ที่นี่คงไม่มีใครมาไล่เธอไปไหนอีกแล้ว


    เมื่อฟ้าเปิด ความสดสวย สดใสก็ปรากฏขึ้น เหมือนวันที่เราช่วยเหลือคนจนสำเร็จ ก็จะพบความปิติเต็มเปี่ยมในหัวใจ ชวนให้เบิกบานไปทั้งวัน

..................................

    ผู้เขียนได้เคยเขียนบันทึกถึงคุณมยุรา ซึ่งเส้นเลือดในสองตีบ ทำให้กลายมาเป็นอัมพาตครึ่งซีกมาสองปีแล้ว ซีกซ้ายทั้งซีกใช้การไม่ได้ แต่เธอมีเพื่อนที่ดีค่ะ คือคุณกบคนใส่เสื้อแดง และคุณแต๋วใส่เสื้อลายม่วง ทั้งสองคอยขออาหารจากพระที่วัด แล้วนำไปให้คุณมยุราได้กินเกือบทุกวัน คุณมยุราเป็นแม่ครัวร้านอาหารมาก่อน จึงประกอบอาหารได้บ้าง  แต่ที่ ลำบากจริงก็คือที่อยู่อาศัย เคยพักบ้านญาติ บ้านคนรู้จัก ไม่นานเขาก็ไม่อยากรับเป็นภาระต้องย้ายตัวเองไปเรื่อยๆ สุดท้ายมีคนรู้จักให้พักที่แคมป์เก็บของเก่า กลางทุ่ง โดดเดี่ยวคนเดียวน่ากลัว และเขาก็กำลังจะให้ย้ายออกไปพักที่อื่นอีก



 คุณทั้งสองนำเรื่องมาปรึกษาผู้เขียน จึงได้ไปเยี่ยมบ้านกัน และจากการหารือ ที่สุดคุณมยุราก็ได้รับการสงเคราะห์จากวัดวังหิน อ.ศรีราชา ให้มาปลูกที่อาศัยในบริเวณที่วัดจัดให้คนจนได้อยู่อาศัยกัน โชคดีที่แต่แรกเราจะไปขอบริจาค สร้างบ้านให้คุณมยุรากัน  บังอิญช่วงนี้กำลังจะมีการเลือกตั้งท้องถิ่น จึงมีคนไปกระซิบนักการเมือง ปรากฏว่า คุณมยุราได้วิมานในเวลาอันรวดเร็ว คนในบริเวณนั้นมาช่วยกันปลูกบ้าน จนสำเร็จ



 นี้คือวิมาน เป็นห้องหนึ่งห้อง ทุกอย่างเบ็ดเสร็จในพื้นที่เดียวกัน กล่าวคือมีที่นอน ที่ทำครัว และห้องน้ำ ซึ่งสร้างความสะดวกสบายให้คุณมยุราได้ทันที



 ชมวิมานสีชมพูของคุณมยุราแล้วก็ปลื้มใจ ที่นี่คงไม่มีใครมาไล่เธอไปไหนอีกแล้ว


  อสม.บุญรอดผคนใส่เสื้อฟ้า)  อสม.กบ(อัญชลี) และผู้เขียนไปเยี่ยมวิมานของคุณมยุรามาแล้ว ดูสะอาดสะอ้าน น่าอยู่เสียด้วย หน้าตาผ่องใสกว่าเดิมมาก เธอดีใจมากที่เห็นพวกเรา ขอบคุณตลอดเวลา

   ยังเหลืออีกขั้นตอนคือ นำหลักฐานไปขึ้นทะเบียนคนพิการ และขอเบี้ยยังชีพต่อไป ซึ่งต้องรอเดือนพฤศจิกายนนี้

   วันนั้นพวกเราได้เติมเสบียงกรังให้ มีน้ำ มีข้าว มีไข่เป็นต้น และวันนี้ เล่าเรื่องให้น้องสาวผู้เขียนคุณพรทิพย์ฟัง เธอร่วมทำบุญห้าร้อยบาท จะได้นำไปให้คุณมยุราไว้ใช้จ่ายตามอัธยาศัยต่อไป

  เมตตาธรรม ค้ำจุนโลกาค่ะ