เสียงไก่ขันเรียกให้ตื่นยามเช้าตรู่
ตัวเรารู้หน้าที่รีบเเข็งขัน
รีบมาช่วยงานบ้านเเม่ในทุกวัน
สายมานั้นเราเตรียมของสู่ทุ่งนา
จะกี่ฝนจะกี่ร้อนจะกี่หนาว
ท้องนาเรามิเคยเหงาเเละเหว่ว้า
เราอุดมสมบูรณ์ด้วยข้าวปลา
ผักนานาตามท้องทุ่งปรุงตามใจ
ยังจำได้พอชอบพาแหย่ไข่มด
ผักหวานสดนำมาแกงน้ำใสใส
มีเห็ดเผาะเกาะเกิดตามร่มไม้
เราชอบไปเก็บมาย่างช่างหอมจริง
กาลเวลาผันเปลี่ยนพาเวียนหมุน
ชีวิตวิตวุ่นอยากกลับไปอยู่บ้านยิ่ง
กลับไปสร้างความสุขที่แท้จริง
กลับไปวิ่งตามท้องทุ่งที่จากมา
เราล้วนเดินทางไกล
เพื่อพา หัวใจ
กลับบ้าน
สักวันที่สามารถไขว่คว้าเอาความฝันของเรามาได้
วันนั้นจะเป็นวันที่เราจะกลับไปยังแผ่นดินที่ไม่เคยเเห้งแล้ง
กลับไปเพื่อทดเเทนคุณแผ่นดินที่สร้างเรามาเป็นเรา