เยี่ยมวิมานสีชมพู

ที่นี่คงไม่มีใครมาไล่เธอไปไหนอีกแล้ว


    เมื่อฟ้าเปิด ความสดสวย สดใสก็ปรากฏขึ้น เหมือนวันที่เราช่วยเหลือคนจนสำเร็จ ก็จะพบความปิติเต็มเปี่ยมในหัวใจ ชวนให้เบิกบานไปทั้งวัน

..................................

    ผู้เขียนได้เคยเขียนบันทึกถึงคุณมยุรา ซึ่งเส้นเลือดในสองตีบ ทำให้กลายมาเป็นอัมพาตครึ่งซีกมาสองปีแล้ว ซีกซ้ายทั้งซีกใช้การไม่ได้ แต่เธอมีเพื่อนที่ดีค่ะ คือคุณกบคนใส่เสื้อแดง และคุณแต๋วใส่เสื้อลายม่วง ทั้งสองคอยขออาหารจากพระที่วัด แล้วนำไปให้คุณมยุราได้กินเกือบทุกวัน คุณมยุราเป็นแม่ครัวร้านอาหารมาก่อน จึงประกอบอาหารได้บ้าง  แต่ที่ ลำบากจริงก็คือที่อยู่อาศัย เคยพักบ้านญาติ บ้านคนรู้จัก ไม่นานเขาก็ไม่อยากรับเป็นภาระต้องย้ายตัวเองไปเรื่อยๆ สุดท้ายมีคนรู้จักให้พักที่แคมป์เก็บของเก่า กลางทุ่ง โดดเดี่ยวคนเดียวน่ากลัว และเขาก็กำลังจะให้ย้ายออกไปพักที่อื่นอีก



 คุณทั้งสองนำเรื่องมาปรึกษาผู้เขียน จึงได้ไปเยี่ยมบ้านกัน และจากการหารือ ที่สุดคุณมยุราก็ได้รับการสงเคราะห์จากวัดวังหิน อ.ศรีราชา ให้มาปลูกที่อาศัยในบริเวณที่วัดจัดให้คนจนได้อยู่อาศัยกัน โชคดีที่แต่แรกเราจะไปขอบริจาค สร้างบ้านให้คุณมยุรากัน  บังอิญช่วงนี้กำลังจะมีการเลือกตั้งท้องถิ่น จึงมีคนไปกระซิบนักการเมือง ปรากฏว่า คุณมยุราได้วิมานในเวลาอันรวดเร็ว คนในบริเวณนั้นมาช่วยกันปลูกบ้าน จนสำเร็จ



 นี้คือวิมาน เป็นห้องหนึ่งห้อง ทุกอย่างเบ็ดเสร็จในพื้นที่เดียวกัน กล่าวคือมีที่นอน ที่ทำครัว และห้องน้ำ ซึ่งสร้างความสะดวกสบายให้คุณมยุราได้ทันที



 ชมวิมานสีชมพูของคุณมยุราแล้วก็ปลื้มใจ ที่นี่คงไม่มีใครมาไล่เธอไปไหนอีกแล้ว


  อสม.บุญรอดผคนใส่เสื้อฟ้า)  อสม.กบ(อัญชลี) และผู้เขียนไปเยี่ยมวิมานของคุณมยุรามาแล้ว ดูสะอาดสะอ้าน น่าอยู่เสียด้วย หน้าตาผ่องใสกว่าเดิมมาก เธอดีใจมากที่เห็นพวกเรา ขอบคุณตลอดเวลา

   ยังเหลืออีกขั้นตอนคือ นำหลักฐานไปขึ้นทะเบียนคนพิการ และขอเบี้ยยังชีพต่อไป ซึ่งต้องรอเดือนพฤศจิกายนนี้

   วันนั้นพวกเราได้เติมเสบียงกรังให้ มีน้ำ มีข้าว มีไข่เป็นต้น และวันนี้ เล่าเรื่องให้น้องสาวผู้เขียนคุณพรทิพย์ฟัง เธอร่วมทำบุญห้าร้อยบาท จะได้นำไปให้คุณมยุราไว้ใช้จ่ายตามอัธยาศัยต่อไป

  เมตตาธรรม ค้ำจุนโลกาค่ะ



 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เล่าสู่กันฟัง

คำสำคัญ (Tags)#การสังคมสงเคราะห์#สังคมอบอุ่น#การช่วยเหลือคนพิการ#เส้นเลือดในสมองตีบ

หมายเลขบันทึก: 536276, เขียน: 17 May 2013 @ 23:17 (), สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง, ดอกไม้: 14, ความเห็น: 15, อ่าน: คลิก


ความเห็น (15)

เขียนเมื่อ 


...หลายคนอยากจะทำ...แต่ไม่มีโอกาส...คุณบุญรุ่ง มีโอกาสที่ได้ทำ...ขอชื่นชมค่ะ

สวัสดีค่ะคุณ ดร. พจนา แย้มนัยนา

    ร่วมแบ่งปันความสุขจากการได้ช่วยเหลือผู้คนด้วยกันนะคะ

ซึ่งจะทำให้เกิดกำลังใจในการทำงานต่อไป

นี่คือหน้าที่ที่แท้จริงที่ได้เกิดมาทำงานนี้ค่ะ

ขอบคุณมากค่ะที่กรุณามาเยี่ยมบันทึก

ดีใจจังเลยค่ะ

ขอขอบคุณดอกไม้จากทุกท่านมา ณ โอกาสนี้

เป็นกำลังใจจากความเงียบ ซาบซึ้งเสมอค่ะ

ได้บุญกุศลคะ

เขียนเมื่อ 

ชื่นชมคุณหมอและทีมงาน ทุกท่านครับ

เป็นกำลังในการทำงานนี้นะครับ

ดูเจ้าของวิมานจะมีความสุขนะคะ

ผู้เยี่ยมเยือนก็คงมีความสุขไปด้วย

ขอบคุณที่แบ่งปันค่ะ

เขียนเมื่อ 

ชื่นชมมากครับ_กับพี่รุ่งและทีมครับ

เขียนเมื่อ 

ดีใจด้วยนะคะ

เขียนเมื่อ 

ทำบุญกับคนที่ไม่สามารถตอบแทนเราได้นั้น เป็นบุญมหาศาลค่ะอาจารย์

สวัสดีค่ะคุณประกาย

     เน็ตมีปัญหาหลายวันมานี้ต้องขออภัยที่ตอบช้า

ชีวิตได้ทำสิ่งดีๆก็รู้สึกว่ามีความสุขค่ะ

ได้บุญไปด้วยกันนะคะ





สวัสดีค่ะคุณ พ.แจ่มจำรัส

  ทำงานเป็นทีมจะทำให้เบาแรงและเรื่องยากๆก็เป็นเรื่องง่าย

บางทีเรื่องจบอย่างมิได้คาดหมายด้วยค่ะ

สวัสดีค่ะคุณอิงจันทร์

ค่ะรู้สึกจะมีความสุขมาก

บอกว่าเวลาฝนตกก็ไม่สาด

เขาคะยั้นคะยอให้มาอีกจะตำส้มตำให้กินด้วยค่ะ

ฝีมือกุ๊กเก่าน่าจะอร่อยนะคะ

สวัสดีค่ะคุณทิมดาบ

  วิถีชีวิตของหมออนามัย

คล้ายๆกันนะคะ

มีเรื่องเล่าได้ตลอด

ชื่นชมคุณทิมดาบเช่นกัน

งานยุ่งไหมคะช่วงนี้

สวัสดีค่ะคณ ทพญ.ธิรัมภา

 ค่ะขอบคุณมากค่ะ

คุณมยุราบอกว่าขอตอบแทนด้วยการสวดมนต์ให้ทุกวันค่ะ

สวัสดีค่ะคุณTuknarak

 ให้โดยไม่เยหวังผลตอบแทน

เป็นความรู้สึกที่ต้องสัมผัสเองนะคะ

สุดยอดเลยค่ะ