การใส่บาตรทุกวันทำให้ใจเราเกาะอยู่ในจาคานุสติและทานบารมี เป็นการรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีและวัฒนธรรมที่ดีงาม ส่งต่อความดีจากรุ่นไปสู่รุ่น เป็นบุญใหญ่มหาศาลเพราะต่ออายุพระพุทธศาสนา
การใส่บาตรตอนเช้ามีประโยชน์ใหญ่
ที่เราคาดไม่ถึง
(พระอาจารย์เล็ก วัดท่าขนุน)
พระอาจารย์เล็ก วัดท่าขนุน
เทศน์เรื่องการใส่บาตร
การใส่บาตรตอนเช้าเป็นประเพณีอย่างหนึ่ง
เป็นความนิยมอย่างหนึ่งของประเทศเรา และโดยเฉพาะมันมีประโยชน์ใหญ่ที่เราคาดไม่ถึง
อันดับแรกก็คือว่า
การใส่บาตรทุกวันทำให้ใจเราเกาะอยู่ในจาคานุสติและทานบารมีพอถึงเวลาตื่นเช้ามาต้องนึกแล้วว่าเราจะหาอะไรไปใส่บาตร
อีกใจมันนึกอยู่เสมอ เป็นสังฆานุสติด้วย เพราะรู้ว่าหลวงปู่ หลวงพ่อ
หรือพี่เณรเราจะมา
ประการที่สองเป็นการรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีและวัฒนธรรมที่ดีงามของเราเอาไว้ถ้าเราพร้อมเพียงกันทำ อาจจะขายได้ เช่นเดียวกับหลวงพระบาง
ที่ใครไปหลวงพระบางก็ต้องไปใส่บาตรตอนเช้า กลายเป็นจุดขายของประเทศลาวไปเลย
ประการที่สาม
เป็นการส่งต่อความดีจากรุ่นไปสู่รุ่น
ถ้าคนเป็นพ่อแม่ไม่ทำตัวอย่างไว้
ลูกหลานไม่มีตัวอย่างดูต่อไปเขาจะไม่กล้าทำ เพราะฉะนั้นเด็กรุ่นใหม่ ๆ จะเห็นว่า
การที่ออกไปซ่าเป็นวัฒนธรรมใหม่ เพราะไม่มีตัวอย่างที่พ่อแม่ปู่ย่าตายายทำมา
อย่างดีวันเกิดครั้งหนึ่งก็ไปใส่บาตร อีก ๓๖๔
วันเป็นว่าเราทำตัวออกห่างจากความดีตลอด
เพราะฉะนั้นการส่งต่อวัฒนธรรมจากรุ่นสู่รุ่นเป็นเรื่องสำคัญมาก
ประการที่สี่
การใส่บาตรตอนเช้าเป็นบุญใหญ่มหาศาลเพราะต่ออายุพระพุทธศาสนาพระเณรต้องการอาหารอยู่ทุกวัน
เมื่อได้อาหารไปท่านสามารถที่จะดำรงธาตุขันธ์อยู่ได้
เพราะว่ามีภัตตาหารขบฉันแล้วก็มีกำลัง ศึกษาเล่าเรียนทั้งปริยัติและปฏิบัติ
พอรู้จริงก็นำมาสั่งสอนชาวบ้านต่อ ทำให้ศาสนาเผยแผ่กว้างไกลออกไป หรือไม่ก็เป็นการสืบต่ออายุพระพุทธศาสนาไม่ให้สิ้นสุดลงในรุ่นของเขา
ส่วนประการที่ห้านั้นเป็นเรื่องที่เราบางทีก็ไม่ได้นึกถึง
ถ้าทุกบ้านพร้อมเพรียงสามัคคีกันใส่บาตร ศาสนาอื่นไม่กล้ารุกรานเราหรอกมันเห็นความพร้อมเพรียงเป็นอันหนึ่งเดียว
เห็นความเข้มแข็งของพวกเรา พวกที่คิดจะยุ่งเกี่ยวกับเรามันก็ต้องถอยไปก่อน
การใส่บาตรมันมีกติกาอยู่อย่างเดียวว่า
ถวายด้วยความเคารพเพราะฉะนั้นสมัยก่อนบ้านเศรษฐีหรือว่าพระราชวัง
บรรดาข้าทาสบริวารเขาอยากใส่บาตร แต่คราวนี้เจ้านายไม่ยอมให้เปิดประตู
เขาเลยใช้วิธีโยนข้ามกำแพงมา ให้พระรับได้พระพุทธเจ้าอนุญาตไว้
ท่านบอกว่ามันสำคัญตรงที่เขาน้อมให้ด้วยความเคารพเท่านั้นมันก็เลยมีประเพณีที่เราใช้ข้าวต้มลูกโยน
ส่วนใหญ่ข้าวต้มลูกโยนจะมาตอนตักบาตรเทโว
เพราะคนมันเยอะด้วยกันข้างหลังเขาเข้าไม่ถึง เขาเลยทำข้ามต้มลูกโยนที่มีหางยาว ๆ
เอาไว้โยน และประเพณีก็ไปเป็นประเพณีโยนบัวรับบัวกันที่พระประแดง ลักษณะอย่างนั้น
วัฒนธรรมประเพณีส่วนใหญ่บ้านเรามาจากศาสนาพุทธทั้งหมด
บางอย่างถึงไม่ใช่ของศาสนาพุทธเป็นพราหมณ์มาอย่างพิธีสงกรานต์เราก็เอาพิธีพุทธใส่เข้าไป
ทำบุญใส่บาตรเสร็จแล้วค่อยไปเล่นน้ำกัน
การส่งต่อวัฒนธรรมจากรุ่นสู่รุ่นถ้าไม่มีมันจะโดนวัฒนธรรมอื่นกลืนไปหมดโดยเฉพาะปัจจุบันเรารับวัฒนธรรมต่างชาติเข้ามาเยอะ
สไตล์อเมริกันมันจะครอบโลกอยู่แล้ว จะกินก็เคเอฟซี ต้องแฮมเบเกอร์ ต้องโค้ก
กระจายเงินไหลออกนอกไปด้วยซ้ำ
อย่ามองข้ามผลบุญพื้นฐานอันนี้ไป
เพราะมันเป็นบุญใหญ่อย่างนึกไม่ถึงการใส่บาตรต่อให้ไม่ครบ ๔ รูปก็เป็นสังฆทานอยู่แล้ว
สังฆะ คือหมู่สงฆ์ หมายเอาตั้งแต่ ๔ รูปขึ้นไป
แต่ถ้าหากว่าเราไม่เจาะจงว่าใส่บาตรรูปไหน ต่อให้มารูปเดียวก็เป็นสังฆทาน
ยกเว้นว่า หลวงปู่องค์นั้นมาเราจะใส่ องค์นี้มาเราจะใส่
ถ้าอย่างนั้นจะเป็นปาฏิบุคลิกทาน เป็นทานเฉพาะตน แต่ถ้าเราคิดว่าไม่ว่าหลวงปู่
หลวงพ่อองค์ใดมาเราก็จะใส่ นั่นเป็นสังฆทานเลย เพราะไม่ได้เจาะจงว่าเป็นของใคร
ดังนั้นสังฆทานไม่ได้หมายความว่ามาถวายที่วัด ใส่บาตรหน้าบ้านก็เป็นสังฆทานได้และมันมีผลใหญ่อย่างที่ว่ามา
ดังนั้นถ้ามีโอกาสพยายามช่วยกันฟื้นขึ้นมาหน่อย
ได้อ่านการใส่บาตรดอนเช้าแล้ว มีประโยชน์ดีมากค่ะ ใกล้จะปีใหม่แล้ว ขออวยพรให้ท่านพบแต่สิ่งดีๆในปีใหม่นี้นะคะ
สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๖ นะคะครูสุภาภรณ์