ในสมัยก่อนพวกเราส่วนใหญ่เรียนกันมาก มีหนังสือให้พวกเราเรียนกันอย่างมากมาย มีแบบฝึกหัดให้พวกเราได้ทำไม่เว้นแต่ละวัน จะรู้ว่าเราเข้าใจบทเรียนเหล่านั้นหรือไม่ก็ตอนสอบ และการสอบของพวกเราก็ยังไม่เห็นชัดเจนว่าเราเข้าใจหรือไม่ เพราะเราเรียนกันเพื่อรู้ เพื่อจำ และนำความรู้นั้นไปสอบแต่ละคราว ตอบโจทย์เหล่านั้นด้วยการเขียนตอบใส่ข้อสอบ แต่ไม่ได้ลงมือปฏิบัติกันอย่างที่เราเรียกว่า ไม่มีทักษะ
แต่ในสมัยนี้ตรงกันข้าม เราไม่ได้สอนให้ผู้เรียนรู้และจำเท่านั้น เรายังปรารถนาให้ผู้เรียนรู้ จำ และนำไปใช้ได้อย่างสร้างสรรค์
ด้วยเหตุนี้ ผู้เรียนสมัยนี้จึงต้องเรียนวิชาอิสระ ตามความต้องการ ความสนใจ และความถนัด ด้วยมีความเชื่อว่า ผู้เรียนมีความต้องการ ความสนใจ และความถนัดที่จะเรียนแล้วย่อมเรียนสิ่งนั้นๆได้ดี
การเรียนรู้อิสระ หรือการศึกษาอิสระ ประกอบไปด้วยขั้นตอน 5ขั้นด้วยกัน ซึ่งหากผู้เรียนมีพฤติกรรมตรงตามขั้นตอนเหล่านี้ พวกเขาจะเรียนรู้ได้เป็นอย่างดี พฤติกรรมเหล่านั้นคือ กล้าคิด กล้าแสดงออก ตั้งคำถามและตั้งสมมติฐานได้ สามารถสืบค้นจากสารสนเทศและแหล่งเรียนรู้ต่างๆนำมาสรุปเป็นองค์ความรู้ นำเสนอและนำสู่สาธารณชนได้ นำไปใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อชุมชนและสังคมได้เป็นอย่างดี
การศึกษาอิสระนี้ จะไม่ได้หมายถึงการเรียนรู้โดยครูผู้สอนและผู้เรียนไม่ได้นั่งเรียนในห้องสี่เหลี่ยมเท่านั้น พวกเขาต้องเดินออกจากห้อง ไปหาแหล่งเรียนรู้ที่เขาจะหาข้อมูลได้ เขาจะต้องมีทักษะหลายๆอย่างมาประกอบกันอย่างมีศักยภาพ เช่น การสังเกต การตั้งคำถาม การสืบค้น ฯลฯ และทั้งหมดนี้จะต้องตั้งอยู่บนฐานของความใฝ่รู้ใฝ่เรียน ความพากเพียรพยายาม ความมีวินัย และอื่นๆอีก
โดยเฉพาะคุณสมบัติของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21นี้ที่จะต้องมีในตัวตนของผู้เรียนด้วย สำคัญที่สุดคือ การเรียนรู้ด้วยตนเอง
จะเห็นได้ว่า การศึกษาอิสระ เป็นสุดยอดของการเรียนรู้
ตอบโจทย์ว่า เทคนิควิธีที่ทำให้รักการเรียนรู้ตลอดเวลา คือการปลูกฝังผู้เรียนตั้งแต่ยังเล็ก ให้มีพฤติกรรมดังที่กล่าวมาแล้ว ปฏิบัติจนเป็นนิสัย จึงจะเป็นการเรียนรู้ตลอดเวลาได้
ครุมีมุมมองที่กว้างมากเลยนะครับ