ปีนี้ครูอ้อยมีความรู้สึกไม่เหมือนทุกปี  กล่าวคือ  เมื่อจะถึงวันขึ้นปีใหม่จะดีใจมากทุกปี  แต่สำหรับปีนี้  ตรงกันข้ามครูอ้อยรู้สึกยังรักปีเก่า  ยังไม่อยากจากปีเก่า 55  ไปรับปี  56 เลย  มันเป็นเหตุผลส่วนตัวที่ไม่ปิดบัง ก็คือ  ในปี55ครูอ้อยได้รับสิ่งที่ดีในชีวิตหลายประการ  ยังคงต้องการ 2555  แต่หากย่างเข้าปีใหม่ที่ดีกว่าเดิม  ก็ต้องอ้าแขนยินดีต้อนรับปีใหม่ 2556 แน่นอน  

เธอจะดี หรือเลว  ฉันต้องเลือก  

ไม่มีอื่น  ให้เลือก  มิใช่หรือ  

ผ่าน 55 มา 56 มัดชกมือ

เพราะเธอคือ  ทางผ่าน ที่ต้องการ

กว่าจะถึงปี 2561 ที่ต้องผ่านระยะเวลาที่ต้องฝึกความอดทน อดกลั้น กับโจทย์ชีวิตทุกเรื่องอย่างโชกโชน  ทีดีก็เรียกว่า.....กำไรชีวิต  ที่ไม่ดีนัก  ก็เรียกว่า.....บทเรียนสอนใจ  แต่ละปี ของแต่ละคนที่ผ่านมาช่างแตกต่างกัน  แต่ทั้งหมดยังตั้งอยู่บนรากฐานของความจริงคือ.....บทสุดท้ายแห่งชีวิต  

กำไร ชีวิต ที่มอบให้

มอบให้ไว้ เตือนใจ อุทาหรณ์

สิ่งที่ร้าย ใช่เป็น สิ่งร้าวรอน  

อาจจะสอนให้รัก และอดทน 

ในแต่ละปีครูอ้อยจะมีบทสรุป  เพื่อให้รู้และตั้งความหวังไว้ใหม่ในปีใหม่  อะไรที่ผิดพลาดอาจจะต้องทบทวนไม่ดำเนินการ ซ้ำอีกให้ปวดใจ มันเป็นแบบนี้มาทุกปี  จนชินชา  จนเกือบจะไม่มีคำว่า.....ปีใหม่.....เพราะยังรักปีเก่า....เสมอ