จันทร์เพ็ญเด่นงามยามดึก

รำลึกนิทานอันเก่าแก่

กระต่ายหมายจันทร์นั้นคอยแล

ชะเง้อชะแง้แค่เพียงมอง


นวลจันทร์กระจ่างกลางฟ้าแจ่ม

อะร้าอะแร่มลอยละล่อง

จันทร์ทาบอาบทาฟ้าสีทอง

ผุดผ่องหนอภาพอาบจันทร์เพ็ญ


เงียบงันวันเหงาเงาแสงฉาย

กระต็อบกระต่ายยังหมายเต้น

พระพายยังพราวเพียงหนาวเย็น

นั่งมองลองเล่นเห็นดวงเดียว


หรีดหริ่งเรไรใยร่ำร้อง

เสียงก้องกังวานบนลานเปลี่ยว

อ้างว้างห่างไกลสุดปลายเรียว

โดดเดี่ยวเพียงใดไม่อาจเดา


ลมโยกกิ่งใหญ่ไกวกิ่งคูณ

อาดูรเหลืองดอกบอกความเศร้า

ลมพัดเหลืองพ่ายลงพรายพราว

หล่นกราวราวกับประดับดิน


อยู่นานเถิดหนอขอจันทร์เจ้า

กลางหาวส่องเห็นเด่นหัวหิน

นิทราราตรีมีลมริน

กรุ่นกลิ่นดอกไม้ใต้จันทร์งาม