วันนี้...ผมได้มาประชุมครับ
เรื่อง เพศศึกษา และการป้องกันและแก้ไขปัญหาเอดส์
ได้ความรู้มากมายในสิ่งไม่รู้...
พออาจารย์จะจบประชุม
ผมชอบคำที่อาจารย์ทิ้งท้าย...
" ต้องหมั่นเรียนรู้
เรียนรู้ไม่รู้จบ
เรียนรู้กับชาวบ้าน...เรียนรู้จากชุมชน...เรียนรู้จากชุมชน"
ผมเลยนึกถึงเพลงๆ นี้
เพลง ความรักไม่รู้จบ
เปลี่ยนเป็นเนื้อเพลงใหม่....เป็นเพลง...เรียนรู้ไม่รู้จบ
..ถึงจะอยู่สุดหล้าฟ้าดิน
...แม้จะสิ้นสิทธิ์และเสรี
แต่วันนั้น ใจฉันยังคงที่
เรียนรู้... ความภักดี ไม่มีสิ้นสลาย
...ถึงโลกแตกแหลกเป็นผงคลี
เรียนรู้....เต็มปรี่ ไม่มีรู้คลาย
ชีพถูกฝัง ความรักยังเวียนว่าย
เคียงคู่เธอมิคลาย
ฝากวิญญาณ ไว้เตือน
...ด้วย เรียนรู้....ไม่รู้จบ
แม้ผืนดินกลบ ยากเพราะเรียนรู้....เลือน
จะเนิ่นนาน กี่วันกี่ปี กี่เดือน
ดินฟ้าจะคล้อยเคลื่อน ใจมิเลือน เรียนรู้....เธอ
...ทุกทุกอย่างบนทางเรียนรู้....จริง
ทุกทุกสิ่งบนทาง เรียนรู้....เธอ
จะสมหวัง หรือพบความเพ้อเจ้อ
เป็นที่ใจของเธอ จะจริงจังฉันใด
เรียนรู้...ไม่รู้จบ...พบแต่สิ่งใหม่ๆ...ให้ค้นคว้าเพื่อก้าวหน้าต่อไป...ให้กำลังใจค่ะ...
ชีวิต คือการเรียนรู้ จริงๆ ครับคุณหมอ....
เห็นด้วยค่ะ ไม่มีวันจบ
จนจบชีวิต ก็อย่าคิดว่าเรียนรู้ได้จบ
สวัสดีค่ะ...คุณหมอ(ทิมดาบ)...Happy Ba...นะคะ...
ใช่ค่ะ
ยิ่งเรียนรู้มากเท่าไหร่ ปัญหาใหม่ ก็ยิ่งเกิดขึ้นตามมา ไม่มีวันจบสิ้น เราจึงต้องเรียนรู้ทุกวันค่ะ
การเรียนรู้เหมือนกับการก้าวเดินนะคะ เราควรเดินหน้าต่อไปเรื่อยๆ
ไม่ท้อไม่ถอยหมายถึงไม่หยุดที่จะเรียนรู้
สวัสดีค่ะ
แวะมาชมบันทึกนี้ค่ะ
ขอมาเรียนรู้และค้นพบด้วยคนนะคะ
ขอบคุณสำหรับบันทึกนี้ค่ะ