ชื่อของ พระลักษมณ์ มาจากภาษาสันสกฤตว่า ลกฺษมณ (อ่านว่า ลัก-สะ -มะ -นะ) 

แปลว่า ผู้มีเครื่องหมายอันเป็นมงคล หรือผู้มีลักษณะดี. 

ในภาษาไทย เขียนเป็น ๒ อย่าง คือ ลักษณ์ กับ ลักษมณ์ 

ต่างกันที่รูปแรกเขียนไม่มี ม แต่รูปหลังเขียนมี ม หน้า ณ.