สัตหีบที่ฉันจะไม่ลืม

นมสด
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

                                        

สัตหีบกับความประทับใจที่ไม่มีวันลืม

วันเสาร์ที่ 6 เมษายน 2556

ฉันได้มีโอกาสได้ไปทำกิจกรรมที่สัตหีบที่ที่ทำให้ฉันได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง 

ได้เรียนรู้จักคำว่าเพื่อน คำว่าอดทน คำว่าให้ และสุดท้ายคือคำว่าประทับใจ

ฉันได้เรียนรู้จักคำว่าเพื่อนเพราะว่าเพื่อนจะอยู่ข้างเราเสมอไม่ว่าตะถูกหรือผิด

ไม่ทิ้งเราไม่ว่าจะทำอะไร


เพื่อนคอยเตือน ยามเพื่อนพลั้ง เพื่อนคอยฟัง ยามเพื่อนขอ
เพื่อนคอยรอ ยามเพื่อนสาย เพื่อนคอยพาย ยามเพื่อนพัก
เพื่อนคอยทัก ยามเพื่อนทุกข์ เพื่อนคอยปลุก ยามเพื่อนท้อ
เพื่อนคอยง้อ ยามเพื่อนงอน เพื่อนคอยสอน ยามเพื่อนผิด
เพื่อนคอยสะกิด ยามเพื่อนเผลอ เพื่อนคอยเจอ ยามเพื่อนหา
เพื่อนคอยลา ยามเพื่อนกลับ เพื่อนคอยปรับ ยามเพื่อนเปลี่ยน
เพื่อนคอยเรียน ยามเพื่อนเที่ยว เพื่อนคอยเคี่ยว ยามเพื่อนเล่น
เพื่อนคอยเย็น ยามเพื่อนร้อน เพื่อนคอยหอน ยามเพื่อนเห่า
เพื่อนคอยเฝ้า ยามเพื่อนฟุบ เพื่อนคอยอุบ ยามเพื่อนปิด
เพื่อนคอยคิด ยามเพื่อนถาม เพื่อนคอยปราม ยามเพื่อนหลง
เพื่อนคอยปลง ยามเพื่อนแกล้ง เพื่อนคอยแบ่ง ยามเพื่อนหมด
เพื่อนคอยอด ยามเพื่อนทาน เพื่อนคอยคาน ยามเพื่อนล้ม
เพื่อนคอยชม ยามเพื่อนชนะ เพื่อนคอยสละ ยามเพื่อนชอบ

ฉันได้เรียนรู้จักคำว่าอดทนเพราะว่าเราต้องทำอาหารทานกันเอง ไม่ว่าเราจะทำ

ข้าวเฉาะเราก็ต้องกิน เราทำไหม้เราก็ต้องกิน(แต่ที่ไม่เข้าใจคือข้างมีสองหม้อ

คือมีหม้อที่เฉาะกับไม่เฉาะ แต่ทำไมเพื่อนในกลุ่มทุกคนต้องกินข้าวหม้อที่เฉาะ

แล้วเหลือหม้อที่ดีไว้แล้วไม่มีคนกิน)

ฉันได้เรียนรู้จักคำว่าให้ เพราะ การเข้าค่ายมีหลายสิ่งหลายอย่างเป็นอุปสรรค

ทำให้เราลำบากทั้งอากาศที่ร้อน อาหารการกิน การลืมของที่ต้องใช้ หรือมีแต่

หายหรือใช้ไม่พอทำให้เรารู้จักการให้ ไม่ว่าจะเป็น พัด หม้อ ตะหลิว ทัพพี 

น้ำมันพืชหรือแม้กระทั่งถ่านที่ใช้ก่อไฟ และการให้สุดท้ายคือการให้จากพี่ๆทหาร

ที่ต้องไปซื้อของที่เราต้องใช้ในการประกอบอาหารให้เรา คอยอำนวยความสะดวก

ให้เรา แม้กระทั่งตอนก่อไฟก็ยังมาคอยถามคอยช่วย

คำสุดท้ายที่ฉันได้เรียนรู้คือ คำว่า ประทับใจ เพราะมันจะเกิดขึ้นไม่ได้เลย

ถ้าไม่มีค่ายนี้ที่ทำให้เราได้เรียนรูู้อะไรหลายๆสิ่งหลายๆอย่าง จนเกิดเป็น

ความประทับใจที่ไม่มีวันลืม





บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ความประทับใจ



ความเห็น (0)