ความหมายของการฉ้อราษฎร์บังหลวง
จากการที่ได้คุยกับร้อน เรื่องระบบอุปถัมภ์และการคอร์รัปชัน ที่ได้ศึกษาค้นคว้ามา ผมจะรายงานให้ฟังครับ โดยส่วนตัวแล้ว ผมเห็นว่าการฉ้อราษฎร์บังหลวงหรือการโกงนั้นเป็นสิ่งที่ไม่ดี เพราะนอกจากการการโกงแล้ว สิ่งนี้ยังเป็นจะเป็นการละเมิดกติกาหรือกฎหมายที่บังคับใช้ในสังคมแล้ว การโกงยังขัดต่อศีลธรรมอันดี ทำให้สังคมวุ่นวายขาดความสงบเรียบร้อย ด้วยเหตุนี้ เราจึงพยายามหลบหลีกหรือหนีห่างคนโกง รวมไปถึงรังเกียจการโกงทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะทั้งต่อหน้าและลับหลังแล้ว จริงๆแล้วเรายังถูกโกงงบประมาณหรือภาษีของเราในหลายรูปแบบ เช่น ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีสรรพสามิต หรือแม้กระทั่งค่าธรรมเนียมต่างๆ เวลาที่เราต้องติดต่อกับทางราชการ ด้วยวิธีการที่บางครั้งก็แนบเนียนแยบยลเกินกว่าที่เราจะเข้าใจ บางครั้งก็ใช้วิธีการแบบเรียบๆ ง่ายๆ แต่ก็ยังสามารถโกงเงินภาษีของเราไปได้อย่างหน้าตาเฉย ในขณะนี้มีการต่อต้านการฉ้อราษฎร์บังหลวงในทุกรูปแบบ สังเกตได้จากป้ายโฆษณา

แต่สำหรับสังคมที่เต็มไปด้วย“คนขี้ฉ้อ”เต็มบ้านเต็มเมือง สังคมนี้ย่อมมีปัญหาเรื่องการปราบปรามการคอร์รัปชันนะครับ เพราะแม้ว่าคนโกงจะกระทำความผิดอยู่เห็นๆ แต่คนเหล่านี้ยังสามารถ“เลี่ยงบาลี”หรือหลบหนีกฎหมายโดยอาศัยช่องโหว่ของกฎหมายรวมถึงเทคนิคต่างๆ ในทางกฎหมายเพื่อหลบเลี่ยงกระบวนการยุติธรรมได้ จนวันนี้คนโกงยังสามารถ“ลอยนวล”อยู่ได้ในสังคม ในบันทึกนี้เราลองมาดูความหมายของการฉ้อราษฎร์บังหลวง วิวัฒนาการ ผลเสียและรูปแบบของการฉ้อราษฎร์บังหลวง สาเหตุ วิธีการแก้ไขกันนะครับ
เรามาดูความหมายของคำว่าฉ้อราษฎร์บังหลวงกันนะครับ
คำว่า “ฉ้อราษฎร์” หมายถึง การที่เจ้าหน้าที่รัฐเรียกรับผลประโยชน์ในทางที่มิชอบจากราษฎรผู้มาขอรับบริการเพื่อปฏิบัติหรือไม่ปฏิบัติตามหน้าที่ อันเป็นการอำนวยประโยชน์แก่ผู้ให้สินบน เช่นการให้ของจูงใจหรืออามิสแก่เจ้าหน้าที่เพื่อไม่ต้องเสียค่าปรับในการจอดรถเป็นต้น ส่วน “การบังหลวง” หมายถึง การที่เจ้าหน้าที่รัฐกระทำการทุจริตต่อหน้าที่อันทำให้เกิดความเสียหายแก่ประโยชน์ของแผ่นดินหรือเกิดการใช้งบประมาณแผ่นดินไปในทางที่มิชอบ ทำให้เสียหายแก่ผลประโยชน์ของส่วนรวม หรือทำให้ตนเองหรือบุคคลอื่นได้รับประโยชน์มิชอบ เช่น รัฐมนตรีเจ้ากระทรวงแห่งหนึ่งคิดโครงการก่อสร้างทางหลวงที่จะต้องจัดซื้อจัดจ้าง โดยโครงการดังกล่าว นอกจากจะผ่านความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีแล้ว ยังได้ผ่านความเห็นชอบจาก “ผู้รับเหมา” ที่ถูกวางตัวให้เป็นคู่สัญญากับหน่วยงานรัฐไว้แล้วด้วย รัฐมนตรีผู้ทรงเกียรติท่านนั้นจึงมีฐานะเป็น“นายหน้าค้าโครงการรัฐ”ไปโดยปริยาย ก่อนที่ตัวเองจะได้รับเปอร์เซ็นต์ไปเบาะๆ โดยหักจากงบประมาณโครงการ ขณะที่ผู้รับเหมาก็ต้องคอย“จ่ายเบี้ยบ้ายรายทาง”ให้กับเจ้าหน้าที่รัฐทั้งหลายที่อยู่ในกระบวนการจัดซื้อจัดจ้าง จนกระทั่งเมื่อลงนามในสัญญา ก่อสร้างแล้วเสร็จ ส่งมอบงานหรือตรวจรับงานเรียบร้อยแล้ว คุณภาพงานก่อสร้างทางหลวงที่ได้รับนั้นมักจะ“ด้อยคุณภาพ”แต่ราคากลับ“แพงผิดปกติ”เหตุการณ์ที่กล่าวมานี้เป็นเรื่องของการบังหลวงนะครับ ซึ่งท้ายที่สุด คนที่รับกรรมคือประชาชนตาดำๆ อีกเช่นเคย เป็นต้น
หนังสืออ้างอิง
พรศักดิ์ ผ่องแผ้ว.ความหมายของคอร์รััปชัน.
government.polsci.chula.ac.th/Article/coruption.doc เข้าถึงเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2556
สรวิศ อยู่รอด.ความเรื่อง การคอรัปชั่นในระบบราชการไทย. http://sd-group2.blogspot.com/2012/12/53242643.html เข้าถึงเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2556
เศรษฐศาสตร์ว่าด้วยการฉ้อราษฎร์บังหลวง. http://thaipublica.org/2013/02/corruption-studies/ เข้าถึงเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2556
เศรษฐศาสตร์ว่าด้วยการฉ้อราษฎร์บังหลวง 1. http://thaipublica.org/2013/02/corruption-studies-1/ เข้าถึงเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2556
เศรษฐศาสตร์ว่าด้วยการฉ้อราษฎร์บังหลวง 2. http://thaipublica.org/2013/02/corruption-assessment-in-thailand-2/ เข้าถึงเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2556
เศรษฐศาสตร์ว่าด้วยการฉ้อราษฎร์บังหลวง 3. http://thaipublica.org/2013/02/corruption-assessment-in-thailand-3/ เข้าถึงเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2556
เศรษฐศาสตร์ว่าด้วยการฉ้อราษฎร์บังหลวง 4. http://thaipublica.org/2013/03/corruption-assessment-in-thailand-4/ เข้าถึงเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2556