ผิดแผนและวางแผนผิดจริง ๆ ครับ.....งานนี้.....เป็นประสบการณ์ที่ผมคงจำไปอีกนาน

    เมื่อวันศุกร์ที่ ๓ พฤษภาคม ๒๕๕๖ ที่ผ่านมา เป็นวันที่เตรียมตัวออกจากบ้านชานเมือง ราวบ่าย ๔ โมง หรือ ๑๖ นาฬิกา เพื่อเดินทางไปยัง สวนภูมิรักษ์ ที่อยู่ในเมือง ซึ่งเป็นสถานที่ ที่ชาวชมรมไท้เก็กมิตรโคราช นัดหมายพบกัน ในชุดเสื้อของชมรม เพื่อขึ้นเวที สาธิตการออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ ด้วยการรำไท้เก็ก ๒๔ ท่า และ รำชี่กง ๓๖ ท่า ในงาน พิธีประกาศเกียรติคุณและมอบรางวัล อสม. ดีเด่น ๑๐ สาขา ของเทศบาลนคร นครราชสีมา.....


  วันนี้ผมเตรียมตัวมากกว่าทุก ๆ ครั้งที่ไปร่วมงาน คือ นอกจากจะติดกล้องถ่ายภาพไปด้วย เพื่อบันทึกภาพนิ่งและภาพเคลื่อนไหว ตามปกติแล้ว ยังลงทุนแบกขาตั้งกล้องไปด้วย....เพราะจากการซ้อมถ่ายวีดิโอการรำไท้เก็กและชี่กง ระยะเวลานานประมาณ สิบกว่านาที เมื่อวาน ปรากฏว่ามีภาพบางช่วง มีการสั่นไหว วันนี้จึงตัดสินใจเอาขาตั้งกล้องไป เพื่อป้องกันการสั่นไหว เวลาถ่ายนาน ๆ......เมื่อไปถึงสถานที่จัดงาน พบสมาชิกชมรมไท้เก็กจำนวนหนึ่ง มารออยู่ก่อนแล้ว และ ทะยอยกันมาเรื่อย ๆ .... ระหว่างรอเวลาที่ ชาว อสม. แข่งขันกีฬาสามัคคีให้แล้วเสร็จ ก่อนที่จะถึงเวลาของ พิธีเปิดงานอย่างเป็นทางการ ที่ชมรมไท้เก็กได้รับมอบหมายให้ สาธิตการออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ.....ผมก็เดินหาตำแหน่งที่จะตั้งขาตั้งกล้อง เพื่อการถ่ายรูปและวีดิโอ ที่เหมาะสม และได้พบว่าที่บริเวณหน้าเวที ซึ่งจะมีการจัดเลี้ยงอาหารแบบโต๊ะจีน จำนวน ๒๐๐ โต๊ะ นั้น มีหนึ่งโต๊ะ ที่อยู่แถวหน้าสุด เยื้องมาด้านขวาของเวทีเล็กน้อย มีป้ายวางอยู่ว่า “ชมรมไท้เก็ก”  ผมจึงตัดสินใจทันทีว่า ตรงนี้แหละ ดีที่สุด ที่จะเป็นจุดตั้งกล้องเพื่อการถ่ายวีดิโอการสาธิต การรำไท้เก็กและชี่กง ของชมรมในครั้งนี้ได้ชัดเจน ตลอดการสาธิต เพราะอยู่โต๊ะหน้าสุด และ เป็นโต๊ะที่เขาจัดไว้ให้ชมรมฯ พอดีอีกด้วย จึงเหมาะสมที่สุดเพราะสามารถ นั่งรออยู่ในตำแหน่งนี้ได้ตลอดงาน.....จึงเดินกลับไปบอกอาม่าและสมาชิกชมรมว่า โต๊ะของชมรมอยู่ตรงไหน....และมาเตรียมตั้งขาตั้งกล้องเตรียมพร้อม เพื่อการถ่ายทำ เมื่อถึงเวลาขึ้นเวทีสาธิตของสมาชิกชมรมฯ.....

  เวลาประมาณ ๑๗.๔๕ นาฬิกา ได้ยินเสียงประกาศเชิญชวนให้ ชาว อสม. ที่เสร็จจากการแข่งขันกีฬาสมัคคีแล้ว เข้านั่งประจำโต๊ะ เพื่อชมการสาธิตการรำไท้เก็กและชี่กง.... ส่วนสมาชิกรมของเราก็เตรียมพร้อม อยู่ข้างเวที  ผมจึงถือโอกาส เก็บภาพหมู่ก่อนขึ้นเวทีไว้.....เสร็จแล้วก็รีบเดินกลับมาประจำที่ ที่บริเวณที่ตั้งขาตั้งกล้องไว้ เซททุกอย่างให้เข้าที่อย่างตั้งอกตั้งใจ ตั้งกล้องเล็งไปที่เวที ในมุมที่จะเก็บภาพได้สวยงามครบถ้วนที่สุด.....เป็นครั้งแรกที่อาม่าจะได้รำไท้เก็กชี่กง บนเวที....ต้องสุด ๆ ฝีมือการการบันทึกภาพ.......เมื่อพิธีกรประกาศ ให้ชมรมฯ ขึ้นเวที เพื่อเริ่มต้นการสาธิต...ผมก็เริ่มบันทึกภาพทันที......สมาชิกชมรมฯ ที่นำด้วยผู้ถือป้ายของชมรมฯ เดินนำสมาชิกขึ้นเวทีจัดตำแหน่งที่ยืน  และแล้วเสียงดนตรีประกอบการรำสาธิตก็เริ่มขึ้น....การเริ่มสาธิตการออกกำลังด้วยการรำไท้เก็ก ของสมาชิกชมรมไท้เก็กมิตรโคราช อันสวยงาม จากครูฝึกและสมาชิกชมรที่มีประสบการณ์มาหลายปี ก็เริ่มขึ้น...

  ผมเก็บภาพอันสวยงามนั้นอย่างต่อเนื่อง.....แต่ทันใดนั้น....เหตุการก็พลิกผัน....มีตากล้องจำนวนมากกรูกันออกมา เดินผ่านหน้ากล้องไปมา และไปยืนที่หน้าเวทีเพื่อการเก็บภาพ การรำสาธิตอันสวยงามอย่างชัดเจน  ทำให้ผมไม่สามารถเก็บภาพบนเวทีได้อย่างชัดเจนอีกต่อไป....ผมต้องยกขาตั้งกล้องย้ายตำแหน่ง แต่ก็ยังคงถูกรบกวนด้วยตากล้องจำนวนมากที่ เดินไปเดินมาเพื่อเก็บภาพที่ตนเองต้องการ...โดยไม่สนใจผู้อื่น.....ฝันที่จะได้ภาพการรำไท้เก็กและชี่กง ที่สวยงามครบถ้วน ของผมดับลงไปทันที....

  ผิดแผนและวางแผนผิดจริง ๆ ครับ.....งานนี้.....เป็นประสบการณ์ที่ผมคงจำไปอีกนาน....ถ้าเป็นงานที่ได้รับมอบหมาย งานนี้ผมสอบตก ไม่ผ่านกะปิ (KPI) แน่นอน.....ถ้าเป็นงานรับจ้าง  ผู้จ้างคงไม่จ่ายค่าจ้างให้....โชคยังดี ที่งานนี้เป็นงานจิตอาสา....แต่ก็รู้สึกแย่มากครับ....ขออภัยสมาชิกชมรมฯ ทุก ๆ ท่านด้วยครับ