เก้าขวบที่เติบใหญ่

ถึงซอมพอลูกพ่อ

แล้ววันนี้ลูกก็อายุครบ ๙ ขวบแล้วนะ

โตจะเป็นสาวแล้วนะ

จะมางอแงง้องแง้งไม่ได้แล้วนะ

ลูกต้องรู้จักพึ่งตนเองให้มากขึ้น

รับผิดชอบต่อหน้าที่ของตนเอง

ไม่ต้องรอให้พ่อแม่มาคอยเตือนเหมือนตอนเด็กเด็กแล้วนะ

สิ่งที่พ่ออยากให้ลูกเป็นมากที่สุด

คือเป็นเด็กดี มีความรับผิดชอบต่อตนเอง คนอื่น และสรรพสิ่งที่อยู่บนโลกนี้

อยู่กันอย่างอิงอาศัยกันและกัน

ไม่เบียดเบียนกัน

ทั้งคำพูด ความคิด และการกระทำ

เพราะโลกคือเรา เราก็คือโลก

พ่อรู้ว่าลูกก็ทำอยู่แล้ว และก็ทำได้ดีด้วย

อีกอย่างหนึ่งคือการพึ่งตนเอง

นี่เป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้เราอยู่บนโลกนี้ได้อย่างกล้าแกร่ง

ยิ่งลูกเป็นลูกสาวเพียงคนเดียว

ลูกยิ่งต้องมีความเข้มแข็งและกล้าแกร่ง

ที่จะยืนด้วยลำแข้งของตนเอง

เพราะไม่รู้ว่าพ่อและแม่จะช่วยดูแลลูกได้อีกนานเท่าไหร่

เวลาที่เราอยู่ด้วยกัน

เป็นเวลาที่พ่อเป็นสุขที่สุด

ยามที่พ่อหมดเรี่ยวแรงในการเดินทางของชีวิต

การมีลูกอยู่เคียงข้าง มีเสียงเจื้อยแจ้ว หัวเราะของลูก

ทำให้พ่อมีพลังอย่างบอกไม่ถูก

เราต่างมีกันและกัน

เก้าขวบของลูก

เป็นเก้าที่ต้องก้าวต่อไปข้างหน้า

ชีวิตยังต้องเรียนรู้อีกมาก

โลกนี้กว้างใหญ่กว่าที่เราจะเรียนรู้และเข้าใจได้หมด

และสิ่งสำคัญกว่าคือเราต้องเรียนรู้ที่จะรู้ตัวเราให้มาก

แล้วเราก็จะเข้าใจโลกมากขึ้น

ใจลูกเป็นสุขอย่างไร

โลกนี้ก็เป็นสุขอย่างนั้น

ทำอย่างที่ใจเราเป็นสุข

แล้วโลกนี้ก็จะน่าอยู่

อย่าลืมยิ้มให้ตนเอง

แล้วโลกนี้ก็จะยิ้มให้เรา

ขอบคุณที่มีลูก ขอบคุณที่มีโลก

ด้วยรักจากพ่อ