การพัฒนาคุณภาพชีวิต (Quality of Life) ในผู้ป่วยพาร์กินสัน

คุณภาพชีวิต หมายถึง สภาวะความพร้อมของบุคคลทั้งในด้านร่างกาย จิตใจ และด้านอื่นๆ ที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตที่จะสามารถส่งผลให้ เขาดำรงชีวิตอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข

                                                           

              โรคพาร์กินสัน เป็นโรคที่เกิดจากการที่มีความผิดปกติของสมอง ผู้ป่วยโรคนี้ จะมีความผิดปกติของ การเคลื่อนไหว  ผู้ป่วยอาจจะมีอาการทรุดลงไปตามกาลเวลา พบโรคนี้ในเพศหญิงและชายเท่าๆกัน และพบในทุกอายุ แต่จะพบมากในผู้ที่มีอายุ 50 ปีขึ้นไป และ  เป็นโรคที่ไม่สามารถรักษาได้หายขาดได้ การให้ยาเป็นการช่วยบรรเทาอาการต่างๆ ผู้ป่วยจำเป็นที่จะต้องออกกำลังกาย และทำกายภาพบำบัด และกิจกรรมบำบัด ร่วมด้วยทำให้อาการต่างๆที่เกิดขึ้นไม่ให้ทรุดตัวเร็ว

              การออกกำลังกาย การทำกายภาพบำบัด และการทำกิจกรรมบำบัด จะช่วยเพิ่มความแข็งแรง ของกล้ามเนื้อและกระดูก ฝึกการทรงตัว และช่วยให้ขับถ่ายดีขึ้น ซึ่งสิ่งเหล่านี้ จะช่วยให้ผู้ป่วยรู้สึกสบาย แข็งแรง มีคุณภาพชีวิตที่ดียิ่งขึ้น และช่วยตนเองได้มากขึ้น หากผู้ป่วยโรคพาร์กินสันไม่ได้รับการรักษา อาการของโรคพาร์กินสัน จะทำให้ผู้ป่วยใช้ชีวิตประจำวัน ด้วยความยากลำบาก เพราะผู้ป่วยจะมีอาการสั่น และเกร็งมาก และมีโอกาสหกล้มมากขึ้น หรือกลืนลำบาก สำลักอาหารง่ายขึ้น

       

การบำบัดรักษาทางกิจกรรมบำบัด

                                                 

       เนื่องจากผู้ป่วยพาร์กินสัน ส่วนใหญ่มักจะเกิดกับวัยผู้สูงอายุมักมีปัญหาการเจ็บป่วยหรือมีความบกพร่องด้านร่างกาย จิตใจ อารมณ์ และสังคม ซึ่งส่งผลให้เสื่อมความสามารถทางด้านการเคลื่อนไหว การรับความรู้สึก การรับรู้ การเรียนรู้และความเข้าใจ ทำให้สูญเสียหน้าที่หรือมีความยากลำบากในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน การทำงานและกิจกรรมนันทนาการ

       แนวทางการรักษาทางกิจกรรมบำบัดกับผู้ป่วยพาร์กินสันมีเป้าหมาย  คือ พยายามปรับสภาพให้ผู้ป่วยมีความสามารถ ที่จะช่วยเหลือตนเองให้ได้มากที่สุด สามารถใช้ชีวิต ทำกิจกรรมต่างๆร่วมกับบุคคลในสังคม และมีคุณภาพชีวิตที่ดีเท่าเทียมกับคนปกติ  โดยทุกอย่างของกิจกรรมนั้นๆต้องมีเป้าหมาย

                                 นักกิจกรรมบำบัดสามารถช่วยเหลือผู้ป่วยพาร์กินสันได้อย่างไร

-  ให้ความรู้ ข้อแนะนำต่างๆ ในการฝึกทักษะประจำวัน

           เช่น การทำความสะอาดร่างกาย การรับประทานอาหาร การแต่งตัว เป็นต้น

-  ออกแบบและให้คำแนะนำในการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมทั้งในบ้าน และที่ทำงานให้เหมาะสม

            เช่น การติดราวไว้ในห้องน้ำ ทางเดิน บันได

-  พัฒนาทักษะ ความสามารถหรือแนวทางชดเช ย ในการทำกิจกรรมต่างๆที่มีความสำคัญต่อการดำรงชีวิตประจำวัน

-  ให้ความรู้และคำแนะนำแก่ญาติเกี่ยวกับอาการของโรค และความสามารถของผู้ป่วย

-  เน้นการปรับปรุงความสามารถในการใช้มือ และนิ้วมือ

           เช่น ใช้การเล่นเกม การเขียนหนังสือ การวาดรูป งานฝีมือ เป็นต้น



กิจกรรมบำบัดสำหรับผู้ป่วยพาร์กินสันAvailable from:http://www.masterseniorhome.com/index.php?mo=3&art=41951729

  http://kanchanapisek.or.th/kp6/New/sub/book/book.php?book=34&chap=8&page=t34-8-infodetail06.html

  http://www.goldenyears.co.th/knowledge.php?content=parkinson

  http://otcmu.wordpress.com/การบำบัด-รักษา-ส่งเสริม/กิจกรรมบำบัดสำหรับผู้ป/


อ้างอิงรูปภาพรูปที่1 http://www.goldenyears.co.th/knowledge.php?content=parkinson

อ้างอิงรูปภาพรูปที่2 http://www.otat.org/index.php?lay=show&ac=article&Id=302040