บทสนทนาในท้องทุ่ง


ลุงถามหลาน “ฉันให้ไปศึกษา

ใยจึงหาเรื่องใหญ่ให้มันยุ่ง

เอ็งสนใจการเมืองเรื่องคนกรุง

ขอให้มุ่งสนใจในการเรียน”


หลานตอบคำตามลุงที่มุ่งหมาย

“มิเสียหายในด้านการขีดเขียน

ฉันยังคงจงจิตคิดพากเพียร

เอาการเรียนเป็นหลักรักความรู้”


“แล้วการเมืองเรื่องยุ่งลุงก็เบื่อ

มันหนักเหลือเกินเราเข้าไปสู่

วางเอาไว้ดีกว่าอย่าชื่นชู

ไม่ควรคู่กับเราพวกชาวนา”


“ฉันยิ่งเรียนยิ่งรู้ยิ่งดูแล้ว

ว่าถูกแนวควรเน้นเป็นนักหนา

เพราะการเมืองเรื่องล้วนควรศรัทธา

เป็นประชาธิปไตยในความจริง”


“เป็นประชาธิปไตยอย่างไรเล่า

ประโยชน์เรามีไหมได้สักสิ่ง

มันกี่ปีแล้วเล่าเราถูกทิ้ง

คิดแล้วยิ่งหนาวเหน็บเพราะเจ็บใจ”


“เพราะปล่อยปละละเลยไม่เคยสน

เราทุกคนควรแต่เร่งแก้ไข

ร่วมปรับเปลี่ยนเรียนรู้ดูกลไก

หากทำได้จึงเด่นเป็นของดี”