พ่อบอกว่าวันนี้เป็น"วันเด็ก" มีการจัดกิจกรรมละเล่นสำหรับเด็กๆหน้าหมู่บ้าน

พ่อไม่จูงผมไปหน้าหมู่บ้าน ด้วยกลัวจะไปเยี่ยวรดสนามหญ้าที่สำหรับเด็กๆ

พ่อครับไม่มีวัน "หมาเด็ก"บ้างหรือครับ

ผมและเพื่อนบ้านอื่นๆจะได้ไม่โดนกักขังอยู่เสียแต่ในบ้าน

ผมไม่ต้องการของขวัญถุงใหญ่อย่างเด็กๆจอมตระกละพวกนั้นหรอก

ไม่ต้องท่องคำขวัญอันยาวเหยียดให้ยุ่งยาก เพียงเพื่อแลกกับรางวัล โดยไม่ได้ใช้ความสามารถอะไรมากเท่าการยืนสองขาสวัสดีของผมหรอก...

ผมเพียงต้องการออกมาสูดดมอากาศอันบริสุทธิ์ ได้พบเจอกับเพื่อนๆ ได้ทักทายเจ้านกหัวจุกที่พลัดมาเกาะอยู่บนต้นแคป่าที่หลงกรง...

ผมไม่ต้องการอะไรมากกว่านั้น....

ถึงวันนี้พ่อจะไม่พาผมออกมาเที่ยวในงานวันเด็ก แต่ผมก็ยังรักพ่อ เพราะ...

เราอยู่กันที่นี่....บ้านหลังเดียวกัน