วาจา : คำพูดเมื่อพูดออกไปแล้วเป็นเจ้านายเรา
โบราณเคยกล่าวไว้ว่า
"อยู่คนเดียวให้ระวังความคิด
อยู่กับมิตรให้ระวังวาจา"
หรือ บางครั้งได้ยินเขาว่ากันว่า
"คำพูดเมื่อพูดออกไปแล้วเป็นเจ้านายเรา"
<p>หากคำกล่าว ดังกล่าวข้างต้น “เป็นจริง” ก็ย่อมเชื่อได้ว่า สิ่งทั้ง ๒ นั้นมีความสำคัญเป็นอย่างยิ่งสำหรับมนุษย์ทุกคนหรือไม่ ?</p>
<p>หากความคิด และคำพูดเป็นสิ่งสำคัญต่อมนุษย์ทุกคนแล้ว ทำไมบางคนจึงไม่ระมัดระวังกันเล่า ?</p>
หรือว่า ที่จริงแล้ว ความคิดและคำพูดไม่ได้เป็นสิ่งสำคัญต่อคนทุกคนแต่เป็นบางคนเท่านั้น ??
</span></span></span><p>
</p>
การกระทำทางกายหรือทางวาจานั้นย่อมมาจากจิตใจหรือความคิดเป็นตัวสั่งการ ซึ่งบางครั้งจิตใจหรือความคิดนั้นเกิดเร็วจนยากที่จะรับรู้ได้ว่า ทำไมจึงต้องคิดหรือตัดสินใจไปเช่นนั้น ..สุนทรภู่เคยกล่าวว่า...จิตใจมนุษย์นั้นยากแท้หยั่งถึง..จึงไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดแต่อย่างใดไม่...?
ในศาสนาพุทธ ได้กล่าวไว้
"จิตเป็นตัวนำไป"
ท่านหมายความว่า การกระทำทางกาย วาจานั้นขึ้นตรงต่อจิตทั้งสิ้น ไม่ว่าดี ชั่ว หรือกลางๆ ก็ตาม
การฝึกฝนอบรมจิต ให้อยู่ในอำนาจของตน ย่อมเป็นสิ่งที่ควรกระทำ ด้วยเหตุผลที่ว่า "จิตที่ฝึกฝนอบรมดีแล้วย่อมนำสุขมาให้" ซึ่งหากสังเกตก็จะพบว่า คำกล่าวดังกล่าวนี้เป็นไปได้จริง สิ่งที่นำมาไม่ว่าสุข หรือทุกข์หรือเฉยๆ ก็ด้วยเหตุนี้เเหละ....
เคยได้อ่านข้อความบางข้อความผ่านตามาว่า
สิ่งที่เราอยู่ในแต่ละวัน
จะเป็นสิ่งกำหนดต่อชะตากรรมในอนาคต
เมตตาธรรม..
