ห่างหาย
พอห่างเหินก็ใจหาย
อยู่ไกลคล้ายจะห่วงหา
ดั้นด้นค้นทางกลับมา
เพื่อว่าใจจะไม่เลือน
กว่าจะค้นหาทางพบ
ต้องประสบสุดกลบเกลื่อน
แค้นคร้านใจให้สะเทือน
แสงดาวเดือนส่องทางพลัน
กลับมาค้นกลับมาคิด
ฝึกดวงจิตคิดสร้างสรรค์
เพียงผ่านกาลคืนวัน
คงไม่ผันแปรดวงเดียว
พอห่างหายระหกเหิน
ใจสะเทิ้นให้หวาดเสียว
ดังข้าวคอยคมเคียว
ให้มาเกี่ยวกอบเต็มกำ
จึงกลับมาเพื่อพานพบ
ก่อนประสบให้ถลำ
ขีดเขียนกวีลำนำ
ทุกคืนค่ำให้ย้ำเตือน...
.................................
ในวันที่ห่างหายไปนาน
พ.แจ่มจำรัส
5 มีนาคม 2556
แวะมาเยี่ยมค่ะ ;)
รอติดตามอยู่นะคะท่าน
สบายดีไหมคะ ระหว่างห่างหายไป
สบายดีหรือเปล่า ท่าน พ. แจ่มจำรัส
หายไปนานมีอะไรดีๆมาให้อ่านมั่งคะเนี่ยๆๆ รออ่านๆๆ
ดีใจ....ได้กลับมา
ยังห่วงหา...ไม่เว้นวัน
กลับมา....เป็นสุขสันต์
สบายดีแล้วนะจ๊ะ
ชอบจังครับ...เพราะอารมณ์เช่นเดียวกัน...ผมก็ยุ่งๆ ครับ...ห่างหาย แต่ความคิดถึงไม่เคยห่างหายครับ
หนูรี
ขอบคุณครับที่แวะมาเยี่ยม
tuknarak
ขอบคุณครับที่รอติดตาม แม้จะยุ่งงานจนห่างหาย
ป.สวัสดีครับ คุณหมอ ป. ผมสบายดีครับ การรักษามาถึงครึ่งทางแล้วครับ และผมทำใจกับอาการข้างเคียงดีขึ้นครับ
ขอบคุณครับคุณหมอ
ครูทิพย์ สบายดีครับครู ขอบคุณที่เป็นห่วงครับ จิตใจดี ร่างกาย ย่อมดีตามมาครับครู
krutoomสวัสดีครับ แม้จะห่างหายแต่ก็ไม่เคยลืมGTK ครับ จะพยายาม "หาเรื่อง" มาเขียน ครับ
ขอบคุณครับ
คุณมะเดื่อ ขอบคุณครับ ผมเองก็สุขใจที่ได้มาอ่านบันทึกของกัลยาญมิตรทุกท่าน อีกครั้ง ครับ
ทิมดาบ สวัสดีครับ คุณหมอ งานยุ่งทั้งส่วนตัวและบริษัท ทำให้สมองตื้อๆ อีกครั้งครับ จะพยายามไม่หยุดนิ่งครับ กลัวว่าจะคิดจะเขียนอะไรไม่ออก....
ขอบคุณครับ