จริงๆแล้วห้องน้ำที่จิ่วจ้ายโกวนั้นก็ดูดี สะอาด แต่เส้นทางในชนบทก่อนถึงจิ่วจ้ายโกวและตามรายทางนั้น สุดยอดจริงๆ คล้ายๆที่โน้ตอุดมเล่าในเดี่ยวไมโครโฟนภาคไหนไม่รู้จำไม่ได้ที่เล่าเกี่ยวกับการเดินทางไปเมืองจีน

         เรื่องแรกที่จะเล่าเกี่ยวกับห้องน้ำ คือห้องน้ำที่มีราง ไม่มีโถส้วม ไม่มีประตูมีแต่มีบล็อกกั้นเตี้ยๆ พอดีไม่ได้ถ่ายภาพไว้  แต่สามารถดูภาพได้ที่บันทึกของคุณพิ้งกี้ http://www.gotoknow.org/posts/168251 แต่สภาพห้องน้ำรางที่เราเจอไม่ได้ดูดีเหมือนในบันทึกของเขาหรอก เราอายเวลาเข้าห้องน้ำแบบนี้ก่อนจะลุกจึงต้องใส่กางเกงให้เรียบร้อยก่อน เวลาลุกก็พยายามมองตรงไปข้างหน้า ไม่หันไปดูคนอื่นด้านข้าง บางที่ก็ดีหน่อยเป็นห้องน้ำรางที่มีประตูปิดมิดชิด โชคดีอยู่อย่างที่ยังไม่เคยเจอบอมบ์ตอนเข้าห้องน้ำราง 

         แต่ไปโชคร้ายตอนไปดูการแสดงของชนเผ่าพื้นเมืองของจิ่วจ้ายโกว ตอนนั้นปวดท้องเบามากจนจะทนไม่ไหว คิดว่าอีกไกลกว่าจะถึงจุดหมายต่อไป ก็ตัดสินใจเข้าห้องน้ำที่หมู่บ้านนั้น

ประตูทางเข้าเป็นผ้าม่านกั้นไว้ เข้าไปแล้วก็ตะลึงไปพักใหญ่ เพราะเจอบอมบ์กองใหญ่บนส้วมซึมที่ไม่มีน้ำราด ดูท่าแล้วคงมีคนปล่อยไว้หลายคน ตะลึงแล้วก็ยืนคิดอยู่สักพักว่าจะทำยังไงดี จะปล่อยหรือยังไม่ปล่อยของตัวเองดี  ในที่สุดก็คิดได้ว่าไหนๆก็เสียสายตาเห็นไปแล้ว ยังไงก็ลบภาพมันออกไม่ทันแล้ว แล้วก็ขืนไม่ปล่อยตรงนี้ต้องไปราดบนรถแน่ๆ ก็เลยตัดสินใจกลั้นใจปล่อยมันทับลงไปบนของคนอื่น อ้อ! ตอนนั้นมีลมแรงด้วยผ้าม่านมันก็คอยจะเปิด ก็เลยต้องเอามือข้างหนึ่งจับผ้าม่านไว้ขณะนั่งยองๆ โอ้พระเจ้าจอร์จตัวเองยอมทำอย่างนี้เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยและหวังว่ามันน่าจะเป็นครั้งสุดท้าย แต่ก็ไม่แน่ใจแฮะ เพราะกะว่าจะไปเที่ยวจีนอีกบ่อยๆแถวชนบทธรรมชาติสวยๆ

       ที่ใกล้ๆหน้าห้องน้ำนี้ มีหมาตัวใหญ่ขนยาวหน้าเหมือนสิงโตถูกล่ามโซ่ไว้ 

ไกด์บอกว่าอาหารที่งานเลี้ยงที่หมู่บ้านนั้นมีเหมาหนิว พวกเราได้ยินไม่ค่อยชัดไม่รู้จักก็เลยคิดว่ามันเป็นหมาแถวห้องน้ำ ก็เลยไม่กล้ากินเหมาหนิวกัน เอาไปให้คนอื่นกินแทน ตอนหลังเจอฝูงวัวสีดำขนยาวเขายาวระหว่างทางแล้วไกด์ก็บอกว่ามันคือ

เหมานิว

        ไกด์พาลูกทัวร์ไปช้อปปิ้งที่ร้านขายผลิตภัณฑ์เนื้อเหมาหนิวด้วย ใครไม่กินเนื้อวัวคงทนกลิ่นมันไม่ได้ เรากินได้ก็ลองชิมดู มีบางเจ้าก็ทำอร่อยดี ขายเป็นห่อใหญ่ก็มี เหมือนซองลูกอมก็มี คนจีนชอบทำเนื้อวัวใส่ซองพลาสติกทำเหมือนซองลูกอม ซึ่งถือเป็นของกินเล่นของเขาด้วย  เราไม่ค่อยชินกับซองลูกอมเนื้อเท่าไหร่ รู้สึกมันแปลกๆ ไม่ค่อยกล้ากิน รู้สึกมันไม่ใช่ของกินเล่นสำหรับเราจะให้มากินเล่นเปล่าๆไม่กินกับข้าวมันยังไงก็ไม่รู้ 


        นอกจากนี้ไกด์ก็พาเราไปโรงงานทำหวีและของที่ระลึกจากเขาเหมาหนิว ห้องน้ำที่นั่นไม่เลวร้ายเท่าหมู่บ้านชนเผ่าพื้นเมือง มีห้องน้ำเยอะมาก แต่ทุกห้องเนี่ยมีเศษบอมบ์กระปริดกระปรอยทุกห้อง ก็เปิดมันทุกห้องแหละจะหาห้องดีๆเข้าน่ะ ละลานตามากเลยกว่าจะได้ห้องน้ำที่มันโอเคที่สุด

      มีห้องน้ำอีกที่หนึ่ง อยู่ด้านล่างของโรงแรมที่เราพักอยู่ พอดีเราจะไปกินข้าวที่ห้องทานอาหารชั้นล่าง พวกเราเห็นห้องน้ำใกล้ๆก็เลยไปเข้ากัน ห้องน้ำมีห้องเดียว แต่มีสองโถส้วมอยู่ใกล้ๆกันไม่มีอะไรกั้น คนจีนเขาเข้ากันสองคนได้ แต่เราเป็นคนไทย ก็เข้าคนเดียว โดนคนจีนบ่นว่ายังไงเราก็ไม่สนใจ บอกพวกเขาไปว่าเราเป็นคนไทยเราไม่คุ้นกับการเข้าห้องน้ำร่วมกับคนอื่นน่ะ

      พูดถึงเรื่องห้องน้ำจิ่วจ้ายโกวแล้วก็พูดต่อเลยเรื่องห้องน้ำในเมืองหลวงของจีน ห้องน้ำในปักกิ่งในสถานที่สำคัญนั้นก็สะอาดและไฮเทคอยู่ มีเซนเซอร์กดน้ำให้อัตโนมัติ เช่นที่พระราชวังต้องห้ามและพระราชวังฤดูร้อน ส่วนห้องน้ำที่อื่นๆส่วนมากก็มีประตูมิดชิดเหมือนบ้านเรา แต่เรื่องความสะอาดนั้นเทียบกับบ้านเราไม่ได้ถึงแม้บ้านเราห้องน้ำจะไม่สะอาดนักก็ตาม ในห้องน้ำไม่ใช่ว่าไม่มีน้ำให้กดชักโครกแต่บางคนเขาก็ไม่กดกัน แต่มีห้องน้ำในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งชื่อเทียนอี้ซึ่งขายพวกของเล่นของที่ระลึกราคาค่อนข้างถูก ห้องน้ำเป็นแบบมีประตูและบล็อกกั้น แต่มีแค่หนึ่งในสี่อ่ะ สามารถมองเห็นห้องข้างๆได้เหมือนกัน เวลาเข้าห้องน้ำอย่างนี้ ส่วนมากพวกเราคนไทยจะไม่เข้าพร้อมกัน ต้องให้อีกคนรออยู่ข้างนอกก่อน เพราะอายกันเอง ส่วนคนจีนนั้นเราอายน้อยกว่าเพราะไม่รู้จักเขา

       อีกที่หนึ่งคือห้องน้ำในฟิตเนส พอดีเราไปสมัครฟิตเนสไว้ที่หนึ่งสภาพตึกก็ดูดีไฮเทค เครื่องเล่น อุปกรณ์ต่างๆก็โอเคใช้ได้ แต่ห้องน้ำไม่สะอาด ไม่น่าเข้าเลย ไม่เคยเข้าห้องน้ำที่นั่นเลยสักครั้ง มีเศษบอมบ์กระจายกระปิดกระปรอยเหมือนกันและเหม็นก็เลยไม่เข้าห้องน้ำที่นั่น ห้องอาบน้ำรวมหรือเปลี่ยนเสื้อผ้าก็ไม่คิดจะใช้ เพราะแค่เยี่ยมหน้าเข้าไปเห็นภาพเปลือยแว้บๆก็ตกใจแล้วก็ไม่กล้าเฉียดไปแถวนั้นอีกเลย แต่มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ทางฟิตเนสเขาไม่ให้ใช้ล็อกเกอร์ด้านนอกห้องอาบน้ำแล้ว ถ้าจะใช้ต้องจ่ายเงิน เขาให้ใช้ล็อกเกอร์ในห้องอาบน้ำรวมแทน เราก็เลยต้องไปใช้ล็อกเกอร์ที่นั่น  อยู่ดีๆตอนนั้นก็เกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมา มองดูคนในห้องอาบน้ำรวมขณะกำลังเอาของเก็บในล็อกเกอร์ ก็เผอิญสะดุดตากับภาพสาวเปลือยด้านล่างฟูฟ่องล่องลอยเชียว จากนั้นก็แอบดูคนอื่นต่ออย่างรวดเร็ว ลองดูว่าของคนอ้วนคนผอมมันเป็นยังไงเพราะไม่เคยเห็นแบบจะๆมาก่อน ดูครั้งเดียวก็เกินพอ ครั้งต่อไปไม่เคยคิดจะเอาของอะไรไปให้หนักตอนไปฟิตเนสอีกเลยเพราะกลัวได้ไปที่ล็อกเกอร์ในห้องอาบน้ำอีก คนจีนเขาเพศเดียวกันอาบน้ำด้วยกันเป็นเรื่องปกติ ยังเคยมีเพื่อนผู้หญิงคนจีนคนหนึ่งบอกว่าอยากอาบน้ำกับเรา เราก็บอกว่าอย่าเลย เราอาย!