เช้านี้ไปติดต่อแจ้งย้ายที่อยู่จากสงขลามาที่พระนครศรีอยุธยา เป็นการแจ้งปลายทางที่อำเภอวังน้อย ระหว่างรอเจ้าหน้าที่นั้น มีบุคคลน่าจะเป็นอินเดียหรือปากีสถาน ประมาณนี้ มาติดต่อราชการ โดยเขาได้ยื่นโทรศัพท์ให้เจ้าหน้าที่คุย เจ้าหน้าที่บอกว่า ไม่รู้ พูดภาษาต่างด้าวไม่เป็น ต้องไปที่คนโน้น พร้อมกับชี้มือไปที่เจ้าหน้าอีกคนหนึ่ง
ผมมาสะดุดกับคำว่า "ต่างด้าว" คำนี้มีสิ่งหนึ่งซ่อนอยู่ในข้อความคือ ความรู้สึกว่า เขาไม่ใช่เรา ไม่ใช่พวกพ้องของเรา
หรือ เขาเป็นอีกคนหนึ่งซึ่งไม่เกี่ยวกับเรา อันนี้ในนามของขอบเขตประเทศ สิ่งที่ผมคิดต่อคือ เจ้าหน้าที่อำเภอไม่พอแล้วที่จะสื่อสารได้เฉพาะภาษาไทย ถ้ามีใครคนหนึ่งซึ่งพูดได้หลายภาษา น่าจะเป็นประโยชน์ต่อหน่วยงานระดับนี้ตลอดถึงระดับท้องถิ่นมากเลยทีเดียว อย่างไรก็ตาม ข้อคิดเพิ่มเติมที่ผมได้คือ “เมื่อเราขีดวงล้อม ผู้ที่อยู่นอกวงล้อมจึงไม่ใช่” ทั้งที่ เขาเป็นคนเหมือนอย่างกับเรา
...นี่ญาติเรา ผู้ที่อยู่นอกจากนี้ไม่ใช่ญาติ
...นี่พวกเรา ผู้ที่อยู่นอกจากนี้ไม่ใช่พวกเรา
...นี่เพื่อนเรา ผู้ที่อยู่นอกจากนี้ไม่ใช่เพื่อนเรา
...นี่อาจารย์ของเรา ผู้ที่อยู่นอกจากนี้ไม่ใช่
ฯลฯ...นี่ประเทศเรา สิ่งที่อยู่นอกจากนี้ไม่ใช่
สุดท้ายไม่แคล้ว...เพื่อนผู้ร่วมเกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทุกคน
