เหมือนโลกจะกลั่นแกล้ง
ให้ร้อนแล้งทุกค่ำคืน
นอนนั่งยังยากฝืน
จะหลับตื่นไม่เป็นใจ
โทษโลกหรือเลวร้าย
ที่ปล่อยอายความร้อนใส่
โทษเรานี้ดีไหม
ที่โหดร้ายทำลายก่อน
ต้นไม้ในป่าตัด
สารพัดโค่นล้มถอน
ยามนี้โลกอุทธรณ์
จึงเดื้อดร้อนทุกหย่อมหญ้า
ทราบดีว่าโลกร้อน
แต่ยังนอนทับปัญหา
หนำซ้ำไม่เยียวยา
จงก้มหน้ารับกรรมไป
๑๘.๒๕ น. : ๖ เม.ย. ๕๖
