ในแต่ละวันของคนเรา บ่อยครั้งที่เรามักตั้งคำถามกับสิ่งต่างๆที่ปรากฏรอบตัว
บ่อยครั้งที่เรามักตัดสิน โดยแบ่งแยกออกเป็น 2 และบ่อยครั้งที่2อย่างนั้นตรงกันข้ามกันอย่างสุดขั้ว
ขาวบ้าง ดำบ้าง ถูกบ้าง ผิดบ้าง...
เป็นจริงขนาดไหนว่าโลกนี้มีเพียง 2 เป็นจริงขนาดไหนว่า 2 อย่างนี้ล้วนตรงข้าม
เรามักจะมองสิ่งต่างๆในแบบที่เราคิดว่าเป็น มากกว่าสิ่งที่มันเป็น
มีภาพยนต์เรื่องหนึ่งกล่าวไว้ "ว่าโลกเรานั้นมันช่างกลม แต่ตัวเรานั้นเองที่เติบโตมาด้วยสายตาที่บิดเบี้ยว
และพอถึงวันหนึ่ง เราก็จะรู้สึกว่าเรามองเห็นโลกได้อย่างชัดเจน และกว้างพอ
และพอถึงวันหนึ่งเราจะแสวงหาและมีกำลัง
และพอถึงวันหนึ่งเราจะเปลี่ยนโลก หวังจะให้มันกลม ด้วยสายตาที่บิดเบี้ยวของเรา
ความจริงแล้วไม่ว่าอย่างไร โลกมันก็กลมอยู่อย่างนั้น มีแต่สายตาเราที่บิดเบี้ยวไป
และจะยิ่งบิดเบี้ยวขึ้นไป เมื่อยิ่งพยายามเปลี่ยนมัน"
แต่ในสายตาของขนมเกลียว โลกของเขามันเบี้ยว และสายตาของเขาก็เบี้ยว
ขนมเกลียวมักมองโลกเบี้ยวๆของเขาด้วยสายตาเบี้ยวๆของเขาเช่นกัน
และพยายามที่จะหมุน ปรับ เบี้ยวซ้าย เบี้ยวขวา หวังว่าเขาจะสามารถเบี้ยวได้พอดีกับโลกเบี้ยวๆของเขา...
เรามองโลกใบนี้ไม่ว่าจากมุมใด ไม่ว่ามองแบบไหน บางทีถ้าไม่ได้ทำให้เป็นที่เดือดร้อนของใคร คนเราก็จะมีสิทธิที่จะมองโลกในมุมมองแบบนั้นของเรานะ มองไปเถิด :) ..สายตาก็เกิดจากประสบการณ์ที่แต่ละคนได้รับมาซึ่งแน่นอนว่าย่อมแตกต่างกันไปทำให้คนเรามองโลกต่างกัน แล้วอีกอย่างความจริงที่ใครๆต่างก็บอกว่าโลกมันกลมนั้น เราควรจะมองว่าโลกมันกลมนั้น ความจริงแล้วมันเป็นเช่นนั้นจริงหรือ โลกเป็นทรงกลมอย่างไม่ผิดเพี้ยนจริงหรือ ความจริงที่แท้แล้วเป็นอย่างที่คนอื่นบอกว่าเป็นหรือไม่ หรือแท้จริงแล้วมันเป็นเช่นไรกันแน่ ก็อาจไม่มีใครรู้