เมื่อเช้านี้ ได้ฟังพระคุณเจ้าท่านหนึ่ง ได้พูดเกี่ยวกับธรรม เพื่อใช้ในชีวิตประจำวัน ในหลาย ๆ ประโยค ผู้เขียนติดใจอยู่ประโยคหนึ่ง ทำให้สกิตใจอย่างมาก คือคำพูดที่ว่า...มีปัญหา อุปสรรค และศัตรู  คือประตู่สู่ความสำเร็จ...

         ในการดำเนินชีวิตในแต่ละวัน จะมีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ทั้งทางรางกายและทางใจ มีอารมณ์ เป็นตัวที่มากระทบ  การที่จะอยู่กับการเปลี่ยนแปลงได้อย่างมีความสุข ไม่ทุกข์กับสิ่งที่มากระทบ การรักที่จะเรียนรู้อารมณ์ เรียนรู้จิตใจของตนเอง เรียนรู้การเปลี่ยนแปลงของจิตใจ ยามที่มีสิ่งภายนอกมากระทบ มีอาการอย่างใด พร้อมทั้งดูการเปลี่ยนแปลง การกระเพื่่อมขึ้นหรือลงของจิตใจ

         การเรียนรู้สภาพจิตใจตัวเอง จึงเป็นการเรียนรู้ที่ยิ่งใหญ่ เพราะการเรียนรู้ดังกล่าว นำมาซึ่งความสุข หรือ ความทุกข์ให้กับตัวผู้ที่เรียน ทำให้เกิดความชำนาญในการแก้ไขความทุกข์ที่เรามีและประสบอยู่ เมื่อเฝ้าเรียนรู้บ่อย ๆ จะทำให้เรารู้เท่าทัน การเปลี่ยนแปลงของจิตใจ ว่าอยู่ในภาวะเช่นไร มีโลภ โกรธ หลง หรือไม่ หากเมื่อเรารู้เท่าทันก็จะทำให้ไล่ทุกข์ได้ทัน และจับความสุขมาทดแทน ฮา ฮา ฮา !!

         ปัญหา อุปสรรคต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นมา ล้วนเกิดจากจิตใจของเราเอง เพราะใจเราคิดว่าเป็นอุปสรรค เป็นปัญหา เป็นศัตรู ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราคิด จึงกลายเป็นดังที่เราวาดภาพไว้ ตัวความคิดจึงเป็น...โรคงานผลิตความทุกข์และความสุข...

      เราในฐานะที่เป็นเจ้าของโรงงานดังกล่าว เราจะผลิตสินค้าคือ ..ตัวความทุกข์ หรือ ความสุข ก็อยู่ที่ตัวเจ้าของโรงงานเอง.....

      การเรียนรู้อะไร ก็ไม่ยิ่งใหญ่เท่าการเรียนรู้จิตใจตนเอง เพราะผลของการเรียนจะทำให้ชีวิตของท่านมีแต่ความสุข ความสงบ ความเยือกเย็น เมื่อจิตใจเราเยือกเย็นแล้ว จะอยู่ที่ใด จะไปที่ไหน จะเจอปัญหา อุปสรรค และปัญหาใด ๆ ก็ไม่มีผลกระทบกับเรา ดังที่พุทธพจน์ที่ว่า...ทันโต เสฎโฐ มนุสเสสุ ผู่ที่ฝึกจิตดีแล้วประเสริฐที่สุด

       จงมารักการเรียนรู้จิตใจของตนเองเถิด  แล้วความสุข สงบ สันติ ท่านจะได้รู้ด้วยตัวท่านเอง !!!!