กิจกรรมในคาบHomeroom มีหลากหลายเช่น การให้คำปรึกษา การเตรียมความพร้อมในการทำกิจกรรม การประชาสัมพันธ์ข่าวสาร ตลอดจนการเยียวยาบาดแผลในห้องเรียน

                              

     เมื่อวานในคาบพบครูที่ปรึกษาครูนกตั้งใจจะให้นักเรียนทำความสะอาดห้องเรียนแล้วก็แยกย้ายเนื่องจากทั้งครูและศิษย์มีภารกิจมากมายที่ต้องเตรียมการเพราะสัปดาห์หน้าโรงเรียนเราจะมีกิจกรรมใหญ่ ๒ กิจกรรมคือ กิจกรรมวันแสดงกิจกรรมชุมนุมและกิจกรรมโครงงานวิทยาศาสตร์ และกิจกรรมค่ายรักอะตอม แต่เนื่องจากมีนักเรียนกลุ่มหนึ่งของห้องที่มีพฤติกรรมไม่เคารพกฏ กติกาของห้อง และไม่รักษาเวลาอยู่เนื่องๆ  ทำให้ครูนกเปลี่ยนแผนแบบภายใน ๕ นาที กลับไปเอากระดาษขนาด A๔ 

                        
      ก่อนจะลงมือทำกิจกรรม "จดหมายถึงเพื่อน" ครูนกได้บอกเล่าความรู้สึกตามที่ตั้งใจว่าจะทำอะไรในห้องเรียน และชี้ประเด็นให้เห็นว่าทำไมต้องมีกิจกรรมนี้ขึ้นมา  
      ครูนกบอกว่า ตลอดหนึ่งปีการศึกษาที่เราอยู่ด้วยกันอีกสองสัปดาห์ใกล้จะครบกำหนดมีเรื่องหนึ่งที่นักเรียนยังคงทำซ้ำๆ ครูเตือนก็ไม่ปรับเปลี่ยนคือ การเล่นเกมในห้องเรียน การไปเล่นกีฬาแล้วทำให้เข้าห้องเรียนสาย  การแสดงพฤติกรรมที่แปลกไปจากเพื่อนร่วมห้อง ซึ่งมีอยู่เพียงกลุ่มเดียว  และเพื่อนหลายๆ คนก็เริ่มเกิดอาการส่ายหน้าไม่อยากพูดถึง  ครูนกเลยบอกว่า ครูจะให้โอกาสนี้เขียนจดหมายถึงเพื่อนที่เราคิดว่า อยากให้เขาปรับตัว อยากให้เขาเปลี่ยนแปลงไปสู่ทิศทางที่บอกเพราะเด็กๆ หลายคนไม่มีโอกาสได้เตือนเพื่อนเหมือนครูที่สามารถหยิบไมโครโฟนบ่นได้ตลอดเวลา  ให้เวลาในการเขียน ๑๐ นาที หลังจากนั้นภายใน ๕ นาทีให้ส่งไปถึงเพื่อนที่เราเขียน จะส่งด้วยตนเองหรือฝากเพื่อนก็แล้วแต่การจัดการ
      ครูนกก็พบว่าทุกคนตั้งใจเขียน และมีคำถามว่า "ครูขา หนูเขียนให้หลายคนได้หรือเปล่า" ครูนกบอกว่า "ยินดีหลาย ให้จัดสรรแบ่งกระดาษด้วยตนเอง"  บางคนหันหน้าเข้าหน้าต่างนั่งคนเดียวเพื่อจะเขียน  อีกหลายคนก้มหน้าก้มตาไม่มองใคร  

                                   
      วิธีการส่งจดหมายของเด็กๆ จะส่งผ่านเพื่อนซึ่งบางคนจะพกพาหลายฉบับมาก  ครูนกสังเกตพบว่า นายนิ่งมากของครูนกได้รับจดหมายมากพอสมควร  และท่าทีของเขาซึ่งปกติจะฟุบกับโต๊ะเปลี่ยนไป  เริ่มอ่านจดหมายใบหน้ามีรอยยิ้มแทรกเล็กน้อย  หากใครเคยอ่านบันทึกก่อนหน้านี้ของครูนกจะพบว่าครูนกมีเรื่องนักเรียนที่ไม่ยอมพูดต้องแก้ไข  และภาคเรียนที่ผ่านมาครูนกต้องไปเยี่ยมบ้านเนื่องจากพฤติกรรมไม่ส่งงานในรายวิชาต่างๆ พบมากขึ้น และมีแนวโน้มจะติด "ร"   ซึ่งต้องแก้ปัญหากันรอบทิศช่วยกันตั้งแต่ครอบครัว เพื่อนในห้อง ครูประจำวิชาเพื่อให้นายนิ่งมากส่งงาน และมีคะแนนในส่วนของกิจกรรม หลังจากให้นักเรียนได้จัดการกับจดหมายที่ได้รับ  ครูนกก็เริ่มสำรวจโดยการให้ยกมือว่า  มีใครไม่ได้รับจดหมายเลย พบว่า ๑๑ คน  (คนที่ยกมือในจำนวนนี้ จากการสังเกตจะพบว่า เป็นคนที่มีพฤติกรรมพอๆดี  หรือดีแบบเงียบๆ)  นักเรียนที่ได้เพียงฉบับเดียวมีจำนวน ๑๓ คน ครูนกตั้งขอสังเกตว่า  น่าจะมาจากเพื่อนใกล้ตัวที่เราเดินด้วยทานข้าวด้วยกันทุกวัน    นักเรียนอีก ๕ คน ได้รับ ๒ - ๓ ฉบับ  นักเรียนจำนวน ๔ คนได้รับ ๔ - ๖ ฉบับ   นักเรียน ๗ คน ได้รับ ๗ - ๙ ฉบับ  และที่ได้รับมากกว่า ๑๐ ฉบับมี ๒ คนซึ่งเป็นนายนิ่งมาก (ตอนนี้ครูนกสำรวจเขาชูมือขึ้นเล็กน้อย แต่เหมือนเขาจะพอใจที่จะร่วมกิจกรรมนี้เพราะเคลื่อนไหวมากกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา) และอีกคนก็ไม่ผิดเป้าหมายของครูนกคือ อดีตหัวหน้าห้องที่มีพฤติกรรมเปลี่ยนไปครูนกให้เหตุผลกับตัวเองว่า เขาได้รับจดหมายมากเนื่องจากเขาเป็นความคาดหวังของเพื่อนๆ ที่จะต้องดี จะต้องเป็นผู้นำมากกว่านี้
                                 
       หากการทำกิจกรรมครั้งนี้จะทำให้นักเรียนบางคนได้เรียนรู้จากมุมมองของเพื่อนเพื่อปรับตัวให้ดีขึ้นครูนกก็จะรู้สึกยินดี  เพราะที่พร่ำบ่น และพร่ำสอนไปมากมายอยากให้เป็นคนดี มีความสุข และเป็นที่รักของทุกๆ คน