เมื่อแต่ง วิชชุมมาลาฉันท์ ๘ ได้คล่องพอควรแล้ว

ฉันท์ที่น่าฝึกต่อคือ สาลินีฉันท์ ๑๑ เพราะต่างจาก กาพย์ยานี ๑๑ เพียงเล็กน้อย

กาพย์ยานี ๑๑

....x x x x x.........x x x x x x        
x x x x x.............x x x x x x          คำที่ใช้ เป็นได้ทั้ง ครุ ลหุ อยู่ตำแหน่งไหนก็ได้

คือ เพิ่ม ลหุ เข้าไปอีกแค่ ๒ คำ ดังตัวอย่าง (ตำแหน่งที่ ทำสีแดง)

สาลินีฉันท์ ๑๑

*  มีมืด จึ่งมีแจ้ง                   ว่างแสง และจำรูญ
มีทุกข์ มีอาดูร                      ก็ย่อมมีสุขานันท์

*  ความหวัง ดังแสงทอง     ประภาผ่อง พะพรายพรรณ
คราเมฆ ฝนแปรผัน              จะโชติหล้า ประดุจเดิม

(หลักภาษาไทย : กำชัย ทองหล่อ)

อย่าลืม : ลหุ คือ สระเสียงสั้นที่ไม่มีตัวสะกด เช่น ธ บ บ่