สถานที่ที่ฉันอยู่ตั้งแต่ ๖ ขวบ มาจวบจนวันนี้
ฉันน่าอยู่แต่ในโรงเรียนจนฉันอายุ ๖๐ ปีแน่
บางครั้งสนุก ภูมิใจ มีความสุข
บางครั้งเศร้า ท้อแท้ อยากไปจากที่นี่ซะ
และแล้วเวลาก็ผ่านเลยไป 
ขอบคุณสถานที่แห่งนี้  "โรงเรียน"
ที่ที่ให้ทุกอย่างกับชีวิตฉัน


ผู้ร่วมงานของฉัน

ฝ่าฟันพาเด็กไปแข่งขันวิชาการที่งานศิลปหัตถกรรมนักเรียน
ที่จังหวัดระยอง และอื่นๆที่ผ่านมา

ได้เหรียญทอง  การจัดสวนถาดแบบชื้น
และเหรียญทอง  การประกวดมารยาทไทย

มอบเกียรติบัตรนักเรียนที่ไปแข่งในระดับศูนย์ และระดับเขต

สิ่งที่ฉัน  คณะครู  นักเรียน ตลอดจนผู้ปกครอง ต่างก็ดีใจ ภูมิใจ
ในชื่อเสียงของโรงเรียน  นี่คือสุขแท้หรือสุขเทียม ที่ฉันได้รับ