ประทับใจในที่ทำงาน... เหมือนบ้านหลังที่ 2 (คราได้รับรางวัลเชิดชูเกียรติบุคลากรมหาวิทยาลัยขอนแก่น ประจำปี 2555)

"ชีวิตคนเรามักหนีไม่พ้นเรื่องของการประคองชีวิตตนให้ผ่านพ้นปัญหา อุปสรรค และยืนอยู่ (ให้) ได้... ด้วยลำแข้งตนเอง"

ผู้เขียนได้รับโทรศัพท์จากน้องวิสัญญีพยาบาลเย็นวันพุธว่า เช้าวันพฤหัสนี้จะขอรบกวนให้ร่วมฟังวิชาการหลัง 8.30 น. “...เนื่องจากน้อง ๆ มีของเล็กๆ น้อยๆจะมอบให้ เพื่อแสดงความยินดีกับพี่…”

ผู้เขียนได้รับการคัดเลือกให้ได้รับการ เชิดชูเกียรติบุคลากรมหาวิทยาลัยขอนแก่น ประจำปี 2555 สายสนับสนุนการบริการวิชาการและสังคม ระดับดีเยี่ยม กลุ่มสาขาวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ (ตามประกาศมหาวิทยาลัยขอนแก่น ฉบับที่ 1847/2555 ณ วันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2555) ซึ่งในวันนี้ช่วงเย็นจะเป็นการมอบโล่รางวัล จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น

เช้าวานนั้น ผู้เขียนจึงได้ยินคำกล่าว ชื่นชม ยกย่องจากน้อง ๆ วิสัญญีพยาบาล และจาก รองศาสตราจารย์สรรชัย ธีรพงศ์ภักดี ผู้เป็นต้นแบบการทำงานวิสัญญีของผู้เขียน ซึ่งผู้เขียนมีโอกาสเขียนไว้ในส่วน “ต้นแบบคนดี” ในหนังสือ มากกว่าคำว่า “ดี” 40 ปี คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ที่ศาสตราจารย์สมบูรณ์ เทียนทอง รองคณบดีฝ่ายทรัพยากรบุคคล ได้จัดทำขึ้น (ซึ่งผู้เขียนจะนำเล่าในบันทึกถัดไป)

“สุข” ที่ผู้เขียนได้รับ ถูกกล่าวไว้ในเช้าวานนั้น

น้อง ๆ ชาววิสัญญี อาจารย์ และคุณหมอหลายท่านได้กล่าวขอโทษที่ไม่ได้อยู่ร่วมแสดงความยินดีในช่วงดังกล่าวเพราะต้องเตรียมทำงาน

จึงขอตัดเล่าความในใจที่ได้กล่าวไว้ ให้น้อง ๆ ที่ไม่มีโอกาสได้ฟัง ได้รับทราบ...ดังนี้

“... ผู้เขียนเป็นเพียงคนตัวเล็ก ๆ ที่มีเพียงความฝันที่อยากให้ผู้คนรับทราบในงานที่พวกเราร่วมกันทำด้วยความเหนื่อยยาก...

... ขอขอบคุณภาควิชาวิสัญญีวิทยา ที่ได้เห็นคุณค่าของผลงานและนำเสนอต่อคณะแพทย์เพื่อพิจารณา...

... ขอขอบคุณคณะแพทยศาสตร์ ที่คัดเลือกและให้โอกาสเป็นตัวแทนเข้าแข่งขันในมหาวิทยาลัย...และได้รับรางวัลนี้

... ขอขอบคุณเพื่อน พี่น้องชาววิสัญญี มข.ทุกท่านที่ให้กำลังใจ และมีส่วนที่ทำให้เกิดเรื่องราว เรื่องเล่าดี ๆ ให้ผู้เขียนประสบ นำมาซึ่งชื่อเสียงขององค์กร

และอยากบอกว่า...

ทุกคนเป็นดวงดาวที่ส่องแสงอยู่บนท้องฟ้าอยู่แล้ว เพียงแต่จังหวะที่ส่องแสงกระพริบจะตรงกับสายตาผู้มองพอดี ณ ช่วงเวลาใด... ดังนั้น ทุกคนจึงมีโอกาสเช่นเดียวกับผู้เขียน

... ขอให้กำลังใจทุกคนค่ะ..."