เมืองเชียงคานเมืองที่มีมนต์สเณ่ห์ แต่ปัจุบันนี้ มนต์สเณ่ห์นี้กำลังหายไป เพราะอะไร??

วันนี้มานอกเรื่องหน่อยนะครับ มาพูดถึงเรื่องสถานที่สถานที่หนึ่ง ที่ผมได้ไปสมัผัสมาที่เมืองเชียงคาน จัหวัดเลยครับ

เมืองเชียงคาน เป็นเมืองเล็กๆอยู่ติดแม่น้ำโขง ตั้งอยู่ในจังหวัดเลย เป็นเมืองที่ประวัติความเป็นมาอันยาวนาน ซึ่งตอนนี้กำลังฮิตในหมู่นักท่องเที่ยว ทำให้หลายๆคนอยากไปสัมผัสบรรยากาศเมืองเก่าริมแม่น้ำแห่งนี้



สำหรับผมเอง ผมได้เช่า ที่พักเชียงคาน คือที่  แม่น้ำมีแก่งเกสต์เฮ้าส์ ไว้เป็นที่พักผ่อน ด้วยการหาข้อมูลทางอินเตอร์เน็ต บวกกับการที่เพื่อนๆผมเข้าได้ไปสัมผัสบรรยากาศจริงของที่พักที่นี่มาแล้ว ได้ให้ข้อมูลกับผมว่า ที่พักที่นี่ตกแต่งสวยงาม เป็นลักษณะสไตล์วินเทจ ดูเรียบง่าย สบายๆ น่าพักมาก

เมื่อผมไปถึงที่พัก ก็มีโอกาสได้นังคุยกับเจ้าของ คือ คุณโด่ง คุณโด่งเล่าให้ผมฟังว่า แต่เดิมเขาเป็นคนลำพูน เป็นคนภาคเหนือโดยกำเหนิด แต่ชอบในบบรยากาศของเชียงคาน เลยมาลงทุนสร้างที่พักที่นี่ เขาเริ่มมาทำตั้งแต่สมัยที่นี่ยังไม่บูมมาก แต่ก็พอเป็นที่รู้จักบ้างแล้ว


ผมก็ได้ถามต่อว่า แล้วอะไรที่ทำให้คนอยากมาเที่ยวเชียงคาน อะไรที่ทำให้มันบูม?

คุณโด่งตอบว่า เมืองเชียงคานเป็นเมืองที่เปี่ยมไปด้วยมนต์สเณ่ห์ มันมีความสวยงามในตัวมันเอง ไม่ว่าจะเป็นลักษณะภูมิทัศน์ ที่ติดกับแม่น้ำโขง แล้วก็เรื่องของวัฒนธรรม ที่ผสานกันอย่างลงตัวของคนทั้งสองฝั่งแม่น้ำ ทั้งชาวไทย และชาวลาว ทำให้เมืองนี้น่าค้นหามาก หลายๆครับ ที่เมืองเชียงคานที่เงียบสงบ ถูกใช้เป็นที่พักผ่อน หรือแหล่งผลิตไอเดีย และแรงบันดาลใจให้กับนักคิด หรือว่านักเขียนมาอย่างมากมาย


แล้วทำไมถึงว่าเชียงคานเปลี่ยนไป??

คุณโด่งเล่าให้ฟังว่า "แต่ก่อนคนที่มาเที่ยว เขาตั้งใจมาเที่ยวจริง ต้องการมาเสพ มาสัมผัสถึงความเป็นเมืองเชียงคาน บ้างก็มาถ่ายรูป มาอยู่เป็นอาทิตย์ๆ เพื่อที่จะถ่ายรูปต่างๆ บางคนมาอยู่นานจนรู้จักคนในพื้นที่ มาเรียนรู้วัฒนธรรมท้องถิ่น แต่ปัจุบัน คนที่มาเที่ยว อาจจะมาเพราะว่ากระแสมันแรง ไม่มาถือว่าเชย อะไรประมาณนั้น อันที่ที่ผมสัมผัสเองแล้ววิเคราะห์เองนะ"

"แล้วเมื่อคนเยอะขึ้น เศรษฐกิจมันก็ต้องโตขึ้นเป็นเงาตามตัว ความต้องการในการบริโภคก็มากขึ้น จากแต่เดิมมีแค่ร้านโชว์ห่วย เดี่ยวนี้ต้องมีเซเว่น ไม่งั้นมันไม่พอให้บริการนักท่องเที่ยว สิ่งละอันพันละน้อยจากสังคมเมืองใหญ่ มันกำลังคืบคลานเข้ามาเรื่อยๆ จนที่นี่ต้องปรับตัว เมื่อเมืองปรับตัวสิ่งที่เป็นมณสเณ่ห์เก่าๆมันก็ขาดหายไป"

คุณโด่งได้ทิ้งท้ายไว้อย่างน่าสนใจ  หรือเชียงคานกำลังจะถูกกลืนหายไปจริงๆกันแน่?


ขอขอบคุณ แม่น้ำมีแก่งเกสต์เฮ้าส์ ที่เอื้เฟื้อในข้อมูลและที่พักสวยๆนะครับ

www.thisischiangkhan.com