กรรณิการ์ก้านสีแสด             คิดผ้าแสดติดขลิบนาง
เห็นเนื้อเรื่อโรงราง              ห่มสองบ่าอ่าโนเน


วรรณคดี : นิราศธารโศก
พระนิพนธ์ : เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร์ (เจ้าฟ้ากุ้ง)



"พระนึกคนึงนางทางประพาส                รุกขชาติที่ในสตาหมัน
พิกุล กรรณิการ์ สารพัน                        ดอกหล่นปนกันอยู่กลางทราย
สายหยุดโยทะการะย้าย้อย                    อนุชาพลางคอยสอยถวาย
 พระทรงทัดตรัสชวนพระน้องชาย           มาชมไม้ให้สบายด้วยพี่ยา"




วรรณคดี : บทละครเรื่อง อิเหนา ตอน ระเด่นมนตรีชมพรรณไม้ที่ถ้ำสตาหมัน
พระราชนิพนธ์ : พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย





     "กาหลงเหมือนพี่หลงตามกวาง       กลับมาหานางพระน้องหาย
 คิดพลางกำสรดระทดกาย                   ฟูมฟายชลเนตรถึงเทวี"



วรรณคดี : บทละคร เรื่อง "รามเกียรติ์"
พระราชนิพนธ์ : พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก



      "พระอภัยมณีศรีสุวรรณ            ต่างชิงกันเก็บพลางตามทางมา
 พระพี่เก็บกาหลงส่งให้น้อง             เดินประคองเคียงกันด้วยหรรษา
 พระน้องเก็บมะลุลีให้พี่ยา              ทั้งสองราเดินดมแล้วชมเชย
 เห็นมะม่วงพวงผลพึ่งสุกห่าม          ทำไม้ง่ามน้อยน้อยสอยเสวย
 อร่อยหวานปานเปรียบรสนมเนย     อิ่มแล้วเลยล่วงทางมากลางดง"


วรรณคดี : พระอภัยมณี
ผู้ประพันธ์ : สุนทรภู่





 "พระชมการะเกดแก้ว      หอมหา  ยากนา
หอมหื่นกลเกศา                รวดเร้า
พระชมมุลิลา                    ลานสวาท
ชมดอกไม้เกี้ยวเกล้า          เพื่อนไท้  แพงทอง..."

วรรณคดี : "ลิลิตพระลอ"




         "ไม้แก้วกลิ่นแก้วกราย         หอมบ่วายวังเวงใจ
ทุกข์ลืมปลื้มอาลัย                  ว่ากลิ่นแก้วแล้วเรียกหา"



วรรณคดี : กาพย์ห่อโคลง "นิราศพระบาท"
พระนิพนธ์ : เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร์ (เจ้าฟ้ากุ้ง)




          "กลิ่นแก้วแก้วกลิ่นชัด      พระพายพัดรำเพยกระพือ
นามแก้วดอกแก้วคือ                แก้วเนตรพี่นี้ใช่ใคร
         ดอกแก้วสีขาวผ่อง         ไม่เหมือนน้องต้องติดใจ
ขาวเหลืองเรืองเรื่อใส                ในแหล่งหล้าหาไหนทัน"





วรรณคดี : กาพย์เห่เรือ
พระราชนิพนธ์ : พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว





          "เย็นยะเยียบเงียบสงัด        พระพายพัดมาอ่อนอ่อน
รวยรินกลิ่นขจร                         หอมเกสรสุมาลี"



วรรณคดี : พระอภัยมณี
ผู้ประพันธ์ : สุนทรภู่



      "ไปครู่หนึ่งถึงเขาตะคริวสวาท      มีอาวาสวัดวามหาเถร
มะพร้าวรอบขอบที่บริเวณ                พอจวนเพลพัดร้อนผ่อนสำราญ
กับหนูพัดจัดธูปเทียนดอกไม้             จะขึ้นไหว้พระสัมฤทธิ์พิษฐาน
เขานับถือลืออยู่แต่บุราณ                ใครบนบานพระรับช่วยดับร้อน
ขึ้นลานวัดทัศนาดูอาวาส                 ศิลาลาดเลียบเดินเนินสิงขร
พฤกษาออกดอกช่ออรชร               หอมขจรจำปาสารภี"

          "ขึ้นลานวัดทัศนาดูอาวาส    ศิลาลาดเลียบเดินเนินสิงขร
พฤกษาออกดอกช่ออรชร              หอมขจรจำปาสารภี
ต้นโพไทรไม้งอกตามซอกหิน          อินทนิลนางแย้มสอดแซมสี
เหล่าลั่นทมร่มรอบขอบคีรี              สุมาลีหล่นกลาดดูดาษดิน"


วรรณคดี : นิราศเมืองเพชร
ผู้ประพันธ์ : สุนทรภู่






        ดอกเข็มขาวพวงนั้นฉันถวาย
แต่กลิ่นอายคลายพร้อมไม่หวานหอม
สารภีที่ใส่มาในพาน
ของเยาวมาลย์แม่อุบลคนสำคัญ



วรรณคดี : พระอภัยมณี
ผู้ประพันธ์ : สุนทรภู่