
กรรณิการ์ก้านสีแสด คิดผ้าแสดติดขลิบนาง
เห็นเนื้อเรื่อโรงราง ห่มสองบ่าอ่าโนเน
วรรณคดี : นิราศธารโศก
พระนิพนธ์ : เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร์ (เจ้าฟ้ากุ้ง)
"พระนึกคนึงนางทางประพาส รุกขชาติที่ในสตาหมัน
พิกุล กรรณิการ์ สารพัน ดอกหล่นปนกันอยู่กลางทราย
สายหยุดโยทะการะย้าย้อย อนุชาพลางคอยสอยถวาย
พระทรงทัดตรัสชวนพระน้องชาย มาชมไม้ให้สบายด้วยพี่ยา"
วรรณคดี : บทละครเรื่อง อิเหนา ตอน ระเด่นมนตรีชมพรรณไม้ที่ถ้ำสตาหมัน
พระราชนิพนธ์ : พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย

"กาหลงเหมือนพี่หลงตามกวาง กลับมาหานางพระน้องหาย
คิดพลางกำสรดระทดกาย ฟูมฟายชลเนตรถึงเทวี"
วรรณคดี : บทละคร เรื่อง "รามเกียรติ์"
พระราชนิพนธ์ : พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก
"พระอภัยมณีศรีสุวรรณ ต่างชิงกันเก็บพลางตามทางมา
พระพี่เก็บกาหลงส่งให้น้อง เดินประคองเคียงกันด้วยหรรษา
พระน้องเก็บมะลุลีให้พี่ยา ทั้งสองราเดินดมแล้วชมเชย
เห็นมะม่วงพวงผลพึ่งสุกห่าม ทำไม้ง่ามน้อยน้อยสอยเสวย
อร่อยหวานปานเปรียบรสนมเนย อิ่มแล้วเลยล่วงทางมากลางดง"
วรรณคดี : พระอภัยมณี
ผู้ประพันธ์ : สุนทรภู่

"พระชมการะเกดแก้ว หอมหา ยากนา
หอมหื่นกลเกศา รวดเร้า
พระชมมุลิลา ลานสวาท
ชมดอกไม้เกี้ยวเกล้า เพื่อนไท้ แพงทอง..."
วรรณคดี : "ลิลิตพระลอ"

"ไม้แก้วกลิ่นแก้วกราย หอมบ่วายวังเวงใจ
ทุกข์ลืมปลื้มอาลัย ว่ากลิ่นแก้วแล้วเรียกหา"
วรรณคดี : กาพย์ห่อโคลง "นิราศพระบาท"
พระนิพนธ์ : เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร์ (เจ้าฟ้ากุ้ง)
"กลิ่นแก้วแก้วกลิ่นชัด พระพายพัดรำเพยกระพือ
นามแก้วดอกแก้วคือ แก้วเนตรพี่นี้ใช่ใคร
ดอกแก้วสีขาวผ่อง ไม่เหมือนน้องต้องติดใจ
ขาวเหลืองเรืองเรื่อใส ในแหล่งหล้าหาไหนทัน"
วรรณคดี : กาพย์เห่เรือ
พระราชนิพนธ์ : พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

"เย็นยะเยียบเงียบสงัด พระพายพัดมาอ่อนอ่อน
รวยรินกลิ่นขจร หอมเกสรสุมาลี"
วรรณคดี : พระอภัยมณี
ผู้ประพันธ์ : สุนทรภู่
"ไปครู่หนึ่งถึงเขาตะคริวสวาท มีอาวาสวัดวามหาเถร
มะพร้าวรอบขอบที่บริเวณ พอจวนเพลพัดร้อนผ่อนสำราญ
กับหนูพัดจัดธูปเทียนดอกไม้ จะขึ้นไหว้พระสัมฤทธิ์พิษฐาน
เขานับถือลืออยู่แต่บุราณ ใครบนบานพระรับช่วยดับร้อน
ขึ้นลานวัดทัศนาดูอาวาส ศิลาลาดเลียบเดินเนินสิงขร
พฤกษาออกดอกช่ออรชร หอมขจรจำปาสารภี"
"ขึ้นลานวัดทัศนาดูอาวาส ศิลาลาดเลียบเดินเนินสิงขร
พฤกษาออกดอกช่ออรชร หอมขจรจำปาสารภี
ต้นโพไทรไม้งอกตามซอกหิน อินทนิลนางแย้มสอดแซมสี
เหล่าลั่นทมร่มรอบขอบคีรี สุมาลีหล่นกลาดดูดาษดิน"
วรรณคดี : นิราศเมืองเพชร
ผู้ประพันธ์ : สุนทรภู่
ดอกเข็มขาวพวงนั้นฉันถวาย
แต่กลิ่นอายคลายพร้อมไม่หวานหอม
สารภีที่ใส่มาในพาน
ของเยาวมาลย์แม่อุบลคนสำคัญ
วรรณคดี : พระอภัยมณี
ผู้ประพันธ์ : สุนทรภู่