ชีวิตที่พอเพียง : ๑๙๐๓. วิ่งออกกำลังกายที่ วอชิงตัน ดีซี


คืนวันที่ ๙ มี.ค. ๕๖ ผมนั่งเครื่องบิน ANA ไปโตเกียว แล้วต่อไปวอชิงตัน ดีซี ถึงเวลา ๑๐.๔๐ น. วันที่ ๑๐ ม.ค. สถานทูตไทยส่งรถมารับ พาไปเช็คอินที่โรงแรม Omni Shoreham Hotel แล้วพาไปสถานทูตไทย ท่านทูต ดร. ชัยยงค์ สัจจิพานนท์ กรุณาเลี้ยงอาหารเที่ยง โดยเชิญหมอจบใหม่รุ่น ๓๓ ของ วพม. ๕ คน ที่มาฝึกที่ Walter Reed Hospital 1 เดือน และเชิญ นพ. ... ที่ได้รับทุนเยาวชนรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลฯ มาฝึกที่ Johns Hopkins 1 ปี

ท่านทูตแนะนำให้ไปดูพิพิธภัณฑ์ Ford’s Theater ที่ ปธน. ลินคอล์น ถูกยิงตาย ผมไปกับทั้งคณะ ๙ คน แบบคนหมดแบต แต่ก็ได้ความรู้ว่า ปธน. ลินคอล์นรู้จากข่าวลือแล้วว่าตนถูกหมายสังหาร และสงสัยว่าระบบรักษาความปลอดภัยย่อหย่อนได้อย่างไร ในเมื่อรู้ๆ กันอยู่ว่าความขัดแย้งเรื่องผลประโยชน์จากทาสมันรุนแรงแค่ไหน โชคดีที่เราไปถึงเวลา ๑๖.๐๕ น. เขายอมอนุโลมให้ซื้อตั๋วเข้าชม พิพิธภัณฑ์รอบสุดท้าย คือรอบ ๑๖ น. ได้ จริงๆ แล้วถ้าสนใจจริงๆ และมีเวลา บริเวณนี้ทั้งหมดเป็น historic site รวมทั้งข้อมูลในเว็บไซต์ น่าศึกษามาก ได้ความรู้หลากหลายด้าน ผมติดใจว่าในปี ค.ศ. ๑๘๖๑ คือ ๑๕๒ ปีมาแล้ว ปธน. ลินคอล์น ใช้เวลาเดินทางจากเมือง สปริงฟีลด์ รัฐอิลลินอย มานคร วอชิงตัน ดีซี ทางรถไฟ ใช้เวลา ๑๒ วัน สมัยนี้ใช้เครื่องบิน คงจะชั่วโมงเศษๆ เท่านั้น

กลับถึงห้อง (๒๑๐๑ อาคารปีกหลัง) ก็อาบน้ำ แล้วแต่งตัวออกไปวิ่ง เวลาประมาณ ๑๗.๓๐ น. เพราะข้างโรงแรมเป็นสวนสาธารณะและเส้นทางวิ่ง คู่ขนานไปกับถนนและลำธาร เรียกว่า Rock Creek and Potomac Parkway มีคนมาวิ่ง ขี่จักรยาน และมาพักผ่อนกับครอบครัว อากาศแจ่มใส แดดจัด และที่สำคัญไม่หนาวมาก ฝรั่งนุ่งกางเกงขาสั้นและเสื้อกล้ามวิ่ง แต่ผมสวมเต็มยศ สวมเสื้อ ๓ ชั้น ได้ทั้งอาบน้ำ และออกกำลังทำให้สดชื่นขึ้น แต่ก็ยังง่วงนอนอยู่ดี

ห้องพัก ๒๑๐๑ ของผมนี้ เดินจาก ล็อบบี้ไกลพอสมควร คือเดินไปด้านหลัง ลงบันได แล้วเดินไปปีกหลัง เลี้ยวขวา เดินไปจนสุดทาง ก็ลงลิฟท์จากชั้น ๔ ไปชั้น ๑ แล้วเดินไปที่ห้องซึ่งอยู่สุดทาง รวมทั้งหมดน่าจะถึง ๑๐๐ เมตร ถ้าเป็นสมัยก่อนผมจะถือว่าเป็นห้องพักที่ไม่สะดวก แต่เวลานี้ผมถือว่าดี เพราะช่วยให้ได้เดินออกกกำลังกายโดยไม่รู้ตัว กระบวนทัศน์ของคนเราเปลี่ยนเป็นตรงกันข้ามได้แบบนี้ จากการที่เห็นคุณค่าของสิ่งต่างๆ เพิ่มขึ้น

คืนวันที่ ๑๐ มี.ค. ผมนอนหลับสบายตั้งแต่ ๒ ทุ่มถึงตีสาม ด้วยความช่วยเหลือของยา ลอราซีแพม ที่สาวน้อยจัดหาให้ แล้วผมก็ไปใช้อินเทอร์เน็ตฟรีที่ ล็อบบี้ และหาทางสมัครเป็นสมาชิก Select Guest ของโรงแรม เพื่อรับบริการใช้อินเทอร์เน็ตที่ห้องฟรี เสร็จแล้วไปถามเจ้าหน้าที่ที่เคาน์เตอร์ ว่าเข้าอินเทอร์เน็ตที่ห้องฟรีจากสิทธิของสมาชิก Select Guest ทำอย่างไร วิธีคุยของผมคือ เอา iPad mini ยื่นให้เขาดู ว่าผมเป็นสมาชิกแล้ว กลับไปใช้ที่ห้อง เข้าไวไฟอย่างไร วิธีสื่อสารแบบนี้มันง่ายขึ้นมาก และช่วยให้เขานับถือเรา ว่าเรามีความรู้เรื่อง ไอทีพอตัว คุยกันง่าย

เดี๋ยวนี้ เดินทางไปไหนๆ ต้องวางระบบเข้าไวไฟให้สะดวกต่อชีวิตที่สุด เพราะติดนิสัยมาจากบ้าน ชีวิตคนเราเดี๋ยวนี้ปัจจัยสี่ไม่เพียงพอเสียแล้ว “ไวไฟ” กลายเป็นสิ่งจำเป็น เพื่อการติดต่อสื่อสาร และเพื่อการเรียนรู้

เช้าวันที่ ๑๑ มี.ค. ผมวิ่งสำรวจทิศทาง ไปดูว่าโรงแรม Marriott สถานที่ประชุม CUGH 2013 อยู่ตรงไหน พบว่าอยู่ใกล้นิดเดียว จึงวิ่งอ้อมไปดูทางเข้าอีกทาง และวิ่งเลยไปดูลาดเลาชมเมืองในท่ามกลางความหนาว ได้เห็นคนงานก่อสร้างเดินทางมาที่สถานที่ก่อสร้างแต่เช้ามืด

เช้าวันที่ ๑๒ เรานัดออกเดินทางไป แมรีแลนด์ตั้งแต่ ๗.๐๐ น. วันนี้จึงไม่ได้วิ่ง

เช้าวันที่ ๑๓ ผมออกไปวิ่งแถวริมถนนหน้าโรงแรม

เช้าวันที่ ๑๔ อากาศหนาวลงมาก ผมวิ่งไปสำรวจสะพานที่ตอนเย็นแดดส่อง มองจากหน้าต่างห้องสวยงามมาก โดนลมแรงหนาวจับใจ ดีที่มีเครื่องกันหนาวครบครัน แต่ก็เผลอลืมสวมเสื้อโค้ทตัวหนา สวมเสื้อแค่ ๔ ชั้น

เช้าวันที่ ๑๕ หนาวลงไปอีก ผมไปวิ่งข้ามสะพาน Duke Ellington Memorial ไปกลับ แล้ววิ่งไปทาง Connecticut Ave.

เช้าวันที่ ๑๖ วันสุดท้าย ก่อนเดินทางกลับ ผมวิ่งไปหาสวนสัตว์ วิ่งไปตาม Connecticut Ave. ผ่านหน้าโรงแรม แมริออทท์ไปประมาณ ๕ นาทีก็พบสวนสัตว์แห่งชาติ ( National Zoo) ซึ่งเป็นสวนสาธารณะด้วย ผมไปถึงเวลา ๖.๔๐ น. ยังมืดอยู่ กลับมาเข้าอินเทอร์เน็ตที่โรงแรมจึงรู้ว่า นี่คือสวนสัตว์แห่งชาติ ซึ่งมีที่เดียวใน สรอ. ผมนึกเสียดายว่าไม่ได้ดูแผนที่เลยในช่วง ๖ วัน มัวแต่ตั้งสมาธิอยู่กับการดูงานและการประชุม ถ้ารู้ว่าสวนสาธารณะอยู่ใกล้แค่เดิน ๑๐ นาที ผมจะไปเดินเล่นและถ่ายรูปให้หนำใจ วันนี้อากาศอุ่นขึ้นกว่าเมื่อวาน และมีการวิ่งมาราธอน ตอน ๘ น. มองเห็นจากหน้าต่างห้องพัก และมีคนมาตั้งกองเชียร์กันข้างโรงแรม สนุกสนานมาก

ไปวิ่งที่วอชิงตัน ดีซี ครั้งนี้ วิ่งตอนยังมืดอยู่ จึงไม่มีรูปสวยๆ มาฝาก

วิจารณ์ พานิช

๑๖ มี.ค. ๕๖



.ถ่ายจากหน้าต่างห้องพัก ตอนเย็นวันแรกที่ไปถึง



ลู่วิ่งในสวนสาธารณะด้านหลังโรงแรม



ฝรั่งไม่หนาว



วิ่งไปพบสวนสัตว์แห่งชาติเช้ามืดวันสุดท้าย



นักวิ่งมาราธอน ถ่ายจากห้องพัก



กองเชียร์นักวิ่งมาราธอน ที่ข้างโรงแรม



ถ่ายรูปหมู่ร่วมกันที่สถานทูตไทย ณ วอชิงตัน ดีซี















บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KMI Thailand



ความเห็น (0)