วันแรกของการเริ่มเรียนการเขียนบทความสอนโดย พระมหาหรรษา ผศ.ดร. (ผู้อำนวยการสถาบันภาษา) เริ่มเรียนห้อง205 เวลา 09.30น.
เลือกตัวเลือกนี้ หากข่าวประชาสัมพันธ์นี้เป็นข่าวกิจกรรม
สถานที่: มจร.ท่าพระจันทร์
เรียนการเขียนบทความ
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
ป. · 30 ก.ค. 2554
หนุ่ม ร้อยเกาะ · 30 ก.ค. 2554
ภูสุภา · 30 ก.ค. 2554
นางสุมาลี โยธาภักดิ์ · 30 ก.ค. 2554
Mr.cartoon · 30 ก.ค. 2554
แม่ครับผมเองนะแฮป
วันนี้ เป็นวันที่เราแข่ง จ. สารคาม นะผมไม่ติดไงผมรู้สึกไม่ดีเลยนะรู้มะ ที่ผมไม่ได้ไปดูแม่เอาเป็นว่างานหน้า ไม่สิต่อไปผมจะดูแลแม่เองผมขอดูแลแม่นะ ผมอยากดูแลแม่มาตั้งนานละต่อไปเราจะไม่มีปัญหากันอีกเนาะแม่
ทุกสิ่งจะได้มาเราต้องสู้ เกียรติยศรออยู่ข้างหน้าค่ะ
บางอย่างเราก็สู้มันไม่ได้ การยอมแพ้บางครั้งอาจเป็นทางออกที่ดีที่สุด นะครับ ...---*
สิ่งที่สำคัยที่สุดอาจเป็นการที่ เราได้ แพ้ได้เรียนรู้ที่จะแพ้ในวันนี้และจะชนะในวันข้างหน้า
เมื่อฉันนั้นทุกข์แล้วใครจะทุกข์ด้วย
ถ้าฉันมอดม้วยแล้วใครจะเสียใจ
ถ้าฉันโชคร้ายผู้ใดจะเห็นใจ
ความรักความสนใจ มีบ้างไหมโปรดแบ่งปัน
เพราะฉะนั้นฉันจึงทรนง ในศักดิ์ของตนไม่สนใจ
ใครใครเล่าจะมาเห็นใจ อย่างจริงใจกว่าใจตนเอง
เพราะฉะนั้นฉันจึงทรนง ในศักดิ์ของตนไม่สนใจใคร
ใครเล่าจะมาสนใจ อย่างจริงใจกว่าใจตนเอง
ฉันมีชื่อเสียงผู้คนคงเข้ามาหา
ล้อมหน้าล้อมตาผู้คนคงสนใจ
ถ้าฉันเงียบเหงา ผู้คนคงห่างไกล
ความรักความเห็นใจ มีบ้างไหมโปรดแบ่งปัน
เพราะฉะนั้นฉันจึงทรนง ในศักดิ์ของตนไม่สนใจใคร
ใครเล่าจะมาเห็นใจ อย่างจริงใจกว่าใจตนเอง
เพราะฉะนั้นฉันจึงทรนง ในศักดิ์ของตนไม่สนใจใคร
ใครเล่าจะมาสนใจ อย่างจริงใจกว่าใจตนเอง
เพราะฉะนั้นฉันจึงทรนง ในศักดิ์ของตนไม่สนใจใคร
ใครเล่าจะมาเห็นใจ อย่างจริงใจกว่าใจตนเอง
เพราะฉะนั้นฉันจึงทรนง ในศักดิ์ของตนไม่สนใจใคร
ใครเล่าจะมาสนใจ อย่างจริงใจกว่าใจตนเอง
ชักวันเราต้องรู้จักคำว่าชนะถ้าเราทรนงในตัวเอง...--**
ชีวิตบางคนอาจคิดว่าเป็นแค่การเรียนรู้ที่จะอยู่
แต่เมื่อไหร่ที่คุณได้พบกับความรัก คูณจะ ได้ คิดใหม่ **********
แม่ครับผมเองนะแฮป
วันนี้ เป็นวันที่เราแข่ง จ. สารคาม นะผมไม่ติดไงผมรู้สึกไม่ดีเลยนะรู้มะ ที่ผมไม่ได้ไปดูแม่เอาเป็นว่างานหน้า ไม่สิต่อไปผมจะดูแลแม่เองผมขอดูแลแม่นะ ผมอยากดูแลแม่มาตั้งนานละต่อไปเราจะไม่มีปัญหากันอีกเนาะแม่
ทุกสิ่งจะได้มาเราต้องสู้ เกียรติยศรออยู่ข้างหน้าค่ะ
บางอย่างเราก็สู้มันไม่ได้ การยอมแพ้บางครั้งอาจเป็นทางออกที่ดีที่สุด นะครับ ...---*
สิ่งที่สำคัยที่สุดอาจเป็นการที่ เราได้ แพ้ได้เรียนรู้ที่จะแพ้ในวันนี้และจะชนะในวันข้างหน้า
เมื่อฉันนั้นทุกข์แล้วใครจะทุกข์ด้วย
ถ้าฉันมอดม้วยแล้วใครจะเสียใจ
ถ้าฉันโชคร้ายผู้ใดจะเห็นใจ
ความรักความสนใจ มีบ้างไหมโปรดแบ่งปัน
เพราะฉะนั้นฉันจึงทรนง ในศักดิ์ของตนไม่สนใจ
ใครใครเล่าจะมาเห็นใจ อย่างจริงใจกว่าใจตนเอง
เพราะฉะนั้นฉันจึงทรนง ในศักดิ์ของตนไม่สนใจใคร
ใครเล่าจะมาสนใจ อย่างจริงใจกว่าใจตนเอง
ฉันมีชื่อเสียงผู้คนคงเข้ามาหา
ล้อมหน้าล้อมตาผู้คนคงสนใจ
ถ้าฉันเงียบเหงา ผู้คนคงห่างไกล
ความรักความเห็นใจ มีบ้างไหมโปรดแบ่งปัน
เพราะฉะนั้นฉันจึงทรนง ในศักดิ์ของตนไม่สนใจใคร
ใครเล่าจะมาเห็นใจ อย่างจริงใจกว่าใจตนเอง
เพราะฉะนั้นฉันจึงทรนง ในศักดิ์ของตนไม่สนใจใคร
ใครเล่าจะมาสนใจ อย่างจริงใจกว่าใจตนเอง
เพราะฉะนั้นฉันจึงทรนง ในศักดิ์ของตนไม่สนใจใคร
ใครเล่าจะมาเห็นใจ อย่างจริงใจกว่าใจตนเอง
เพราะฉะนั้นฉันจึงทรนง ในศักดิ์ของตนไม่สนใจใคร
ใครเล่าจะมาสนใจ อย่างจริงใจกว่าใจตนเอง
ชักวันเราต้องรู้จักคำว่าชนะถ้าเราทรนงในตัวเอง...--**
ชีวิตบางคนอาจคิดว่าเป็นแค่การเรียนรู้ที่จะอยู่
แต่เมื่อไหร่ที่คุณได้พบกับความรัก คูณจะ ได้ คิดใหม่ **********