว่าจะไม่ได้..ลูกรู้อยู่แล้วใช่ปะว่ามาม๊าเป็นห่วง

ลูกชายหล่า   .....หนูอุตส่าห์โทรมาขอ รู้งี้...(เสียงเศร้าๆ)

มาม๊า    แม่ภูมิใจนะที่ลูกโทรมาขอ  แสดงว่ารู้อยู่ว่าแม่เป็นห่วง...

เรารักกันเราจะไม่ทำให้ใครกังวลนะลูกนะ.

ลูกชายหล่า  อะ..ก็ได้ๆมารับเร็วๆๆเลย...

           เหตุการณ์ในวันนั้น ..ทำให้ดิฉันเข้าใจว่า  ลูกชายอยากแสดงความเป็นผู้ใหญ่ให้เราเห็นแต่เป็นการเลือกสถานการณ์ที่อาจยังไม่เหมาะสม ด้วยความอ่อนเยาว์ เด็กน้อยปัจจุบันนี้น่าเห็นใจ และน่าเป็นห่วง    ด้วยการพัฒนาทางเทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อมต่างๆอย่างรวดเร็ว เด็กต้องปรับตัวและต้องอาศัยพ่อแม่ ผู้ปกครองคอยดูแลและชีแนะ เพื่อให้รู้จักเลือกสิ่งดีๆๆเข้ามาในชีวิต ...เป็นสิ่งท้าทายของพ่อแม่ยุคใหม่ที่ต้องปรับตัวให้ทันลูกเช่นกัน